Sözlük › H › halife

halife

Köken ailesi

Anlam/Değer ilişkileri

Dolaylı ilişkili sözcükler (3) Benbenci hasletli Memuniye yemeği

“halife” ile karşılaştırılan sözcükler

eşdeğer biçim aynı başlık parçasında seçenek olarak yazılmış (/)

köken / yönelim (< >) biri ötekinden kökenli ya da ona yönelimli

fark (ile) arasında önemli farklar var, karıştırılmamalı

Fark kayıtları

yerine / değilHALİFE değil/yerine/= KALFA

eczacı kalfası Aşaması çırakla usta arasında bulunan zanaatçı Mimar yardımcısı Saraylarda ve büyük konaklarda halayıkların başında bulunan kadın İptidailerde hoca yardımcısı Çocukları evlerinden alarak okula okuldan evlerine götüren kimse

fark (ile)NUKABÂ ile NÜCEBÂ ile HALÎFE ile MÜRŞİD

Reis ya da vekil. İLE Pak olan kimse, erenler. İLE Temsil etmeye, talebe yetiştirmeye yetkisi olan. İLE Hak yolunun kılavuzu.

fark (ile)CALIF/KHALIF/CALIFE/KALIF/HALİFE ile/||/<> CALIFATE/CALIFAT/KALIFAT/HALİFELİK/HİLÂFET ile/||/<> ŞİÎLİK/ŞÎA

Hz. Muhammed'in vekili olarak Müslümanların imamlığını ve şeriatın koruyuculuğunu yapmakla görevli kişi. | Hükümdar. | Osmanlı padişahlarının kullandıkları sanlardan biri. | Babıâlideki dairelerin birinde hacegâna bağlı birinci sınıf…

fark (ile)KALFA/HALİFE ile/||/<> USTA/USTAD

eczacı kalfası Aşaması çırakla usta arasında bulunan zanaatçı Mimar yardımcısı Saraylarda ve büyük konaklarda halayıkların başında bulunan kadın İptidailerde hoca yardımcısı Çocukları evlerinden alarak okula okuldan evlerine götüren kimse

köken / yönelim (< >)SULTAN ile/ve/||/<>/> HALİFE

Güçlü olabilir/olmayabilir. İLE/VE/||/<>/> Zayıf olabilir/olmayabilir.

Sözcük oyunu nedir ›

Ardından gelebilecekler: e ile başlayan 1.281 sözcük →

Öncesine gelebilecekler: h ile biten 153 sözcük →

Bu sözcükle zincir kur

Benzer yazılışlı sözcükler

Türk Dil Kurumu sözlüklerindeki sonuçlar...

“halife” sözcüğünün TDK sözlüklerindeki karşılıkları... [sozluk.gov.tr] İçeriğini görmek için aşağıdaki başlıkları tıklayınız...

Güncel Türkçe Sözlük

Köken: Arapça ḫalīfe

1. Hz. Muhammed'in vekili olarak Müslümanların imamlığını ve din koruyuculuğunu yapmakla görevli kimse

2. Osmanlı padişahlarının kullandıkları ünvanlardan biri

3. Babıali kalemlerinde kâtip

4. Bir mürşidin, dervişleri arasından mürşit olmaya ve derviş yetiştirmeye manen ehliyet kazanmış olduğu için seçip belli bir usul içinde irşada memur ettiği müridi

5. Çok iyi yetişmiş, eğitilmiş kimse

Tarih Terimleri Sözlüğü, 1974

1. Hz. Muhammed'in vekili olarak Müslümanların imamlığını ve şeriatın koruyuculuğunu yapmakla görevli kişi. 2. Hükümdar. 3. Osmanlı padişahlarının kullandıkları sanlardan biri. 4. Babıâlideki dairelerin birinde hacegâna bağlı birinci sınıf memurluk ve yazmanlık yapan kişi.

İng. Calif, khalif · Fr. calife · Alm. Kalif

Kubbealtı sözlüğündeki sonuçlar...

“halife” sözcüğünün lugatim.com'daki karşılıkları... İçeriğini görmek için aşağıdaki başlıkları tıklayınız...

HALÎFE

( ﺧﻠﻴﻔﻪ ) i. (Ar. ḫalf “birinden sonra gelmek”ten ḫalіfe ) 1. Hz. Muhammed’den sonra onun vekîli olarak din ve dünya işlerinde bütün müslümanların önderi, aynı zamanda devletin reisi olan kişi, emîrü’l-müminin: Halîfenin ve Türk milletinin selâmetine duâ etti (Rûşen E. Ünaydın). 2. Birinin yerine geçen kimse, vekil. 3. târih. Osmanlı devletinde resmî dâirelerde memurluk ve kâtiplik yapan kimse. 4. Eskiden mektep hocasının yanında bulunan ve ona yardım eden kimse, kalfa: Akademi’de Eflâtun’un halîfesi idi (Kâtip Çelebi’den Seç.). 5. târih. Enderun’da harem ağalarını okutan kimse. 6. târih. Sekban fırınlarında ekmekçibaşıdan sonra gelen kişi, fırının en kıdemlisi. 7. tasavvuf. Bir mürşidin, dervişleri arasından mürşit olmaya ve derviş yetiştirmeye mânen ehliyet kazanmış olduğu için seçip belli bir usûl içinde irşâda memur ettiği mürîdi. 8. din. ve tasavvuf. Cenâbıhakk’ın, ilmine vâris kılarak yeryüzünde hükmetmek üzere dünyâya gönderdiği Hz. Âdem; peygamberlerden ve insân-ı kâmillerden her biri: Hani Rabb’in meleklere: “Muhakkak ben yeryüzünde -benim emirlerimi tebliğ ve infâza memur- bir halîfe -bir insan, âdem- yaratacağım” demişti (Kur’an Terc.). ѻ Halîfe kesesinden ihsan dağıtmak: Elinde imkân olmadığı halde başkasının malına veya parasına dayanarak kuru kuru vaatlerde bulunmak.

lugatim.com/s/HALÎFE
Paylaşayım... Facebook X LinkedIn WhatsApp