Köken: Fr. élément
1. Öge, unsur:
"Çünkü bunlar bir varlık bütününü dolduran elemanların yalnız birkaç tanesidirler." -Peyami Safa, Doğu - Batı Sentezi, 37.
"Bilirim ki Türkçeyi sever, öz Türkçe sözlerin, yeni sözlerin yayılmasına çalışır, öyleyse neden gene eleman diyor." -Nurullah Ataç, Dergilerde Deneme, 178.
"En çok sıkıntısı çekilen şey işini doğru dürüst yapmasını bilen elemandır." -Attilâ İlhan, Aydınlar Savaşı, 32. 2. Bir toplulukta çalışan insanların her biri:
"Düşmanlarından daha zararlı elemanları kendi salikleri arasında bulunduran
" -Peyami Safa, Sosyalizm - Marksizm - Komünizm, 61;
"Bu kitapların teknik eleman tarafından araştırılması gerekiyor." -Füruzan, Yeni Konuklar, 181;
"Kimi toplantılarda sözü teknik elemanlara bırakan fabrika sahibinin tutumuna benziyordu onun arada bir babamı konuşmaya zorlaması." -Pınar Kür, Akışı Olmayan Sular, s. 92;
"Asıl, Yeni Turan elemanlarının en güçlülerinden kurulu bir kabine yapılmasından söz ediliyor." -Halide Edip Adıvar, Yeni Turan, 70;
"Yabancı bir dil bilmenin ve Avrupayı görmüş olmanın önemli bir meziyet olduğu o dönemlerde, bu imkânları sağlayan elçiliklerde çalışmış olan memurlar yeni siyasî elidin önemli birer elemanı olurlar." -Cemil Meriç, Kırk Ambar, C. 2. 3. Kümeye ait varlıklardan her biri.