Sözlük › K › kotarmak

kotarmak

f. mec.

Açıklama

  1. 1. -i Pişen yemeği başka kaba boşaltmak:
  2. İki kız kardeş güle söyleye sofralarını hazırlayıp yemeklerini kotardılar. - Memduh Şevket Esendal
  3. 2. -i > hazırlamak.
  4. 3. -i, mec. Bir işi tamamlamak, bitirmek. 4. -i, mec. Üstesinden gelmek:
  5. Yeter ki o beni içeri sokabilsin ve ben bu röportajı kotarayım. - Ayşe Kulin

Örnek

Av avlamaya gitti... O getirir, ben pişirir kotarırım...
Ama, onlar da fakirler gibi başlarını bitkisel yağlarla kotarırlar.

Kaynak P N Boratav, Çan-Kuşu Çor-Kuşu, 2001, 54 | M Yağmur, 67 ++

Kişi Pertev Naili Boratav · Mahmut Yağmur

Yıl/Tarih 2001

“kotarmak” ile karşılaştırılan sözcükler

fark (ile) arasında önemli farklar var, karıştırılmamalı

Sözlüklerde (fethigedikli.com, TDK) “kotarmak” ile ilişkili sözcükler

yazım / ses yakını fethigedikli sözlüğü: yazımı ya da sesi yakın

Fark kayıtları

Sözcük oyunu nedir ›

Ardından gelebilecekler: k ile başlayan 3.464 sözcük →

Öncesine gelebilecekler: k ile biten 10.331 sözcük →

Bu sözcükle zincir kur

Türk Dil Kurumu sözlüklerindeki sonuçlar...

“kotarmak” sözcüğünün TDK sözlüklerindeki karşılıkları... [sozluk.gov.tr] İçeriğini görmek için aşağıdaki başlıkları tıklayınız...

Güncel Türkçe Sözlük

1. Pişen yemeği başka kaba boşaltmak

2. ► hazırlamak

3. Bir işi tamamlamak, bitirmek

4. Üstesinden gelmek

Kubbealtı sözlüğündeki sonuçlar...

“kotarmak” sözcüğünün lugatim.com'daki karşılıkları... İçeriğini görmek için aşağıdaki başlıkları tıklayınız...

KOTARMAK

geçişli f. (Eski Türk. kutur-mak > kutar-mak > kotar-mak ) 1. Boşaltmak, tahliye etmek: Pes bir zamandan sonra keklik geldi. Çün tavşanı kendi evinde gördü, rencur oldu ve eyitti: Yer benimdir, evim kotar (Kul Mes’ud). Bizimki işin müşkilâtını görünce bütün fitili alır; bir hayli müddet düşünür, evirir çevirir, bir kaba kotaramaz (Âlî Bey). 2. Yemeği bir kaptan bir kaba boşaltmak: Pişirip kotarıp bezme getirin (Pir Sultan Abdal). Gurbet ilde bir silen yok yaşımı / Kendim gider kotarırım aşımı (Karacaoğlan). Kezban kahveyi kabartmış, fincanlara kotarıyordu (Ömer Seyfeddin). 3. (Yemek vb. için) Hazırlamak: Çayı demledim, kotardım, verdim (Ahmet Râsim). 4. mec. Bir işi yapmak, becermek, becerip yapmak [Genellikle pişirmek fiiliyle birlikte kullanılır]: Bizim pişirip kotarmaya uğraştığımız işe yabancı eller de mi karışıyordu? (Hüseyin R. Gürpınar’dan).

lugatim.com/s/KOTARMAK
Paylaşayım... Facebook X LinkedIn WhatsApp