( baña ) Ben zamirinin yönelme hâli: İşte Allah seni bana, beni sana vermiş (Nâmık Kemal). ѻ Bana bak: “Beni dinle, kendine gel, haddini bil” anlamında tehdit ve uyarı sözü. Bana bakma (bakmayın): Beni ölçü olarak alma (almayın), bana göre hareket etme, bana göre hüküm verme: “Sakın gitme, çok tehlikeli yer; bana bakma, ben her şeyi göze almaya mecburdum.” “Siz gidin, bana bakmayın, belki arkadan yetişirim.” Bana da mı lololo?: Bana da mı oyun etmek istiyorsun, beni de mi aldatmaya kalkıyorsun? Bana yutturamazsın: Ben de inandım da bizim küçük eve buyurun dedim. Vay nâmussuzlar, edepsizler, arsızlar!.. bana da mı lololo!.. (Ahmet Râsim). Bana da … demesinler: (Şart cümlelerinden sonra) “Söylediğim muhakkak çıkacak, dediğimi muhakkak yapacağım” anlamında kullanılır: “Yarın sabah erkenden gelmezse bana da Ahmet demesinler.” “Onu dünyâya geldiğine pişman etmezsem bana da bekçi demesinler.” Bana göre hava hoş: Nasıl olursa olsun benim için farketmez, râzıyım. Bana mısın dememek: 1. Hiç tesir etmemek, fayda vermemek, ne yapılırsa yapılsın kâr etmemek: İki paket sigara bana mısın demedi (Orhan V. Kanık). Öyle ağrıyor ki. Dün geceden beri yapmadığım kalmadı, ama bana mısın demiyor (Târık Buğra). 2. Aldırış etmemek: “O kadar bağırdım, adam bana mısın demedi.” Yine bana mısın demedi olta (Sait Fâik). Bana ne: “Beni ilgilendirmez, üstüme vazîfe değil” anlamında aldırış etmemeyi, umursamamayı ifâde eder. Bana öyle geliyor ki: Öyle zannediyorum ki, kanâatime göre: Bana öyle geliyordu ki kulağımı biraz daha iyi versem yıldızlarla ne konuştuğunu duyacaktım (Ahmet H. Tanpınar).