( ﻣﺴﺎﻓﺮ ) i. (Ar. sefer > musāfere t “bir yerden bir yere gitmek, yolculuk etmek”ten musāfir “yolcu”) [Kelimenin 1. anlamı Türkçe’de ortaya çıkmıştır] 1. Görüşme, ziyâret vb. amaçlarla birinin evine veya bir yere gelen ve geçici olarak kalan kimse, konuk, mihman: İki günden beri orada misâfirdi (Reşat N. Güntekin). Bir gece misâfirim olsan yeter / Dolar odama lavanta kokusu (Câhit S. Tarancı). Misâfir Tanrı’nın gönderdiği bir nîmettir. Ona ne kadar saygı ve sevgi gösterilirse o kadar sevap kazanılır (Mâlik Aksel). 2. Yolculuk yapan, yolculuğa, seyâhate çıkan kimse, yolcu: Bedâva sofraya düştün mü hoş geçer ramazan / Misâfirim diye insan mukîm olur bâzan (Mehmet Âkif). 3. din. Seferî olan kimse, yolcu. 4. eski . tıp. Gözün saydam tabakasında meydana gelen beyaz leke, ak benek: Cebinden bir pertavsız çıkarır, misâfirli gözünü küçültüp öbürünü büyültür (Hüseyin R. Gürpınar’dan). ѻ Misâfir ağırlamak: Misâfire gerekli ilgiyi göstermek, yedirip içirmek, ikramda bulunmak: Burada Japonlar’ın ahlâk ve âdetleri, yaşayışları, giyinişleri, geçim yoll%arı, yiyecekleri, içecekleri, ziyâfetleri ve misâfir ağırlamaları hakkında bilgi verilmektedir (Kâtip Çelebi’den Seç.). Dört çocuğunu büyütüp yetiştirmiş, hepsini teker teker evlendirip yer yurt sâhibi etmiş, şimdi ömrünü misâfir ağırlamakla geçiriyordu (Ahmet H. Tanpınar). Misâfir basmak (bastırmak): Beklenmedik bir zamanda çokça misâfir gelmek. Misâfir etmek: Bir kimseyi geçici olarak alıkoyup ağırlamak: Bâzan bir alayı birden günlerce misâfir eden ve bir menzillik arâzisine paytonla gidip gelen eski beylerini, kısacası bütün hayâtını hatırlıyordu (Ahmet H. Tanpınar). Bizi misâfir edeceğin odayı da unutmamışsındır (Târık Buğra). Misâfir gibi oturmak: Ev halkından olduğu halde ev işlerine karışmayan, yabancı gibi duran veya bulunduğu yerden her an ayrılmaya hazır kimseler hakkında kullanılır. ● Misâfireten – Müsâfireten ( ﻣﺴﺎﻓﺮﺓً ) zf. ( musāfir > musāfire t “misâfirlik”in tenvinli şekli) Misâfir olarak: Diğer ikisi misâfireten bir aralık İzmir’de bulundular (Hâlit Z. Uşaklıgil). ● Misâfir-perver Bk. MİSÂFİRPERVER