Sözlük › T › tür

tür

Anlam/Değer ilişkileri

Eş anlamlıları familya
Doğrudan ilişkili sözcükler türcü türdaş türdeş türsel

“tür” ile karşılaştırılan sözcükler

eşdeğer biçim aynı başlık parçasında seçenek olarak yazılmış (/)

yerine / değil biri ötekinin yerine düşünülmeli/kullanılmalı

köken / yönelim (< >) biri ötekinden kökenli ya da ona yönelimli

fark (ile) arasında önemli farklar var, karıştırılmamalı

Sözlüklerde (fethigedikli.com, TDK) “tür” ile ilişkili sözcükler

eş anlam fethigedikli sözlüğü: eş anlamlı

eş anlam (TDK) Güncel Türkçe Sözlük: tanımın sonunda verilen eş anlamlı

eski / yeni terim (TDK) TDK terim sözlükleri: eski terim ile yeni karşılığı

türetme fethigedikli sözlüğü: kökten türetilmiş

Fark kayıtları

fark (ile)GENUS/GENRE/GATTUNG/CİNS/TÜR ile/||/<> SPECIES/ESPÈCE/ART/TÜR/NEVİ

(Mantıkta) Yakın türlerin içinde toplandıkları birlik. // Kendi içinde yeniden türleri bulunan her tür, o türler için cins olur. Ancak en aşağıda bulunan türler cins olamazlar, bk. tür @@ Birbirinden üreyen ve dirimbilimsel açıdan akraba…

fark (ile)BÖLÜM/KISIM ile SINIF ile TÜR

İkisi. İLE Araz. İLE Zât.

fark (ile)TÜR/SİNEMA TÜRLERİ ile/||/<> TÜR/TELEVİZYON TÜRLERİ

bk. sinema türleri @@ bk. televizyon türleri

fark (ile)TÜR ile/||/<> ALT TÜR

Aralarında üreyip verimli döl verebilen bireylerin oluşturduğu temel birimdir. @@ Bir türün, coğrafi olarak ayrılmış ve biraz farklılaşmış yerel çeşididir. İlki tür, ikincisi türün coğrafi alt bölümüdür.

fark (ile)TÜR ile TİP
fark (ile)TÜR ile AŞAMA
fark (ile)TÜR ile BÖLÜM

Bir tür olan şey, zorunlu olarak bir bölümdür fakat bir bölümün aynı zamanda bir tür olması zorunlu değildir.

yerine / değilSPECIES yerine TÜR
yerine / değilTYPE yerine TİP, TÜR
yerine / değilSPECIES değil/yerine/= TÜR

Biyolojik sınıflandırmanın en küçük taksonomik birimidir. Kesin sınırlarla çizilmiş bir tanımı bulunmamaktadır ve birden fazla tanımı yapılmaktadır. En yaygın olan "üremeye dayalı biyolojik tür tanımına" göre birbiriyle çiftleşebilen ve…

eşit (=)CİNS + FASL = NEV/TÜR

HAYVAN + DÜŞÜNEBİLEN/NÂTIK =/> İNSAN

Sözcük oyunu nedir ›

Ardından gelebilecekler: r ile başlayan 528 sözcük →

Öncesine gelebilecekler: t ile biten 1.090 sözcük →

Bu sözcükle zincir kur

Türk Dil Kurumu sözlüklerindeki sonuçlar...

“tür” sözcüğünün TDK sözlüklerindeki karşılıkları... [sozluk.gov.tr] İçeriğini görmek için aşağıdaki başlıkları tıklayınız...

Güncel Türkçe Sözlük

1. Aynı çeşit varlıklar veya nesneler içinde ortak özellikleri bulunanların her biri; soy, cins, kabîl

2. Ortak özellikleri olan bireylerin tamamı, cinslerin ayrıldığı bölüm; zümre, janr

3. Kendi içinde bir birim olan ve üzerinde cins kavramının bulunduğu mantıksal kavram

4. Eserlerin biçim ve içerik yönüyle ayrıldıkları bölümlerden her biri

5. ► türlü

Birleşik sözler: alt tür, kelime türü, nazım türü, sözcük türü

Felsefe Terimleri Sözlüğü, 1975

1. Birbirinden üreyen ve dirimbilimsel açıdan akraba olan canlı varlıklar öbeği. (Ör. Arslan ya da insan.) 1. Kendi içinde bir birim olan ve üzerinde cins kavramının bulunduğu mantıksal kavram. // Ama bu cins kavramı, kendi üzerinde bir başka cins varsa, yeniden tür durumuna gelir ve bu böyle sürüp gidebilir. Mantık diliyle: Bir A sınıfı , bir başka sınıfın, B sınıfının kapsamı içindeki bir bölümü kurduğunda: B cinstir, A da tür. (Ör. Hayvan canlı varlık karşısında türdür, aslan karşısında cinstir.)

Eski nevi · İng. species · Fr. espèce · Alm. Art · Lat. species

Gösterim Sanatları Terimleri Sözlüğü, 1983

İçerik, biçim ve amaç yönünden özellik gösteren bir sanat çeşidi.

İng. type · Fr. genre · Alm. Gattung

Sinema ve Televizyon Terimleri Sözlüğü, 1981 (1)
Sinema ve Televizyon Terimleri Sözlüğü, 1981 (2)
Su Ürünleri Terimleri Sözlüğü, 2007

Birbirlerine benzeyen, yalnızca kendi aralarında verimli gen alışverişi yapabilen bireylerin oluşturduğu canlı grubu, spesiyes.

İng. species

Tiyatro Terimleri Sözlüğü, 1966

Özel bir biçim gösteren bir sanat çeşidi ya da sanat kolu.

Fr. genre · Alm. Gattung

Veteriner Hekimliği Terimleri Sözlüğü

Kalıtsal yapıya bağlı olarak ortak karakterlere sahip olan ve kendi aralarında birleştirildiklerinde döl verme yeteneğinde yavrular elde edilen bireylerin oluşturduğu hayvan grupları.

İng. species

Yazın Terimleri Sözlüğü, 1974

Özel bir biçim gösteren bir sanat çeşidi ya da kolu.

Eski nevi · Fr. genre

Yöntembilim Terimleri Sözlüğü, 1981

Belli ayrıtsal özelliklerle ötekilerden ayrılan nesneler ya da birimler kümesi.

Eski nevi · İng. species

Zooloji Terimleri Sözlüğü, 1963

(karşılık, spesyes), (Lat. species = belirli çeşit): Ancak kendi aralarında çiftleşen bireyler topluluğu; hayvan sınıflandırmalarında cins içinesokulan ve ırk ve variyeteleri içine alan bir birlik.

Eski nevi · İng. species · Fr. espéce · Alm. Art · Lat. species

Kubbealtı sözlüğündeki sonuçlar...

“tür” sözcüğünün lugatim.com'daki karşılıkları... İçeriğini görmek için aşağıdaki başlıkları tıklayınız...

TÜR

i. (Eski Türk. türlüg “türlü” < tür+lüg ) [Buradan hareketle kelime yeniden kullanılmaya başlanmıştır] 1. Çeşit. 2. biyo. ve bota. Bir cinsin içinde ortak özellikleri beliren ayrı bir grup:  Daha da önemlisi, bu beratla, Sarı Abdullah’ın aynı zamanda ağaç ve çiçek konusunda araştırmalar yaparak yeni türler elde edecek ilmî bir enstitünün başına getirilmiş olmasıdır (Beşir Ayvazoğlu). 

lugatim.com/s/TÜR
Paylaşayım... Facebook X LinkedIn WhatsApp