İlişkililer muhbirlik · ihbarcıa. haberverem kimse, bildiren kimse 2. Muhbir
Açıklama
muhabir
İlişkililer muhbirlik · ihbarcıa. haberverem kimse, bildiren kimse 2. Muhbir
muhabir
Yasa dışı olan bir durumu yetkili makamlara bildiren kimse ihbarcı Haber ulaştırıcı haber veren kimse Bir iş yerinde tüm olup biteni gizli bilgileri rakiplere ya da başkalarına bildiren kimse
Haber ulaştırıcı/veren. | Yasadışı olan bir durumu, yetkili oruna bildiren. İLE/DEĞİL Basın ve yayın kurumlarına haber toplayan, bildiren ya da yazan kişi. | Herhangi bir kuruluşun çalışmasıyla ilgili olarak, merkezle başka bir ülke…
Ardından gelebilecekler: r ile başlayan 528 sözcük →
Öncesine gelebilecekler: m ile biten 814 sözcük →
“muhbir” sözcüğünün geçtiği bazı FaRkLaR ve ilişkiler... FaRkLaR.net
“muhbir” sözcüğünün TDK sözlüklerindeki karşılıkları... [sozluk.gov.tr] İçeriğini görmek için aşağıdaki başlıkları tıklayınız...
Köken: Arapça muḫbir
1. Yasa dışı olan bir durumu yetkili makamlara bildiren kimse; ihbarcı
2. Haber ulaştırıcı, haber veren kimse
3. Bir iş yerinde tüm olup biteni, gizli bilgileri rakiplere veya başkalarına bildiren kimse
“muhbir” sözcüğünün lugatim.com'daki karşılıkları... İçeriğini görmek için aşağıdaki başlıkları tıklayınız...
( ﻣﺨﺒﺮ ) sıf. ve i. ( Ar. iḫbār “haber vermek”ten muḫbir ) 1. Haber veren, haber ulaştıran (kimse), haberci. ♦ i. 2. Şüpheli kişi veya davranışları, suçluları yetkili bir makāma gizlice bildiren, ihbar eden kimse, ihbarcı: Îcap eden yerlere başvurarak arkadaş, silâh, gözcü, muhbir tedârik etmek için Antakya havâlisinde araştırmaya çıkacaklar (Refik H. Karay). 3. tıp. Bulaşıcı bir hastalığın başladığını gösteren ilk belirtilerden her biri. 4. fizik. Deney tüpü veya şişesi. ѻ Muhbir-i sâdık: 1. Sözü doğru olan, doğru haber veren kimse: “Peygamberler muhbir-i sâdıktır.” 2. İmzâsız ihbar mektubu yazan kimseler tarafından imzâ yerine kullanılırdı.