İlişkililer Durgunluk –ğu · durmak · durucu · dural · duruk · duralı · durak -ğı · duralaşmak · dururluk –ğu · duruş · durutmak · durma · +3 ›
Açıklama
1. Neşesiz, keyifsiz, sessiz olan. 2. sakin. 3. mec. Sönük, hareketsiz olan; cansız.
Örnek
2 O günden sonra aylarca annemi görmedim... Evin içinde herkes mahzun, herkes durgundu... Babamı yalnız yemeklerde görüyordum. Eskiden beni dizlerinden indirmeyen babam, yüzüme bakmak istemiyordu...
1 Onların evlerine Hacı babasının zamanında ancak beş vakit namazını kılan eski, durgun adamlar gelirdi.
Kaynak Güntekin, SY, 103 | Kırımer, 1967, 100
Kişi Reşat Nuri Güntekin · Kırımer
Yıl/Tarih 1967
