( ﺩﺭّ ) i. (Ar. durr ) İnci: “ Dürr-i giran-bahâ: Çok değerli iri inci.” Ol sadeften doğdu ol dür dânesi (Süleyman Çelebi). Kemâl-i devlet istersen oku âyât-ı Kur’ân’ı / Ki her harfin içinde var Niyâzî bin dürr-i yektâ (Niyâzî-i Mısrî). Sakın nev-devletân-ı asrdan himmet hayâl etme / Abestir dür ümîdin eylemek bahr-i musavverden (Fıtnat Hanım). ѻ Dürr-i nâ-süfte: 1. Delinmemiş inci. 2. mec. Bâkire, kız oğlan kız. Dürr-i sedef-nişin: Sedefinden çıkmamış inci. Dürr-i semin: Çok değerli, pahalı inci: Şöyle sözde nazm edem dürr-i semin / K’anı gerden-bend edeler hûr-i în (Ahmedî). Nazar-ı pâdişâh-ı rûy-ı zemin / Sengi eyler netîce dürr-i semin (…). Dürr-i şehvar: Pâdişahlara lâyık iri inci: Fakat bir eksiği vardı bu dürr-i şehvârın (Cenap Şahâbeddin). Dürr-i yektâ: Benzeri olmayan tek inci. Dürr-i yetim: 1. Bir sedefte tek başına meydana gelen büyük ve iri, çok makbul inci. 2. mec. ( Âilesinin tek çocuğu olduğu ve yetim olarak doğduğu için) Hz. Muhammed. ● Dür-efşan (-feşan) ( ﺩﺭﻓﺸﺎﻥ – ﺩﺭﺃﻓﺸﺎﻥ ) birl. sıf. (Fars. efşān > feşān “saçan, serpen” ile) İnci saçan, inci gibi değerli şeyler söyleyen: Olsak aceb mi sözde dür-efşanlık ile yâd / Deryâ-yı aşk cevherine âşinâlarız (Zâtî). ● Dür-paş ( ﺩﺭﭘﺎﺵ ) birl. sıf. (Fars. pāş “saçan” ile) İnci saçan: Hûn-âbe-i derd olmasa yaşımda / Kalmazdı safâ bu çeşm-i dür-pâşımda (Azmîzâde Hâletî). ● Dürrat ( ﺩﺭﺍّﺕ ) i. (Ar. çoğul eki -āt ile) Büyük inci tâneleri. ● Dürrî ( ﺩﺭّﻯ ) sıf. (nispet eki -і ile) İnci gibi parlak: “ Kevkeb-i dürrî: Parlak yıldız.” ● Dürriyye ( ﺩﺭّﻳّﻪ ) sıf. Dürrî kelimesinin tamlamalarda ortaya çıkan ve kadın ismi olarak kullanılan aynı anlamdaki müennes şekli.