Sözlük › M › mevsim

mevsim

Köken ailesi

Anlam/Değer ilişkileri

Eş anlamlıları Yılçağ
Doğrudan ilişkili sözcükler mevsimlik mevsimsiz
Dolaylı ilişkili sözcükler (5) aylık -ğı imbat mevsimsellik -ği sezon Sezonsal
Türkçe karşılıkları (Türkçesi varken...) sürem

“mevsim” ile karşılaştırılan sözcükler

eşdeğer biçim aynı başlık parçasında seçenek olarak yazılmış (/)

yerine / değil biri ötekinin yerine düşünülmeli/kullanılmalı

fark (ile) arasında önemli farklar var, karıştırılmamalı

Sözlüklerde (fethigedikli.com, TDK) “mevsim” ile ilişkili sözcükler

Türkçe / yabancı karşılık fethigedikli sözlüğü: biri ötekinin Türkçe ya da yabancı karşılığı

eş anlam fethigedikli sözlüğü: eş anlamlı

eş anlam (TDK) Güncel Türkçe Sözlük: tanımın sonunda verilen eş anlamlı

türetme fethigedikli sözlüğü: kökten türetilmiş

birleşik sözcük (TDK) Güncel Türkçe Sözlük: sözcükle kurulan birleşik sözcük

Fark kayıtları

fark (ile)MEVSİM ile/||/<> MEVSİMLİK

Güneş'in yıllık devinmesinde eşlek ile dönenceler (yaz ve kış dönenceleri) arasında geçirdiği zaman aralıklarının her biri . Bir yılda dört mevsim vardır: İlkbahar, yaz, sonbahar, kış. @@ (coğrafya)

yerine / değilMEVSİM değil/yerine/= MEVSİM

ölü mevsim av mevsimi avlanma mevsimi yağmur mevsimi Yılın güneşten ısı ışık alma süresi ve dolayısıyla iklim şartları bakımından farklılık gösteren dört bölümünden her biri sezon sürem Bazı atmosfer olaylarının en çok belirdikleri zaman…

fark (ile)SEASON/SAISON/JAHZESZEIT/MEVSİM ile/||/<> SAISON/MEVSİM

Güneş'in yıllık devinmesinde eşlek ile dönenceler (yaz ve kış dönenceleri) arasında geçirdiği zaman aralıklarının her biri . Bir yılda dört mevsim vardır: İlkbahar, yaz, sonbahar, kış. @@ (coğrafya)

fark (ile)MEVSİM ile/ve/||/<> FASL

Yılın dört bölümünden her biri. | Bir şeyin belirli zamanı. İLE/VE/||/ Ayrıntı, ayırma, ayrılma. | Kesme, kesinti, bölüm. | Sonuçlandırma, halletme. | Aleyhte bulunma, birini çekiştirme. | Bir kitabın ya da tiyatro oyununun başlıca…

fark (ile)SEASON/SAISON/JAHZESZEIT/MEVSİM ile/||/<> SEASONAL/SAISONNIER/JAHRESZEITLICH/MEVSİMLİK/MESVİMÎ ile/||/<> SUMMER/ÉTÉ/SOMMER/YAZ/SAYF

Güneş'in yıllık devinmesinde eşlek ile dönenceler (yaz ve kış dönenceleri) arasında geçirdiği zaman aralıklarının her biri . Bir yılda dört mevsim vardır: İlkbahar, yaz, sonbahar, kış. | (coğrafya) @@ Mevsimden mevsime olan. | (coğrafya)…

Sözcük oyunu nedir ›

Ardından gelebilecekler: m ile başlayan 1.853 sözcük →

Öncesine gelebilecekler: m ile biten 814 sözcük →

Bu sözcükle zincir kur

Türk Dil Kurumu sözlüklerindeki sonuçlar...

“mevsim” sözcüğünün TDK sözlüklerindeki karşılıkları... [sozluk.gov.tr] İçeriğini görmek için aşağıdaki başlıkları tıklayınız...

Güncel Türkçe Sözlük

Köken: Arapça mevsim

1. Yılın, güneşten ısı, ışık alma süresi ve dolayısıyla iklim şartları bakımından farklılık gösteren dört bölümünden her biri; sezon, sürem

2. Bazı atmosfer olaylarının en çok belirdikleri zaman

3. Herhangi bir ekimin yapıldığı veya bir ürünün yetiştiği dönem

4. Herhangi bir şeyin etkinlik dönemi; sezon

5. Zaman, dönem, çağ

6. Yaşamın bir bölümü

Birleşik sözler: ölü mevsim, av mevsimi, avlanma mevsimi, yağmur mevsimi

Gökbilim Terimleri Sözlüğü, 1969

Güneş'in yıllık devinmesinde eşlek ile dönenceler (yaz ve kış dönenceleri) arasında geçirdiği zaman aralıklarının her biri . Bir yılda dört mevsim vardır: İlkbahar, yaz, sonbahar, kış.

İng. season · Fr. saison · Alm. Jahzeszeit

Kubbealtı sözlüğündeki sonuçlar...

“mevsim” sözcüğünün lugatim.com'daki karşılıkları... İçeriğini görmek için aşağıdaki başlıkları tıklayınız...

MEVSİM

( ﻣﻮﺳﻢ ) i. (Ar. vesm “damgalamak, işâretlemek”ten mevsim “hayvanları damgalama zamânı”) 1. Bir takvim yılının iklim şartları bakımından farklılıklar gösteren ve ilkbahar, yaz, sonbahar, kış diye adlandırılan dört bölümünden her biri: Şehirde sıcaklık ve soğukluk, yağmur ve rüzgâr, toz ve çamur gibi vasıflarla belli olan mevsimler Çankaya’da yapraktır, çimendir, gölge ve ziyâ, bilhassa renk ve sestir (Rûşen E. Ünaydın). Bu çok düzenli hayatta mevsimler kendilerine mahsus bir teşrîfatla gelirlerdi (Ahmet H. Tanpınar). O zaman her gelen doğruca efendinin yanına alınır ve kahve, şerbet, mevsimine göre boza, kuru yemiş bütün salon halkına birden ikram edilirdi (Sâmiha Ayverdi). 2. (Genellikle isim tamlamasının ikinci öğesi olarak) Bir işin yapıldığı veya bir şeyin yoğun olarak ortaya çıktığı zaman: “Av mevsimi.” “Hasat mevsimi.” Doğrusu mevsim karnaval mevsimi değildir (Ahmed Midhat Efendi). O demlerin mevsimi yoktur (Rûşen E. Ünaydın). Beyazıt ile Şehzâdebaşı arasındaki akşam gezintilerinin asıl mevsimi ramazandı (Ahmet H. Tanpınar). 3. İçinde bulunulan zaman: Mevsim şubat (Hüseyin R. Gürpınar). Mevsim iyi, kâinat iyiydi (Yahyâ Kemal). Git bu mevsimde gurup vakti Cihangir’den bak (Yahyâ Kemal). 4. mec. Hayatın bölümlerinden her biri, çağ.

lugatim.com/s/MEVSİM
Paylaşayım... Facebook X LinkedIn WhatsApp