İlişkililer çağa I
Örnek
Ana biz Semerkant’a gidiyoruz. Hanımlar balalar sana emanet. Kapı baca sana emanet.
Kaynak Çokum, R Ana, 10
Kişi S Çokum
İlişkililer çağa I
Ana biz Semerkant’a gidiyoruz. Hanımlar balalar sana emanet. Kapı baca sana emanet.
Kaynak Çokum, R Ana, 10
Kişi S Çokum
... İLE/||/<>/> Ula ile vezirlik arasında yüksek bir sivil aşama. İLE/||/<>/> Vezir. İLE/||/<>/> İçişleri Bakanlığı'nın[Dahiliye Nazırlığı] ilk dönemlerdeki adı. İLE/||/<>/> Bir devleti başka bir devlet katında temsil eden kişi.
Rütbece yükseklik, büyüklük, şeref, şan. | Üst, üzere. İLE/VE/=/||/ Yüksek, yukarı, üst, yüce. | Boy, uzunluk.
Osmanlılarda birinci sınıf "ulâ" rütbesi ile vezirlik arasında yüksek bir sivil aşama.
Osmanlılarda, protokolda Rumeli ve Anadolu kazaskerlerinden sonra gelen bir sivil aşama
Ardından gelebilecekler: a ile başlayan 2.674 sözcük →
Öncesine gelebilecekler: b ile biten 67 sözcük →
“bala” sözcüğünün geçtiği bazı FaRkLaR ve ilişkiler... FaRkLaR.net
“bala” sözcüğünün TDK sözlüklerindeki karşılıkları... [sozluk.gov.tr] İçeriğini görmek için aşağıdaki başlıkları tıklayınız...
“bala” sözcüğünün lugatim.com'daki karşılıkları... İçeriğini görmek için aşağıdaki başlıkları tıklayınız...
i. (Eski Türk. bala “hayvan yavrusu”) [Hangi dilden alındığı kesin olarak belli değildir] 1. Küçük çocuk, yavru: Siz şimdi varıp balaları toplayın, yatsı namazından sonra binâda toplanılsın (Mustafa N. Sepetçioğlu). 2. Hayvan yavrusu [Halk ağzında BALAK şeklinde de kullanılır ve özellikle “manda yavrusu, malak” anlamına gelir]: Çerden çöpten yuva kurdum / Uçurmadım bala ben (Türkü).
( ﺑﺎﻻ ) i. (Fars. bālā ) 1. Bir şeyin yüksek yeri, yukarı, üst: Bâlâda söylediğim çıkmaz sokağın müntehâsında solda bir hâne vardır (Muallim Nâci). 2. sıf. Yüksek, yüce, âlî: Âlem-i bâlâya pervâz et nişânın kalmasın (Leskofçalı Gālib). 3. i. Boy, kad, kāmet: “ Bâlâ-yı bülend: Uzun boy.” ● Bâlâ-dest ( ﺑﺎﻻ ﺩﺳﺖ ) birl. sıf. (Fars. dest “el” ile) Eli üstün olan, gālip: İhtiyâc eylemesin destini pest / Bahş edip sen olasın bâlâ-dest (Nâbî). ● Bâlâ-keşîde ( ﺑﺎﻻ ﻛﺸﻴﺪﻩ ) birl. sıf. (Fars. keşіde “çekilmiş” ile) Boy atmış, uzun boylu: “Nihâl-i bâlâ-keşîde.” ● Bâlâ-nişin ( ﺑﺎﻻ ﻧﺸﻴﻦ ) birl. sıf. (Fars. nişіn “oturan” ile) Yüksekte oturan, saygı gösterilen. ● Bâlâ-pervaz ( ﺑﺎﻻ ﭘﺮﻭﺍﺯ ) birl. sıf. (Fars. pervāz “uçan” ile) 1. Yüksekten uçan: Var mıdır bâz-ı hayâlim gibi bâlâ-pervâz (Muallim Nâci). 2. Kendini olduğundan üstün gören ve öyle göstermeye çalışan, haddini bilmez, palavracı. ● Bâlâ-rev ( ﺑﺎﻻ ﺭﻭ ) birl. sıf. (Fars. rev “giden” ile) Yüksekten giden, yüksekten uçan: Kimin bâlâ-rev-i envâr edersin / Kimin bîgâne-i idrâk-i ma’nâ (Hersekli Ârif Hikmet). ● Bâlâ-ter ( ﺑﺎﻻ ﺗﺮ ) tür. sıf. (Fars. -ter ekiyle) Daha yüksek: Hırka-i dervîşâne, indinde hil’at-i müeyyededen bâlâter idi (Sâlim Tezkiresi). Bâlâ-ter idi mertebede necm-i Sühâ’dan (Hüseyin C. Yalçın). ● Bâlâ-terin ( ﺑﺎﻻ ﺗﺮﻳﻦ ) tür. sıf. (Fars. -terіn ekiyle) Çok yüksek, en yüksek: Verdi taht-ı şevkete bir şevket-i bâlâ-terin (Ziyâ Paşa).