İlişkililer mevsim · cidalculuk -ğu · Vakitsiz
Açıklama
1. vakitsiz. 2. her mevsime uygun, salt bir mevsime özgü değil
Örnek
Ekseriyetle boş ve müşevveş bir tarzda ihmal yahut bir müşateme-i edebiye (!) ile ikmal edilen bu mevsimsiz ve lüzumsuz mübahasatın belki tabiat-ı matbuattaki cidalculuğa bir itiyat istihzarından başka faydası olmamıştır.
"Ama daha iyi yaşıyor, Alain’i yukarıya taşıyan asansörün ‘pum’ demesini bekliyor ve Camille’nin bazı mevsimsiz ikramlarını, meselâ saat beşte ufacık bir süt tabağını, yahut da atlasın diye bir köpeğe uzatır gibi kendisine yukardan bir tavuk kemiği uzatmasını hoş karşılıyordu."
"Mevsimsiz kıyafetlerinizin arasında en üst sıralarda olan sweatshirtler bu yaza da damgasını vuruyor.", Oksijen G?, 11
Ece, arabadaki askıda duran mevsimsiz, kara gabardin cekete baktı, temizleyiciden alınmış olmalıydı: güne hazırlık.
O, yazın bütün boğucu sıcaklarına sevgili ‘Gireson’umuzun yeşil sırtlarında çalışırken .. öyle mevsimsiz bir zamanda ‘Karadeniz’e atıldığımı gördüğünüz vakit, hiç şaşırmayınız!
mevsimsiz s. her mevsime uygun, salt bir mevsime özgü değil “Mevsimsiz kıyafetlerinizin arasında en üst sıralarda olan sweatshirtler bu yaza da damgasını vuruyor.”
Kaynak İbrahim Alaettin, Tasfiye-i Lisan, Sırat-ı Müstakim, 1910, 3(54), 28-29 | Colette, Dişi kedi, 1954, 44 | T Uyar, Ormandaki Ayna, 1997, 71 | Can Akengin, 1944, Şiirleri, C 1-2, 73 | YŞ Pazar, 1.7.2018, 11
Kişi İbrahim Alaettin · Colette · Tomris Uyar · Can Akengin
