Açıklama
Erguvan renginde olan.
Örnek
Perviz Efendi, yavaşça kalın halının üzerine serilmiş erguvânî şiltesine çöktü.
Büyük bir rüzgar dinledik dünya bahçesinde / Erguvanî, çiçekler açmıştı erguvanlar / Tebessümler vardı toprağın yeşermesinde"
Gelinle damat erguvanî kadife bir saçağın altından el ele yürüdüler.
zulamda sakladığım son ihanetim kendime erguvanî bir intihardı / her defasında şarap ve tütün kokusuna ertelerdim / ertelerdim seni sana soramayışlarımın en şiddetlisine.
Kaynak A İlhan, Duvar, 1948, 21 | Wilde, Abamor, tsz, Mutlu Prens, 71 | Alişan Ata, 2000, 40 | O Seyfeddin, Ferman, Kızılelma Neresi, 10
Kişi Attila İlhan · Alişan Ata · O Seyfeddin
