İlişkililer Benbenci · hasletli · Memuniye yemeği
Bu başlığın açıklaması henüz eklenmemiş.
İlişkililer Benbenci · hasletli · Memuniye yemeği
Bu başlığın açıklaması henüz eklenmemiş.
eczacı kalfası Aşaması çırakla usta arasında bulunan zanaatçı Mimar yardımcısı Saraylarda ve büyük konaklarda halayıkların başında bulunan kadın İptidailerde hoca yardımcısı Çocukları evlerinden alarak okula okuldan evlerine götüren kimse
Reis ya da vekil. İLE Pak olan kimse, erenler. İLE Temsil etmeye, talebe yetiştirmeye yetkisi olan. İLE Hak yolunun kılavuzu.
Hz. Muhammed'in vekili olarak Müslümanların imamlığını ve şeriatın koruyuculuğunu yapmakla görevli kişi. | Hükümdar. | Osmanlı padişahlarının kullandıkları sanlardan biri. | Babıâlideki dairelerin birinde hacegâna bağlı birinci sınıf…
eczacı kalfası Aşaması çırakla usta arasında bulunan zanaatçı Mimar yardımcısı Saraylarda ve büyük konaklarda halayıkların başında bulunan kadın İptidailerde hoca yardımcısı Çocukları evlerinden alarak okula okuldan evlerine götüren kimse
Güçlü olabilir/olmayabilir. İLE/VE/||/<>/> Zayıf olabilir/olmayabilir.
Ardından gelebilecekler: e ile başlayan 1.281 sözcük →
Öncesine gelebilecekler: h ile biten 153 sözcük →
“halife” sözcüğünün geçtiği bazı FaRkLaR ve ilişkiler... FaRkLaR.net
“halife” sözcüğünün TDK sözlüklerindeki karşılıkları... [sozluk.gov.tr] İçeriğini görmek için aşağıdaki başlıkları tıklayınız...
Köken: Arapça ḫalīfe
1. Hz. Muhammed'in vekili olarak Müslümanların imamlığını ve din koruyuculuğunu yapmakla görevli kimse
2. Osmanlı padişahlarının kullandıkları ünvanlardan biri
3. Babıali kalemlerinde kâtip
4. Bir mürşidin, dervişleri arasından mürşit olmaya ve derviş yetiştirmeye manen ehliyet kazanmış olduğu için seçip belli bir usul içinde irşada memur ettiği müridi
5. Çok iyi yetişmiş, eğitilmiş kimse
1. Hz. Muhammed'in vekili olarak Müslümanların imamlığını ve şeriatın koruyuculuğunu yapmakla görevli kişi. 2. Hükümdar. 3. Osmanlı padişahlarının kullandıkları sanlardan biri. 4. Babıâlideki dairelerin birinde hacegâna bağlı birinci sınıf memurluk ve yazmanlık yapan kişi.
İng. Calif, khalif · Fr. calife · Alm. Kalif
“halife” sözcüğünün lugatim.com'daki karşılıkları... İçeriğini görmek için aşağıdaki başlıkları tıklayınız...
( ﺧﻠﻴﻔﻪ ) i. (Ar. ḫalf “birinden sonra gelmek”ten ḫalіfe ) 1. Hz. Muhammed’den sonra onun vekîli olarak din ve dünya işlerinde bütün müslümanların önderi, aynı zamanda devletin reisi olan kişi, emîrü’l-müminin: Halîfenin ve Türk milletinin selâmetine duâ etti (Rûşen E. Ünaydın). 2. Birinin yerine geçen kimse, vekil. 3. târih. Osmanlı devletinde resmî dâirelerde memurluk ve kâtiplik yapan kimse. 4. Eskiden mektep hocasının yanında bulunan ve ona yardım eden kimse, kalfa: Akademi’de Eflâtun’un halîfesi idi (Kâtip Çelebi’den Seç.). 5. târih. Enderun’da harem ağalarını okutan kimse. 6. târih. Sekban fırınlarında ekmekçibaşıdan sonra gelen kişi, fırının en kıdemlisi. 7. tasavvuf. Bir mürşidin, dervişleri arasından mürşit olmaya ve derviş yetiştirmeye mânen ehliyet kazanmış olduğu için seçip belli bir usûl içinde irşâda memur ettiği mürîdi. 8. din. ve tasavvuf. Cenâbıhakk’ın, ilmine vâris kılarak yeryüzünde hükmetmek üzere dünyâya gönderdiği Hz. Âdem; peygamberlerden ve insân-ı kâmillerden her biri: Hani Rabb’in meleklere: “Muhakkak ben yeryüzünde -benim emirlerimi tebliğ ve infâza memur- bir halîfe -bir insan, âdem- yaratacağım” demişti (Kur’an Terc.). ѻ Halîfe kesesinden ihsan dağıtmak: Elinde imkân olmadığı halde başkasının malına veya parasına dayanarak kuru kuru vaatlerde bulunmak.