İlişkililer Allah II · allah / allahın adı vermek · Allah
Açıklama
o, Allah.
Örnek
"İşte gördün bu dünya, / Gelen geçer, hep hülya. / Tabiatmış bu güyâ... / Bağla onu sen Hu'ya."
Kaynak H Burkay, Hüdâverdi Divanı, 23
Kişi H Burkay
İlişkililer Allah II · allah / allahın adı vermek · Allah
o, Allah.
"İşte gördün bu dünya, / Gelen geçer, hep hülya. / Tabiatmış bu güyâ... / Bağla onu sen Hu'ya."
Kaynak H Burkay, Hüdâverdi Divanı, 23
Kişi H Burkay
TEHLÎL: İslâm'ın tevhid akidesini özetleyen "Lâ ilâhe illâllah" sözünü tekrarlama.
ALLAH [İSLÂM HARFLERİNDE EN DERİN HA HARFİ, EN SON MAHRECİ VAV HARFİDİR. SON MAHRECİ BU İKİ HARF ARASINDADIR]
"Neredesin, bana bak" anlamlarında, genellikle kadınlar tarafından kullanılan bir seslenme sözü. Dervişler arasında kullanılan bir seslenme sözü. @@ Tekkelerde, dervişler ayin sırasında sürekli olarak hu demek.
Ardından gelebilecekler: u ile başlayan 426 sözcük →
Öncesine gelebilecekler: h ile biten 153 sözcük →
“hu” sözcüğünün geçtiği bazı FaRkLaR ve ilişkiler... FaRkLaR.net
“hu” sözcüğünün TDK sözlüklerindeki karşılıkları... [sozluk.gov.tr] İçeriğini görmek için aşağıdaki başlıkları tıklayınız...
1. "Neredesin, bana bak" anlamlarında, genellikle kadınlar tarafından kullanılan bir seslenme sözü
2. Dervişler arasında kullanılan bir seslenme sözü
Köken: Arapça hū
► Allah
“hu” sözcüğünün lugatim.com'daki karşılıkları... İçeriğini görmek için aşağıdaki başlıkları tıklayınız...
ünl. “Hey, neredesin, bana bak” anlamında seslenme sözü [Başına yâ getirilerek de kullanılır. Bk. YÂHU]: Biletçi hû ezildim, ayağıma da bastılar! (Hüseyin R. Gürpınar).
( ﻫﻮ ) zamir . ( Ar. hū ) din. Allah [Allah’ın zâtına delâlet eden ve ism-i a’zam ve ism-i celâl de denen Allah isminin kısaltılmış şeklidir] : “ Lâ ilâhe illâ hû: O’ndan başka ilâh yoktur.” Kimse bilmez şu dünyâda sırrımı / Tâ ezelden çağırırım hû deyü (Abdal Mûsâ’dan). Gördüm çocuk vechini ayne’l-yakîn yâ hû derim / Ki sûfî “lâ”dan dem urur ben her dem “illâ hû” derim (Akşemseddin). Bu kubbede erenler hû dedi hû işitti / Gûş etti şeş cihetten peydâ olan nidâyı (Yahyâ Bey). ѻ Hû çekmek: (Dervişler) Zikirde, duâda veya gülbank çekilirken Cenâbıhakk’ın “hû” ismini arka arkaya tekrarlamak: Tabutu indirdiler, dedeler hû çektiler (Hüseyin R. Gürpınar). Hû diyelim: Tarîkatlarda belli merâsim ve hizmetlerden sonra yapılan duâlarda, okunan gülbanklerde hazır bulunanları ”hû” ismini söyleyerek Allah’ı anmaya, Allah’tan niyaz etmeye dâvet sözü: Hû diyelim dem sürelim Ali aşkına (Pir Sultan Abdal). Mukābelenin bitişinde çekilen gülbank, “Dem-i Hazret-i Mevlânâ, sırr-ı Şems-i Tebrîzî, kerem-i İmam Ali, hû diyelim” diye son bulur, mukābelede bulunanların hepsi yüksek sesle ve bir ağızdan nefes miktârı çekerek “hû” derler ve baş keserler (Abdülbâki Gölpınarlı). Hacı Bektaş Velî’nin rûhâniyetine bir hû diyelim (Sâmiha Ayverdi). Hû erenler: Dervişler arasında kullanılan selâmlaşma, hitap ve cevap sözü. ● Hû-keşan ( ﻫﻮ ﻛﺸﺎﻥ ) birl. i. ( Fars. keşān “çekenler” ile ) 1. Hû çekenler. 2. târih. Hacı Bektaş şeyhinin yeniçeri ocağındaki vekîline mahsus olan 99. ortada ordunun selâmetine duâ etmekle görevlendirilmiş olan Bektâşî müritleri: Bu sekiz Bektâşî’den en kıdemlisi yüksek sesle “Kerîm Allah” der, ötekiler de “hû” diye mukābele ederlerdi. Bundan dolayı bunlara “hû-keşan” denilmişti (Mehmet Z. Pakalın).
( ﺧﻮ ) i. ( Fars. ḫū ) Huy [Daha çok birleşik şekillerde geçer]: “ Bed-hû : Kötü huylu.” “ Nîk-hû : İyi huylu.” Âşıkı çün bî-vücûd etmek oluptur hû sana / Biz adem mülküne mahmil bağladık yâ hû sana (Zâtî).