mukaşşer

1. kabuğu soyulmuş. 2. mec. kaşarlanmış, utanmaz, yırtık.

( Şahap Efendi, kıpkırmızı kesilerek başını iğdi. Acaba, bir pot mu kırmıştım? Herhalde öyle olacak. Çünkü ötekiler de gülüşüyorlardı. Ne dediklerini pek duyamadım; yalnız birinin: 'Muallime hanım hayli pişkin ve mukaşşer' sözü kulağıma çalındı. Bu sözlerin mânası neydi? Bu efendiler ne demek istemişlerdi? İstida müsveddesi birkaç kere müdürün yanına gitti, geldi. Kırmızı mürekkeple birçok allanıp pullandıktan sonra temize çekildi., R N Güntekin, Çalıkuşu, 1964, 111 (Tefrika 1922) )