Sözlük › K › komşu

komşu

hukuk

İlişkililer komşuluk -ğu · konum komşu · komşu komşunun külüne muhtaçtır · çatlaklık –ğı · ev oturması · Mıncırma · nöromiyelitis optika · rohingya · fetihname

Örnek

Vergilendirmenin temel hak ve özgürlüklerle dokunduğu noktalar sadece vergi alacağının yöneldiği 1982 tarihli Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın (Anayasa, AY) 35'inci maddesinde koruma altına alınan mülkiyet hakkı ile sınırlı değildir. Anayasa'nın 20, 21 ve 22'nci maddeleri ile korunan özel yaşamın gizliliği hakkı ve komşu haklar aile yaşamının gizliliği, konut dokunulmazlığı ve haberleşme özgürlüğü vergilendirme sürecinin temel hak ve özgürlüklerle kesişim noktasında yer alırlar.

Kaynak Cevat Koç, Vergi Hukuku Açısından Özel Yaşamın Gizliliği Hakkı, İÜ SBE, 2024

Kişi Cevat Koç

Yıl/Tarih 2024

Anlam/Değer ilişkileri

Doğrudan ilişkili sözcükler komşuluk -ğu
Dolaylı ilişkili sözcükler (3) çatlaklık –ğı ev oturması konum komşu

“komşu” ile karşılaştırılan sözcükler

eşdeğer biçim aynı başlık parçasında seçenek olarak yazılmış (/)

yerine / değil biri ötekinin yerine düşünülmeli/kullanılmalı

eşit (=) birbirine eşit

fark (ile) arasında önemli farklar var, karıştırılmamalı

Sözlüklerde (fethigedikli.com, TDK) “komşu” ile ilişkili sözcükler

eş anlam (TDK) Güncel Türkçe Sözlük: tanımın sonunda verilen eş anlamlı

türetme fethigedikli sözlüğü: kökten türetilmiş

yazım / ses yakını fethigedikli sözlüğü: yazımı ya da sesi yakın

birleşik sözcük (TDK) Güncel Türkçe Sözlük: sözcükle kurulan birleşik sözcük

Fark kayıtları

yerine / değilKOMŞU, KOMŞUNUN KÜLÜNE MUHTAÇTIR değil KOMŞU, KOMŞUNUN 'KÜLL'ÜNE MUHTAÇTIR

Komşu, komşunun her şeyine muhtaçtır. "Kül"(Küllî, Külliyat), "hepsi, her, tamamı" gibi anlamlarda kullanılır. Eğer yanan şeyden arta kalan anlatılmak istenirse, "bile"(... külüne bile ...) eklenerek kullanılabilir.

yerine / değilKOMŞU değil AKRABA

Çoğu zaman ve durumda komşu akrabadan daha yakındır!

yerine / değilKOMŞU değil KONŞU
yerine / değilEV değil KOMŞU

Alma. İLE/VE/DEĞİL/||/<>/< Al.

fark (ile)KİRDEŞ ile/ve/||/<> KOMŞU

Tek bir ev içinde birlikte ikamet edilen komşu. İLE/VE/||/ ...

yerine / değilNEIGHBOR yerine KOMŞU
eşit (=)KOMŞU =

yakın yerlere konan veya yakın yerlerde oturan kimselerin birbirlerine göre aldıkları ad

Sözcük oyunu nedir ›

Ardından gelebilecekler: u ile başlayan 426 sözcük →

Öncesine gelebilecekler: k ile biten 10.331 sözcük →

Bu sözcükle zincir kur

Türk Dil Kurumu sözlüklerindeki sonuçlar...

“komşu” sözcüğünün TDK sözlüklerindeki karşılıkları... [sozluk.gov.tr] İçeriğini görmek için aşağıdaki başlıkları tıklayınız...

Güncel Türkçe Sözlük

1. Konutları yakın olan kimselerin birbirine göre aldıkları ad

2. Sınır ortaklığı bulunan; mücavir

Birleşik sözler: komşu açı, komşu hatırı, komşu kapısı, kapı bir komşu, kapı karşı komşu, kapı komşu, konu komşu

Etimoloji Sözlüğü

‘yakın yerlere konan veya yakın yerlerde oturan kimselerin birbirlerine göre aldıkları ad’

Eski kaynaklarda konşu (ve koŋşu) olarak geçer.
~ Az gonşu. -Tkm goŋşı. -Nog koŋsı. -Kklp koŋsı. -Kzk koŋsu. Kazaklar koŋsu yanında körşi sözünü de kullanırlar. -Krg koŋşu. -Kar konşu. -Özb koşni.
~ OT konşı, koşnı. Kâşgarlı Mahmud’a göre konşı biçimi Oğuzcadır. Eski Kıpçakçada da konşı olarak geçer.
Türkçe konuş- fiilinden -ı (~ -i, -u, -ü) ekiyle yapılmıştır. Buna göre en eski biçimi konşı’dır. Sonradan konşı biçimi koŋşı > koŋşu olarak yaygınlaşmıştır. Türkçe koŋşu biçimi son olarak -ŋ-’nın -m-’ye çevrilmesi sonunda komşu biçimini almıştır. Türkçe toŋuz’un domuz biçimini alması gibi.
Komşu dillere de geçmiştir: Blg komšìja; Srp kòmšìja; kònšìja (BER 2: 578; Škaljić: Turc 413). Tacikçe qošni Özbekçeden alınmıştır (Doerfer: TLT 498).
Çağdaş diyalektlerin bir bölümünde komşuya körşü adı verilir: Kzk körşi. -Tara, Kûr kürşü. -Tat kürşi. -Çuv kürşĕ, kürĕş. Tatarcadan geçmiştir. bk. ÊSTJa 1997, 118-119.
Türkçe komşu (<< konşı) sözü gibi körşi de körüş- ‘görüşmek’ fiilinden -i (~ -ü) ekiyle yapılmıştır.

Kubbealtı sözlüğündeki sonuçlar...

“komşu” sözcüğünün lugatim.com'daki karşılıkları... İçeriğini görmek için aşağıdaki başlıkları tıklayınız...

KOMŞU

i. (Eski Türk. konşı – koşnı; konuş-mak “birlikte yakın yerlere konmak, yerleşmek”ten konuş-ı > konşı > koñşı > koñşu > komşu ) [Kelime Bulgarca ve Sırpça gibi komşu dillere de geçmiştir] 1. Evleri birbirine yakın veya bitişik olan kimselerin birbirlerine göre aldıkları ad: Cuma günleri bizim evin bahçesine bütün komşu çocukları toplanırlardı (Ömer Seyfeddin). Dostlar, komşular ve akrabâ gelip gidiyordu (Peyâmi Safâ). 2. Ortak sınırı bulunan ülkelerden her biri: “Türkiye’nin komşuları.” Prusyalılar (…) iki büyük komşularına karşı ihrâz-ı muzafferiyet etmeden evvel dağlarda ve sahrâlarda tabiata, fabrikalarda ve îmâlâthânelerde demire ve çeliğe ve diyâr-ı zekâda fünun ve felsefeye hâkim oldular (Cenap Şahâbeddin). Biz komşularımız için, bütün ezilmiş milletler için iyi âkıbetler diliyoruz (Refik H. Karay). 3. sıf. Bitişik veya çok yakın olan: Grizgal’de komşu palangalarda Kuru Kadı için “Deli oldu” diyorlardı (Ömer Seyfeddin). Âhiret öyle yakın seyredilen manzarada / O kadar komşu ki dünyâya duvar yok arada (Yahyâ Kemal). Ancak onları dinledikten sonra komşu evlerin sessizliğini, adım başında karşılaştığım çocukların ve kadınların (…) yüzlerindeki çizgilerin mânâsını anladım (Ahmet H. Tanpınar). ѻ Komşu çatlatan: Komşularda ve etrafta kıskançlık duygusu uyandıracak kadar güzel olan şeyler için kullanılır. Komşu kapısı: Çok yakın yer. (Bir yeri) Komşu kapısına çevirmek: (O yere) Çok sık gidip gelmek. Komşuda pişer, bize de düşer: İnsanların çevresindeki nîmetlerden faydalanma beklentisini anlatır. Komşu olmak: Yakın oturmak: Komşu olma nâmussuza arsıza (Pir Sultan Abdal). Komşunun eşeği kuyruksuz doğdu: Hiç beklenmedik bir olay olduğu, şaşılacak bir iş, bir aksilik zuhur ettiği zaman söylenir.

lugatim.com/s/KOMŞU
Paylaşayım... Facebook X LinkedIn WhatsApp