Sözlük › A › adam

adam

Köken ailesi

Arapça ādem kökünden gelen 12 sözcük:

Âdemadimademîmâdumin’idamadamsızademiyeâdembabaâdemiyetadamlıklıademimerkeziyet

Köken ailesinin tümünü göreyim... →

Anlam/Değer ilişkileri

Yabancı karşılıkları eleman
3 - 9'lu ve çoklu ilişkileri Kök ve türevler (7 sözcük)

“adam” ile karşılaştırılan sözcükler

eşdeğer biçim aynı başlık parçasında seçenek olarak yazılmış (/)

yerine / değil biri ötekinin yerine düşünülmeli/kullanılmalı

eşit (=) birbirine eşit

fark (ile) arasında önemli farklar var, karıştırılmamalı

Sözlüklerde (fethigedikli.com, TDK) “adam” ile ilişkili sözcükler

Türkçe / yabancı karşılık fethigedikli sözlüğü: biri ötekinin Türkçe ya da yabancı karşılığı

eş anlam (TDK) Güncel Türkçe Sözlük: tanımın sonunda verilen eş anlamlı

türetme fethigedikli sözlüğü: kökten türetilmiş

yazım / ses yakını fethigedikli sözlüğü: yazımı ya da sesi yakın

birleşik sözcük (TDK) Güncel Türkçe Sözlük: sözcükle kurulan birleşik sözcük

Fark kayıtları

fark (ile)ADAM ile PAPAZ
yerine / değilADEM değil/yerine/= ADAM

adam adama adamakıllı adam başı adam boyu adam kılığında adam kılıklı adam kıtlığında adamkökü adamotu adam sarrafı adam sendeci adam yokluğunda altın adam asılmışadam baba adam balık adam beyaz adam bulaşık adam çimadam hakiki adam…

fark (ile)ADAM ile HERİF
fark (ile)ADAM ile KOCA
fark (ile)ADAM ile/ve/||/<> EFENDİ

Bir şey/ler biliyorsan, susma! İbret alsınlar. İLE/VE/||/ Bir şey bilmiyorsan, sus ki, en azından, efendi sansınlar.

yerine / değilGUY yerine ADAM
yerine / değilMAN yerine ADAM
fark (ile)GRADIENT DESCENT ile/||/<> ADAM ile/||/<> RMSPROP

Eğim yönünde adım atan temel eniyileyicidir. @@ Momentum ve uyarlanan adımı birleştiren eniyileyicidir. @@ Kareler ortalamasıyla adımı uyarlayan eniyileyicidir. Üçü, ağ ağırlıklarını güncelleme yöntemleridir.

yerine / değilKEYFİNE/ÇIKARINA GÖRE DAVRANMAK değil/yerine KENDİN/KİŞİ/ADAM/İNSAN OLMAK

Kendin olmak, "keyfine/çıkarına göre davranmak/davranabilmek" değildir.

Sözcük oyunu nedir ›

Ardından gelebilecekler: m ile başlayan 1.852 sözcük →

Öncesine gelebilecekler: a ile biten 2.191 sözcük →

Bu sözcükle zincir kur

Türk Dil Kurumu sözlüklerindeki sonuçlar...

“adam” sözcüğünün TDK sözlüklerindeki karşılıkları... [sozluk.gov.tr] İçeriğini görmek için aşağıdaki başlıkları tıklayınız...

Güncel Türkçe Sözlük

Köken: Arapça ādem

1. ► insan

2. Erkek kişi; herif

3. Birinin yanında bulunan ve işini yapan kimse

4. Birinin yararlandığı, kullandığı kimse

5. Daima birinin yanında olan, onu destekleyen, isteklerini yerine getiren kimse

6. Görevli kimse

7. İyi huylu, güvenilir kimse

8. Bir alanı benimseyen kimse

9. Eşlerden erkek olanı

Birleşik sözler: adam adama, adamakıllı, adam başı, adam boyu, adam kılığında, adam kılıklı, adam kıtlığında, adamkökü, adamotu, adam sarrafı, adam sendeci, adam yokluğunda, altın adam, asılmışadam, baba adam, balık adam, beyaz adam, bulaşık adam, çimadam, hakiki adam, istenmeyen adam, kardan adam, kiralık adam, kötü adam, kurbağa adam, lüzumsuz adam, Müslüman adam, ömür adam, parmak adam, siyah adam, sokaktaki adam, son adam, tek adam, teknik adam, yarım adam, ahiret adamı, bilim adamı, dağ adamı, dava adamı, devlet adamı, din adamı, el adamı, elin adamı, ev adamı, fikir adamı, gemi adamı, görev adamı, gösteri adamı, günün adamı, halk adamı, hayat adamı, ilim adamı, iş adamı, kanun adamı, kavga adamı, salon adamı, sanat adamı, uzay adamı, zamane adamı

Kubbealtı sözlüğündeki sonuçlar...

“adam” sözcüğünün lugatim.com'daki karşılıkları... İçeriğini görmek için aşağıdaki başlıkları tıklayınız...

ADAM

i. ( Ādem isminden) 1. İnsan: Bakışı adam öldürür (Karacaoğlan). O adam değil Allah’ın gazabı (Nâmık Kemal). 2. Kişi, kimse, şahıs: O zaman sen de istediğin adamı seçebilirsin (Nâmık Kemal). Edip Hoca kahramanlık iddiâsı olmayan bir adamdı (Ahmet H. Tanpınar). 3. Erkek: Galata’da bizim sarı herife benzer bir adam daha varmış (Ahmed Midhat Efendi). Adamlar, kadınlar, çocuklar (Orhan V. Kanık). 4. Değerli, ahlâklı, fazîletli, güvenilir kimse: Ben bir adammışım diye övünmeye hakları vardır (Fâlih R. Atay). 5. (Bir yerde) Hizmet gören, iş yapan kimse: “Evde adamımız kalmadı.” “Bu devirde adam bulmak çok zor.” 6. Belli bir işle uğraşan, o işin ehli olan kimse. “Siyâset adamı.” “Fen adamı.” “İlim adamı.” “O bu işin adamıdır.” O nasıl harp adamı ise ben de harp adamıyım (Ömer Seyfeddin). 7. Bir kişiye veya makāma mensup olan, o kişi veya makam için çalışan kimse : “Onun karşı tarafın adamı olduğuna bir türlü inanamıyorum.” Adamınız cephâneliği, silâhlarımızı, askerlerimizi gözüyle görsün (Ömer Seyfeddin). 8. Birine yakın olan, onun sözünü ve hatırını kırmayan kimse: “Müdür benim adamımdır, işimi hemen yaptırabilirim.” “O şefin adamıdır, isterse seni işe aldırır.” [Kelime son üç mânâda isim tamlamasının ikinci öğesi durumundadır]. 9. Herhangi bir kimseyi anlatmak için belirsiz zamir gibi kullanılır: “Adamın güleceği geliyor.” Gece hatırını kırmadığınız adam bırakmadınız (Hüseyin R. Gürpınar). 10. halk ağzı. Koca: “Bizim adam dedi ki…” ѻ Adam almamak: Boş yer kalmayacak şekilde dolmak, çok kalabalık olmak: Yazlık sinemalar tıklım tıklım, adam almıyor (Sait Fâik). Adam azmanı – Adamdan azma: Çok iri, vücûdu aşırı derecede gelişmiş kimse, insan azmanı: Yüzünde telli duvak, duvağı açtım bir kabak, adamdan azma, dişleri kazma (Eflâtun C. Güney). Adam beğenmemek: Herkese bir kusur bulmak, kimseyi beğenmemek, insan beğenmemek. Adam boyu: Uzunca bir insanın boyu kadar. Adam değilim: Bir şeye karşı takınılan olumsuz tavrı, kızgınlığı göstermek için yemin ve tehdit sözü olarak şart cümlesinden sonra kullanılır: “Onun ağzının payını vermezsem adam değilim.” Adam etmek: 1. Hayâtını ve yaşayışını düzene sokmak, iş güç sâhibi etmek, yetiştirmek: Okuttum, adam ettim (Hüseyin R. Gürpınar). Karın güzel mi Ahmet dedim. –Ne söylüyorsun be abi, sâde güzel değil hanımdır hanım. Beni o adam etti (Burhan Felek). 2. Terbiye etmek, uslandırmak: Öteden beri dayakla uslanmayan yaramazları bunun içine hapsederek adam edermiş (Reşat N. Güntekin). 3. mec. (İşe yaramayan bozuk şeyleri) İşe yarar duruma getirmek: “Yıkadım, ütüledim, elbiseyi adam ettim.” Adam evlâdı: Terbiyeli, dürüst ve görgülü kimse, iyi yetiştirilmiş, iyi âile çocuğu, insan evlâdı. Adam gibi: İnsana yakışır şekilde, beğenilen ve istenilen biçimde, efendice, insan gibi: “Oğlum, adam gibi oturacak mısın, yoksa oturtayım mı?” Adam içine çıkamamak: Herhangi bir sebepten dolayı insanlarla karşılaşmaktan çekinmek, kendini kusurlu ve ayıplı hissetmek, insan içine çıkamamak. Adam içine çıkmak (karışmak): Topluluk arasına girmek, insanlarla temas eder olmak, insan içine çıkmak. Adam kayırmak: Kendisine yakın olan kimselere farklı muâmele yapmak, yakınlıkları dolayısıyle onları tercih etmek. Adam kıtlığında (yokluğunda): Seviyeli, olgun, işe yarar, yerini dolduracak kimselerin bulunmadığı yerde ve zamanda, insan kıtlığında [Tevâzu veya küçümseme sözü olarak kullanılır]: “Adam yokluğunda müdürlük yapıyoruz.” “Adam kıtlığında müsteşar oldu.” Adam kullanmak: 1. Yanında işine yardım edecek kimse çalıştırmak: “Hiç adam kullanmaz, evinin işini kendi yapar.” 2. İşini gördüreceği kimseleri huyuna göre davranarak idâre etmek: “Adam kullanmayı çok iyi bilir, kimseyi kırmadan işlerini yürütür.” Adam olmak: 1. İş güç, mevki ve îtibar sâhibi olmak: Çatır çatır çatla! Biletçi olmuş da kendisini adam oldum sanıyor (Ahmet Râsim). O bâri adam olsun da kalmasın câhil (Mehmet Âkif). Adam olmaya niyet ettinse böyle hava cıva şeyleri unut (Ahmet K. Tecer). 2. Şahsiyet sâhibi ve iyi insan olmak: Doktor oldu ama adam olamadı (Sait Fâik). 3. mec. (İşe yaramayan bozuk şeyler için) İşe yarar duruma gelmek: “İki saat uğraştım, ama perdeler nihâyet adam oldu.” Adam oluncaya kadar dokuz fırın ekmek ister: Onun adam olmasına daha çok zaman var. Adam salmak: Haberci göndermek. Adam sarrafı: İnsanların karakterlerini, iç yüzlerini iyi anlayan, iyi ayırt edebilen kimse, insan sarrafı. Adam (adamdan) saymak: Bir kimseye kıymet vermek, onu adam yerine koymak: “Seni orada adamdan bile saymazlar.” Adam seçmek: İnsanlar arasında fark gözetmek, herkesi beğenmemek, insan seçmek. Adam sen de (adaam): Bir şeyin umursanmadığını, değerli görülmediğini ifâde eder: Bırak, aldırma, ne ehemmiyeti var! Adaam… dedi Yumuk, amma uzattın be abi! (Bediî Fâik). Adam sen de, burada oturalım, bir beş (el) tavla oynarız (Burhan Felek). Adam sırasına girmek (geçmek): 1. Önceleri değeri yokken sonradan kendisine değer verilir olmak. 2. Yaşı küçük olduğu için hesâba katılmazken çocukluktan çıkıp büyüklerle berâber olacak çağa girmek. Adam tanımak: İnsanlar hakkında isâbetli ve doğru hükümler vermek, insandan anlamak. Adam yerine koymamak (saymamak): Değer vermemek, hor ve hakir görmek, insan yerine koymamak: Siz beni hiç adam yerine koymuyorsunuz (Reşat N. Güntekin). Geldiğimiz yere dönersek bizi adam yerine saymazlar (Mustafa N. Sepetçioğlu). Adama benzemek (dönmek): Görünüşü, kılığı kıyâfeti, saçı başı düzelmiş olmak, derbederlikten kurtulup düzgün bir hal almak. Adamdan azma: Adam azmanı. Adamına düşmek (çatmak) – Adamını bulmak: 1. Ehlini bulmuş olmak. 2. Kinâye yoluyle ehline düşmemiş olmayı ifâde eder: “Yazık, adamına düşmüşsün, çekeceğin var.” “Tam adamını bulmuşsun, bâri bir kere sorsaydın.” Adamına düşmemek: Evlendiği kimse kendisine uygun olmamak: “İyi bir kızdı, ama adamına düşmedi.”

lugatim.com/s/ADAM
Paylaşayım... Facebook X LinkedIn WhatsApp