Sözlük › H › han

han

Köken ailesi

Farsça ẖān kökünden gelen 16 sözcük:

cüzhanduâhanâminhanayinhandevirhangazelhankıssahanmedihhanrukyehantârifhanmevlithanhanümansız +3 ›

Köken ailesinin tümünü göreyim... →

Anlam/Değer ilişkileri

Benzerleri hanımsı
Doğrudan ilişkili sözcükler hancı

“han” ile karşılaştırılan sözcükler

eşdeğer biçim aynı başlık parçasında seçenek olarak yazılmış (/)

fark (ile) arasında önemli farklar var, karıştırılmamalı

Sözlüklerde (fethigedikli.com, TDK) “han” ile ilişkili sözcükler

yakın / benzer fethigedikli sözlüğü: yakın ya da benzer anlamlı

türetme fethigedikli sözlüğü: kökten türetilmiş

birleşik sözcük (TDK) Güncel Türkçe Sözlük: sözcükle kurulan birleşik sözcük

Fark kayıtları

fark (ile)HAN ile/||/<> AUBERGE/HERBERGE/WIRTHAUS/HAN/KERVANSARAY

Türk hükümdarlarına özgü bir san: Sultan Selim Han gibi. | Doğu ülkelerinde yerli beyler ve Kırım girayları için kullanılan san. | Konaklama yeri. @@ (Mimarlık) Eskiden kent ve kasabalarda ya da önemli kavşak noktalarında, yolcuların…

fark (ile)HAN ile/||/<> KERVANSARAY

Türk hükümdarlarına özgü bir san: Sultan Selim Han gibi. | Doğu ülkelerinde yerli beyler ve Kırım girayları için kullanılan san. | Konaklama yeri. | (Mimarlık) Eskiden kent ve kasabalarda ya da önemli kavşak noktalarında, yolcuların…

fark (ile)HAN/KERVANSARAY ile/||/<> SULTANHANI ile/||/<> RİBAT

Kervan yolları üstünde belirli aralıklarla yapılmış olan konaklama yapılarıdır. Genel adı "Han"dır. (Bkz. Ribat, Sultanhanı) Ticari ve yarı askeri sivil mimarlık örnekler olan bu yapılar, kent içlerinde de bulunabiliyordu. İLE/||/ Anadolu…

fark (ile)HAKAN ile HAN
fark (ile)HAN ile HANLAR
fark (ile)HAN ile/||/<> HANLIK

Doğu ülkelerinde yerli beyler ve Kırım girayları için kullanılan ünvan. Osmanlı padişahlarının adlarının sonuna getirilen ünvan. @@ Han olma durumu. Hanın egemenliğindeki ülke. Hanın yönetimi.

fark (ile)GİRAY ile HAN

Kırım hanlarına ve han ailesinden olan prenslere verilen san.

Sözcük oyunu nedir ›

Ardından gelebilecekler: n ile başlayan 534 sözcük →

Öncesine gelebilecekler: h ile biten 153 sözcük →

Bu sözcükle zincir kur

Türk Dil Kurumu sözlüklerindeki sonuçlar...

“han” sözcüğünün TDK sözlüklerindeki karşılıkları... [sozluk.gov.tr] İçeriğini görmek için aşağıdaki başlıkları tıklayınız...

Güncel Türkçe Sözlük (1)

1. Doğu ülkelerinde yerli beyler ve Kırım girayları için kullanılan ünvan

2. Osmanlı padişahlarının adlarının sonuna getirilen ünvan

Birleşik sözler: Karahanlı

Güncel Türkçe Sözlük (2)

Köken: Farsça ḫān

1. Yol üzerinde veya kasabalarda yolcuların konaklamalarına yarayan yapı

2. Büyükşehirlerde serbest mesleklerde çalışanların oda veya daire tutup çalıştıkları birkaç katlı yapı

Birleşik sözler: iş hanı, yolgeçen hanı

Güncel Türkçe Sözlük (3)

Eskişehir iline bağlı ilçelerden biri

Güzel Sanatlar Terimleri Sözlüğü, 1968

(Mimarlık) Eskiden kent ve kasabalarda ya da önemli kavşak noktalarında, yolcuların hayvanları ile birlikte konakladıkları, içinde ahırları, yatacak odaları bulunan yapı. Ay. bk. kervansaray.

Fr. auberge · Alm. Herberge, Wirthaus

Tarih Terimleri Sözlüğü, 1974

1-Türk hükümdarlarına özgü bir san: Sultan Selim Han gibi. 2-Doğu ülkelerinde yerli beyler ve Kırım girayları için kullanılan san. 3-Konaklama yeri.

Kubbealtı sözlüğündeki sonuçlar...

“han” sözcüğünün lugatim.com'daki karşılıkları... İçeriğini görmek için aşağıdaki başlıkları tıklayınız...

HAN (1)

i. (Eski Türk. ḫan ) [Kelime Arapça’ya, Farsça’ya ve batı dillerine de geçmiştir] 1. Türkler’de hâkāna bağlı devlet başkanlarına veya müstakil beyliklerin başkanlarına verilen isim, emir: Tanrı anı bir ulu han eylemiş / Adl dâniş issi sultan eylemiş (Süle Fakih). Hanın önünde Boğaç atından indi (Mustafa N. Sepetçioğlu). 2. Osmanlı pâdişahlarının ve Türk beylerinin isimlerinin sonuna getirilen unvan: “Yavuz Sultan Selim Han.” “Sultan Murad Han.” Gāzi Giray Han.” Gāzi bahâdır han idi âlî-neseb sultân idi / Nâmıyle Osman Han idi şâh-ı cihâna kıydılar (Kâtip Çelebi’den Seç.).

lugatim.com/s/HAN
HÂN

( ﺧﻮﺍﻥ ) i. (Fars. ẖān ) 1. Sofra, yemek sinisi, yemek tepsisi: Olsan küşâde-hân-ı kerem yok mudur yeri (Nâilî). Ni’met-i vaslın atâ kılsan n’ola âşıklara / Hân-ı fazlından ne gider doysalar ger cümle aç (Niyâzî-i Mısrî). 2. teşmil. Yemek, taam: Pişip-durur Hakk’ın hânı ârifler tatsın tuzunu (Yûnus Emre). Yine gökten hân-ı rahmet geldi söz / Halka Hak’tan kân-ı ni’met geldi söz (Ahmedî). Visâl-i hânına ermek dilerdi evvel lîk / Nasîbi Ahmed’in âhir duâ imiş bildik (Ahmed Paşa’dan). 3. teşmil. Nîmet, lutuf, ikram.

lugatim.com/s/HÂN
HAN (2)

( ﺧﺎﻥ ) i. (Fars. ḫān ) 1. Şehirlerde, kasabalarda veya yolların geçit yerlerinde yolcuların konaklaması, kendilerinin ve hayvanlarının gecelemesi için yapılmış binâ: Şu geniş yalaklardan birinde atlarını sularlardı ve şimdi yok olmuş hanlardan birine bineklerini ve heybelerini bırakırlardı (Rûşen E. Ünaydın). İkinci geceyi bozkırı âdeta tek başına bekleyen beyaz, kireç sıvalı geniş bir handa geçirmişlerdi (Ahmet H. Tanpınar). Anadolu’nun ticâret ve kervan yolları üzerine tesâdüf eden şehirler ve konak yerlerinde pek mühim hanlara tesâdüf edilir. Gerek Selçuklular ve gerek Osmanlılar devrinde yapılmış birçok mühim hanlar görülmektedir (Celâl E. Arseven). 2. Serbest meslek sâhiplerine büro veya atölye olarak oda oda veya dâire dâire kirâya verilen büyük binâ: “IV. Vakıf Hanı.” 3. Bekârların oda oda kaldıkları binâ. ѻ Han gibi: Büyük ve kullanışsız (yer). Han hamam sâhibi: Varlıklı, mal mülk sâhibi (kimse).

lugatim.com/s/HAN
Paylaşayım... Facebook X LinkedIn WhatsApp