geçişli f. ( ek+le-mek ) (-i / -e) 1. Parça ilâve etmek, parça ilâve edip tamamlamak: “Kısa gelen elbisenin eteğine dantel eklerim.” 2. (İki şeyi yapıştırma, dikme, düğümleme vb. yollarla) Bir bütün hâlini alacak şekilde birbiriyle birleştirmek, ulamak. 3. Katmak, ilâve etmek, zammetmek: Ermeni ve Kürt istiklâlini tasarlayan komiteleri de bunlara eklersek… (Refik H. Karay). Verimsiz bir toprağın getirdiklerine beş on kuruş eklemek için memleketinden ayrılıp İstanbul sokaklarında kaybolan zavallılar… (Ahmet H. Tanpınar). Amerika’dan gelen bu salgın Avrupa’nın da baş tâcı. Belli geleneklere değil geleneğe düşman (…) hayâta bir şey eklemek istemiyor, hayâtı değiştirmek amacında (Cemil Meriç).