İlişkililer harabelik -ği · yıkı · han-ı harabe · gedik -ği · kalıntı · yüz tutmuş
Açıklama
- 1. Yıkılmış veya yıkılmaya yüz tutmuş yapı; yıkı.
- 2.
- kalıntı.
İlişkililer harabelik -ği · yıkı · han-ı harabe · gedik -ği · kalıntı · yüz tutmuş
Eski yapı ya da kent kalıntısı.
Eski zamanlardan kalma kent, kale ve duvar yıkıntıları. @@ (Mimarlık) Eski çağlardan kalma yıkıntı. @@ Yapı kalıntısı, harabe. (Oruçbey *Türkoğlu -Maraş)
Eski zamanlardan kalma kent, kale ve duvar yıkıntıları. | (Mimarlık) Eski çağlardan kalma yıkıntı. | Yapı kalıntısı, harabe. (Oruçbey *Türkoğlu -Maraş) @@ [haral] Büyük çuval. (*Yalvaç -Isparta; Esnemez, İnönü -Eskişehir; Beyceli *Fatsa…
Ardından gelebilecekler: e ile başlayan 1.281 sözcük →
Öncesine gelebilecekler: h ile biten 153 sözcük →
“harabe” sözcüğünün TDK sözlüklerindeki karşılıkları... [sozluk.gov.tr] İçeriğini görmek için aşağıdaki başlıkları tıklayınız...
“harabe” sözcüğünün lugatim.com'daki karşılıkları... İçeriğini görmek için aşağıdaki başlıkları tıklayınız...
( ﺧﺮﺍﺑﻪ ) i. (Ar. ḫarāb “yıkılmak, vîran olmak”tan ḫarābe ) 1. Eski devirlerden kalma şehir veya binâ yıkıntısı: Ne Bâlebek’te Latin devrinin harâbeleri / Ne Biblos’un Adonis’ten kalan sihirli yeri (Yahyâ Kemal). Yazık ki kendisi de mîmar olan bu hükümdarın yaptırdığı şeylerin yalnız adı ve bâzı harâbeleri kaldı (Ahmet H. Tanpınar). Oradan da çöldeki harâbeleri gezerek Bağdat’a gideceğini işittim (Refik H. Karay). 2. Harap, yıkılmaya yüz tutmuş binâ, çok harap ev: Tâmirden evvel Yeşil Câmi bir harâbe, bir mezbele idi (Ahmet Hâşim). ● Harâbe-nişin ( ﺧﺮﺍﺑﻪ ﻧﺸﻴﻦ ) birl. i. (Fars. nişіn “oturan” ile) Harâbede, vîrânede oturan kimse. ● Harâbe-zar ( ﺧﺮﺍﺑﻪ ﺯﺍﺭ ) tür. i. (Fars. yer bildiren -zār ekiyle) Vîran yer, vîrânelik: Müsâfirim vatanın bir harâbe-zârında (Muallim Nâci). Ey ehl-i dünyâ, bu harâbe-zar olan dünyânın kıymeti ve ehemmiyeti ancak sizin nazarınızda sâbittir (Ahmet A. Konuk). Ve bu harâbe-zar / Yanı başında yarın / Gülüyor acı acı (Kemâleddin Kamu).