Sözlük › K › konak

konak

Anlam/Değer ilişkileri

Doğrudan ilişkili sözcükler konakçı Konaklamak konaklı konaklık -ğı
Dolaylı ilişkili sözcükler (3) konak II misafir şataf
3 - 9'lu ve çoklu ilişkileri Kök ve türevler (5 sözcük)

“konak” ile karşılaştırılan sözcükler

eşdeğer biçim aynı başlık parçasında seçenek olarak yazılmış (/)

fark (ile) arasında önemli farklar var, karıştırılmamalı

Sözlüklerde (fethigedikli.com, TDK) “konak” ile ilişkili sözcükler

eş anlam fethigedikli sözlüğü: eş anlamlı

eski / yeni terim (TDK) TDK terim sözlükleri: eski terim ile yeni karşılığı

türetme fethigedikli sözlüğü: kökten türetilmiş

yazım / ses yakını fethigedikli sözlüğü: yazımı ya da sesi yakın

Fark kayıtları

fark (ile)KONAK/KONAKÇI ile/||/<> HOST/HÔTE/HERBERGE/KONAK/EV SAHİBİ ile/||/<> KONAK ile/||/<> HÔTE/KONAK ile/||/<> HOST/HÔTE/HERBERGE/KONAK ile/||/<> HOST/KONAK ile/||/<> HOST/KONAK

bk. konakçı. @@ Bir asılağın hayatının tümünü ya da bir kısmını içinde ya da üzerinde, geçirdiği ve besin ve korunmasını sağladığı organizma. @@ Çatısı kiremitli ev. (Dereyazıcı *Alaca -Çorum) @@ (zooloji) @@ Bir asalağın hayatının tümünü…

fark (ile)KONAKÇI ile/||/<> KONAK/KONAKÇI

Sefere çıkan askerin önünden gidip konak yeri sağlamakla görevli subay. | Asalağın erginini ya da gelişim evrelerinden herhangi birini taşıyan canlı. a. bk. arakonakçı, son konakçı. | Konak. @@ bk. konakçı. | Bir asılağın hayatının tümünü…

fark (ile)KONAKÇI ile/||/<> HOST/HÔTE/HOSPES/WIRT/KONAKÇI/ARAKONAKÇI/MİHMANDAR ile/||/<> HOST/KONAKÇI/KONAK

Sefere çıkan askerin önünden gidip konak yeri sağlamakla görevli subay. @@ Asalağın erginini ya da gelişim evrelerinden herhangi birini taşıyan canlı. a. bk. arakonakçı, son konakçı. @@ Konak.

Sözcük oyunu nedir ›

Ardından gelebilecekler: k ile başlayan 3.464 sözcük →

Öncesine gelebilecekler: k ile biten 10.330 sözcük →

Bu sözcükle zincir kur

Benzer yazılışlı sözcükler

Türk Dil Kurumu sözlüklerindeki sonuçlar...

“konak” sözcüğünün TDK sözlüklerindeki karşılıkları... [sozluk.gov.tr] İçeriğini görmek için aşağıdaki başlıkları tıklayınız...

Güncel Türkçe Sözlük (1)

1. Büyük ve gösterişli ev

2. Vali, kaymakam gibi yüksek dereceli devlet görevlilerinin resmî konutu

3. ► konakçı

4. Araba veya hayvanla bir günde alınan yol

5. Yolculukta geceyi geçirmek için inilen, konaklanılan yer

Birleşik sözler: konak yavrusu, duyarlı konak, bülbülkonağı, hükûmet konağı

Güncel Türkçe Sözlük (2)

1. Kundak çocuklarının başlarında görülen kepek tabakası

2. Gözde oluşan ince tabaka

Güncel Türkçe Sözlük (3)

İzmir iline bağlı ilçelerden biri

Asalakbilim Terimleri Sözlüğü, 1970

bk. konakçı.

Biyoloji Terimleri Sözlüğü, 1998

Bir asalağın hayatının tümünü ya da bir kısmını içinde ya da üzerinde geçirdiği, besin ihtiyacını ve korunmasını sağladığı organizma.

İng. host · Fr. hôte · Alm. Herberge

Su Ürünleri Terimleri Sözlüğü, 2007

Bir parazitin hayatının tümünü veya bir kısmını içerisinde veya üzerinde geçirdiği, besin ihtiyacını veya korunmasını sağladığı organizma, konakçı.

İng. host

Veteriner Hekimliği Terimleri Sözlüğü

1. Bir parazitin veya enfeksiyöz etkenin hayatının tümünü veya bir kısmını içerisinde veya üzerinde geçirdiği, besin ihtiyacını veya korunmasını sağladığı hücre veya organizma. 2. Enfekte olmuş canlı.

İng. host

Zanaat Terimleri Sözlüğü, 1976

Çatısı kiremitli ev. (Dereyazıcı *Alaca -Çorum)

Zooloji Terimleri Sözlüğü, 1963

Bir asılağın hayatının tümünü ya da bir kısmını içinde ya da üzerinde, geçirdiği ve besin ve korunmasını sağladığı organizma.

Eski ev sahibi · İng. host · Fr. hôte · Alm. Herberge

Etimoloji Sözlüğü (1)

‘kundak çocuklarının başlarında oluşan kepek tabakası’

Ağızlarda konak (> gonak) yanında koŋak, koğak, kovak (> govak) > kovank olarak da kullanılır. Eski kaynaklarda da daha çok koŋak olarak geçer.
~ Tkm goŋak.
Orta Türkçede başta oluşan kepeğe kalŋuk (*kalıŋuk ?) ve kıltık adları verilir. Çağdaş diyalektlerde konak yerine kayızgak (Nog, KKlp), gabu (Blk) gibi birtakım adlar da kullanılır. Türkçede baş konağına donra adı da verilir.

Etimoloji Sözlüğü (2)

‘kundak çocuklarının başlarında oluşan kepek tabakası’

Ağızlarda konak (> gonak) yanında koŋak, koğak, kovak (> govak) > kovank olarak da kullanılır. Eski kaynaklarda da daha çok koŋak olarak geçer.
~ Tkm goŋak.
Orta Türkçede başta oluşan kepeğe kalŋuk (*kalıŋuk ?) ve kıltık adları verilir. Çağdaş diyalektlerde konak yerine kayızgak (Nog, KKlp), gabu (Blk) gibi birtakım adlar da kullanılır. Türkçede baş konağına donra adı da verilir.

Kubbealtı sözlüğündeki sonuçlar...

“konak” sözcüğünün lugatim.com'daki karşılıkları... İçeriğini görmek için aşağıdaki başlıkları tıklayınız...

KONAK (1)

i. ( koñak ; kökü belli değildir) Kundak çocuklarının başlarında, saç arasında meydana gelen kepek tabakası.

lugatim.com/s/KONAK
KONAK (2)

i. (< kon-ak ) [Kelime Arapça’ya ve Balkan dillerine de geçmiştir] 1. Büyük, gösterişli ev: Konak çamurlu ve bozuk bir yolun sağında kurulmuştu (Ömer Seyfeddin). Bu odanın tavanını eski bir Türk konağının hârâbesinden satın aldım (Ahmet Hâşim). Esâsen o devrin vezir, rical ve tâcir köşk, konak ve yalılarına gerek hacim gerek teşkîlât bakımından birer minyatür saray demek daha doğru olurdu (Sâmiha Ayverdi). 2. Araba ve hayvan yolculuğunda geceyi geçirmek için inilen yer, durak: İki konak arasında bir otağa sâhip olamayan adam koca bir devleti nasıl idâre ede? (Ömer Seyfeddin’den). 3. (İsim tamlamasının ikinci öğesi olarak) Hükûmet işlerinin görüldüğü binâ: “Şehir konağı.” “Vâli konağı.” 4. Araba veya hayvanlarla bir günde alınan yol, bir günlük mesâfe: Ferahtan yer mi basardı ayağı / Giderdi bir edip iki konağı (Yûsuf ve Zelîha – T. S.). Kaç konak buradan Konya? –Dokuz (Kemal Tâhir). 5. Konaklanan yer, menzil: Âhir çalındı kûs-i rahîl ettin irtihâl / Evvel konağın oldu cinan bûstanları (Bâkî’den). Olmaz hevâda uçarsın / Bir gün konaktan göçersin (Aziz Mahmud Hüdâyî). Kul, ilim sâyesinde dünyâda ve âhirette en iyi insanların vardığı konaklara ve yüksek derecelere ulaşır (Kâtip Çelebi’den Seç.). 6. asker. Kıt’aların geçici olarak barındırıldığı çadır, kulübe, baraka vb. kapalı yer ve bu barınakların kurulduğu alan: Emredip buyurdum ki, hükm-i şerîfim vardıkta emrim üzere cebehâneyi göçürüp ordu-yı hümâyûnuma bir iki menzil yakından yürüyesin ve vâki olan konakların tezkiresi gönderilmiştir; anınla amel edesin (Mühimme Defteri). Hükümdarla sefere hareket eden yeniçeriler yürüyüşlerde pâdişâhın önünde giderlerdi; konak denilen yerlerde yeniçeriler çadırlarını otağ-ı hümâyun denilen pâdişah çadırının iki tarafına kurup (…) ve bu sûretle hükümdârı muhâfaza ederlerdi (İsmâil H. Uzunçarşılı). 7. Bir asalağın içinde veya üzerinde yaşadığı canlı, konakçı 3 . 8. E. T. Türk. ve halk ağzı. Konuk, misâfir: Ol dün melekülmevt bir âdem sûretinde geldi, İdris peygambere konak oldu. İdris taâmın anın önüne kodu (Miftâhü’l-Cenne – T. S.). Ve dahi eydür: Konak konmayan eve ferişte girmez (Miftâhü’l-Cenne – T. S.). ѻ Konak tutmak: halk ağzı. Konaklamak, yerleşmek: Bula-gör böyle cây-ı pür-revnak / Tuta-gör anda safâ ile konak (İsmâil Hakkı Bursevî). Sen benim fânî varlığımda konak tutmaya tenezzül gösteresin de ben beş günlük ömrümü senden sakınayım (Safiye Erol). Konak yavrusu: Konağa benzer büyük ev: Konak yavrusu ıtlâkına şâyan güzel bir evdir (Ahmet Râsim’den). Aşı boyalı, konak yavrusu bir hânenin kapısı önünde durur (Hüseyin R. Gürpınar). 

lugatim.com/s/KONAK
Paylaşayım... Facebook X LinkedIn WhatsApp