Sözlük › H › hane

hane

a.yabancı kökenli

İlişkililer kalavrahane · kaşıkhane · muvakkithane · divanhane · adalethane · defterhane · jimnastikhane · Kirişhane · yetimhane · tasirhane · böcekhane · postahane · +17 ›

Açıklama

  1. far. ev.
  2. hanene ay doğacak fal sözü
  3. Hanene Ay Doğacak
  4. 2.
  5. edeb. Dörder mısrâdan meydana gelen manzum eserlerin her dörtlüğü.

Örnek

Padişahım müsaade et, iki hane söyleyeyim, ondan sonra as, dedi.

Kaynak Şİşigüzel, 1993 | Türkmen/Cemiloğlu, Mİhsanî, 154

Kişi Şebnem İşigüzel · Mevlüt İhsani

Yıl/Tarih 1993

Köken ailesi

Farsça ḫāne kökünden gelen 175 sözcük:

hanaamhaneaşhaneeczanekuşanebalhanebuzhanecephânegazhanekalhanekuşhaneközhane +162 ›

Köken ailesinin tümünü göreyim... →

“hane” ile karşılaştırılan sözcükler

eşdeğer biçim aynı başlık parçasında seçenek olarak yazılmış (/)

yerine / değil biri ötekinin yerine düşünülmeli/kullanılmalı

fark (ile) arasında önemli farklar var, karıştırılmamalı

Sözlüklerde (fethigedikli.com, TDK) “hane” ile ilişkili sözcükler

eş anlam (TDK) Güncel Türkçe Sözlük: tanımın sonunda verilen eş anlamlı

eski / yeni terim (TDK) TDK terim sözlükleri: eski terim ile yeni karşılığı

yazım / ses yakını fethigedikli sözlüğü: yazımı ya da sesi yakın

birleşik sözcük (TDK) Güncel Türkçe Sözlük: sözcükle kurulan birleşik sözcük

Fark kayıtları

fark (ile)HAHAM/HAHAM ile/||/<> HAHAMHANE/HANE ile/||/<> HAVRA/HAVRA

hahambaşı hahamhane Yahudi din adamı

fark (ile)METROPOLİT/METROPOLİTE ile/||/<> PAPA/PAPA ile/||/<> PAPAZ/PAPAZ ile/||/<> PATRİK/PATRİK ile/||/<> PATRİKHANE/HANE

Ortodokslarda patrikten sonra gelen ve bir bölgenin din işlerine başkanlık eden din adamı

fark (ile)VAFTİZ/VAFTİZ ile/||/<> VAFTİZHANE/HANE

vaftizhane Hristiyanlıkta doğduktan kısa bir süre sonra çocuğa ilk günahını silmek ve onu Hristiyanlaştırmak amacıyla suya daldırma başına su dökme ya da üstüne su serpme biçiminde yapılan kutsal tören

yerine / değilHANE değil/yerine/= HAHAMHANE

Hahamların çalıştığı yer

yerine / değilHANE değil/yerine/= KİREMİTHANE

Kiremit yapılan yer

yerine / değilHANE değil/yerine/= MANTARHANE

Mantarlar için gerekli nem oranı sıcaklık havalandırma vb doğa şartlarını sağlayan düzeneklerin özel olarak kurulmuş olduğu çadırlar ya da odalardan oluşan üretim ve depolama tesisi

yerine / değilHANE değil/yerine/= MARANGOZHANE

Marangozun çalıştığı iş yeri

yerine / değilHANE değil/yerine/= PATRİKHANE

Patriğin makamı Patriğin görev yaptığı bina

yerine / değilHANE değil/yerine/= VAFTİZHANE

Vaftiz yapılan yer

yerine / değilHANE değil/yerine/= KALAVRAHANE

Deriden olan ayakkabı koşum takımı eyer vb nin yapıldığı imalathane

fark (ile)MAHAL ile/||/<> MÂFEVK ile/||/<> EMÂKİN ile/||/<> HÂNE ile/||/<> MESKEN ile/||/<> MINTIKA ile/||/<> SÜKNÂ

Yer. İLE/||/ Üst mahal. İLE/||/ Mahaller, mekanlar, mevkiler, yerler. İLE/||/ Ev. İLE/||/ Kişinin fiilen oturduğu yer, konut. İLE/||/ Bölge, yer, mahal. İLE/||/ Oturma [oturulacak yer].

fark (ile)SEBİL/HANE ve SIBYAN MEKTEBİ

Kutsal günlerde karşılık beklemeden hayır için dağıtılan içme suyu. | Genellikle camilere bitişik özel bir biçimde yapılmış, karşılık beklemeden hayır için içme suyu dağıtılan taş yapı. | Meyan kökü şerbetini bir hayır için dağıtma. İLE…

fark (ile)EV ile/||/<> MAISON/HAUS/EV/HÂNE ile/||/<> HOUSE/DWELLING/MAISON/HAUS/EV/HANE

Padişah çocuklarının bucak içindeki özel daireleri. @@ (Mimarlık) İçinde oturup barınılacak yapı. @@ Yalnız bir ailenin oturabileceği biçim ve büyüklükte konut. | Kat iyeliğine göre kullanılan çokbarklı yapılardaki bağımsız bölümlerden her…

fark (ile)EV ile/ve HÂNE

Sözcük oyunu nedir ›

Ardından gelebilecekler: e ile başlayan 1.281 sözcük →

Öncesine gelebilecekler: h ile biten 153 sözcük →

Bu sözcükle zincir kur

Türk Dil Kurumu sözlüklerindeki sonuçlar...

“hane” sözcüğünün TDK sözlüklerindeki karşılıkları... [sozluk.gov.tr] İçeriğini görmek için aşağıdaki başlıkları tıklayınız...

Güncel Türkçe Sözlük

Köken: Farsça ḫāne

1. ► ev

2. Ev halkı

3. Bir bütünü oluşturan bölümlerden her biri; göz

4. ► basamak

5. Klasik Türk müziğinde, peşrev vb. saz parçalarının bölümlerinden her biri

6. Birleşik kelimelerde "bina, yapı, yer, makam" anlamlarıyla ikinci kelime olarak yer alan bir söz

Birleşik sözler: abdesthane, ameliyathane, aşhane, babilhane, balhane, balıkhane, baruthane, basmahane, batakhane, bekârhane, bendehane, berhane, besihane, bıçkıhane, birahane, bitirimhane, boyahane, bozahane, böcekhane, bulaşıkhane, buzhane, cambazhane, cephane, çalgıhane, çamaşırhane, çaparhane, çayhane, çekiçhane, çelikhane, çiftehane, çilehane, darphane, defterhane, dershane, devlethane, dikimhane, divanhane, Divanhane, doğumhane, dokumahane, dökümhane, fakirhane, ferhane, fetvahane, fişekhane, fotoğrafhane, gasilhane, gazhane, gusülhane, güderihane, haddehane, hahamhane, halvethane, hapishane, haşhaşhane, hayalhane, helvahane, humbarahane, ıslahhane, ibadethane, idarehane, imalathane, imarethane, inekhane, ipekhane, iplikhane, jimnastikhane, kademhane, kahvehane, kalavrahane, kalayhane, kalhane, kasaphane, kayıkhane, kaynakhane, kerhane, kesimhane, keşişhane, kılıçhane, kıraathane, kiremithane, kirişhane, klişehane, konsoloshane, kuluçkahane, kumarhane, kumbarahane, kuşhane, kütüphane, mahpushane, mantarhane, mapushane, marangozhane, mehterhane, memişhane, Mevlevihane, meyhane, misafirhane, miskinhane, muayenehane, mumhane, muvakkithane, mücellithane, mühendishane, mürettiphane, nakkarhane, nekahethane, nezarethane, patrikhane, peynirhane, piskoposhane, rasathane, saadethane, sabunhane, salhane, saraçhane, sebilhane, sefarethane, semahane, sırmakeşhane, silahhane, süthane, şaphane, Şaphane, şaraphane, şifahane, şişhane, tabakhane, tahaffuzhane, tahmishane, talimhane, tamirhane, tasfiyehane, tavhane, telgrafhane, tembelhane, teneffüshane, tephirhane, terkiphane, terzihane, teşrihhane, tevkifhane, tımarhane, ticarethane, tophane, tüfekhane, umumhane, vaftizhane, yağhane, yatakhane, yazıhane, yemekhane, yetimhane, yoğurthane, mülahazat hanesi

Edebiyat ve Söz Sanatı Terimleri Sözlüğü, 1948

(Halk edebiyatı terimi) Halk edebiyatında beyit.

Kubbealtı sözlüğündeki sonuçlar...

“hane” sözcüğünün lugatim.com'daki karşılıkları... İçeriğini görmek için aşağıdaki başlıkları tıklayınız...

HÂNE

( ﺧﺎﻧﻪ ) i. (Fars. ḫāne ) 1. Ev: Bezme teşrîf eyle ey çeşm-i âfet / Bu şeb hâne halvet eyle muhabbet (Türkü). Hânede vîrânede / Kâbe’de puthânede / Çağırırım dôst dost (Niyâzî-i Mısrî). Zâlim yine bir zulme giriftâr olur âhir / Elbette olur ev yıkanın hânesi vîran (Ziyâ Paşa). 2. Kısımlara ayrılmış bir şeyin bölümlerinden her biri, bölük, göz: “Satranç ve dama tahtası hâne hânedir.” 3. mus. Peşrev vb. saz eserlerinin ayrıldığı bölümlerden her biri: Yolda mâhur besteyi mırıldanıyordu: “Gittin ammâ ki kodun hasret ile cânı bile.” Fakat uğursuzluğunu hatırlayarak ikinci hâneye devam etmedi. Hatta o kadar sevdiği meyan ve nakarâtı bile yarıda kesti (Ahmet H. Tanpınar). 4. edeb. Dörder mısrâdan meydana gelen manzum eserlerin her dörtlüğü. 5. mat. Bir sayının her rakamının bulunduğu yer, basamak: “Sağdan sola doğru ilk rakamın yerine birler hânesi, ikincisine onlar hânesi, üçüncüsüne yüzler hânesi… denir.” ѻ Hâne-i saâdet: Hz. Peygamber’in evi: Hz. Peygamber son hastalıklarında bir hayli bitkin düşmüşlerdi. Öyle ki yalnız başına hâne-i saâdetlerinden kalkıp mescid-i şerîfe gidecek tâkatları kalmamıştı (Ali Yardım). ■ Kelimelerin sonuna getirildiğinde o kelimenin bildirdiği işin yapıldığı yeri belirten birleşik kelimeler yapar: “Baruthâne, Eczâhâne, Gazozhâne, Kumarhâne, Marangozhâne, Misâfirhâne, Mürettiphâne, Tophâne, Yatakhâne, Yazıhâne.” ● Hâne-baz ( ﺧﺎﻧﻪ ﺑﺎﺯ ) birl. sıf. ve i. (Fars. bāz “oynayan” ile) “Eviyle oynayan” Evini bile kumara yatıracak kadar kumarbaz olan (kimse). ● Hâne-füruş ( ﺧﺎﻧﻪ ﻓﺮﻭﺵ ) birl. sıf. (Fars. furūş “satan” ile) “Ev satan” mec. Dünya malını terkeden, harâbâtî: Hîçe satarız cihânı en sonra n’ola / Her na’ramız olsa na’ra-i hâne-fürûş (Azmîzâde Hâletî). ● Hâne-gir ( ﺧﺎﻧﻪ ﮔﻴﺮ ) birl. sıf. (Fars. gіr “tutan, kaplayan” ile) Bir yerde kalan, orayı kendine ev sayan. ● Hâne-harap ( ﺧﺎﻧﻪ ﺧﺮﺍﺏ ) birl. sıf. ve i. (Ar. ḫarāb “yıkık” ile) 1. Evsiz barksız (kimse), müflis, züğürt: Bir yanda yanar lânesi bin hâne-harâbın / Bir yanda söner lem’ası milyonla şebâbın (Mehmet Âkif). 2. Sefil, perîşan (kimse): Beyt-i dilini dâniş ile etmeyen âbâd / Ma’mûr sanır sadrını her hâne-harâbın (Muallim Nâci). Be hey hâne-harap! Osman oğlunun ölüsünden böyle kaçıyorsun, ya dirisini görsen ne halt edeceksin! (Fâik Reşat). ● Hâne-küş ( ﺧﺎﻧﻪﻛﺶ ) birl. sıf. ve i. (Fars. küş “öldüren, söndüren” ile) Mirasyedi, sefih. ● Hâne-nişin ( ﺧﺎﻧﻪ ﻧﺸﻴﻦ ) birl. sıf. (Fars. nişіn “oturan” ile) “Evde oturan” Evine bağlı. ● Hâne-perver (-perverd) ( ﺧﺎﻧﻪ ﭘﺮﻭﺭﺩ – ﺧﺎﻧﻪ ﭘﺮﻭﺭ ) birl. sıf. (Fars. perver – perverd “besleyen, terbiye eden” ile) 1. Evde yetişmiş: Bir kıssa-i bî-kesan yazılsa / Bilmez bunu şahs-ı hâne-perver (Muallim Nâci). 2. i. mec. Gözü açılmamış, dünyâyı tanımayan ev çocuğu. ● Hâne-suz ( ﺧﺎﻧﻪ ﺳﻮﺯ ) birl. sıf. (Fars. sūz “yakan, yakıcı” ile) “Ev yakıcı” Gözü dışarıda olan, çapkın. ● Hâne-zad ( ﺧﺎﻧﻪ ﺯﺍﺩ ) birl. i. (Fars. zād “doğma, doğmuş” ile) Efendisinin evinde doğmuş köle veya câriye çocuğu: Hâne-zâd-ı derd-i aşkız sîne meskendir bize (Leskofçalı Gālib).

lugatim.com/s/HÂNE
Paylaşayım... Facebook X LinkedIn WhatsApp