Sözlük › P › parça

parça

“parça” ile karşılaştırılan sözcükler

eşdeğer biçim aynı başlık parçasında seçenek olarak yazılmış (/)

yerine / değil biri ötekinin yerine düşünülmeli/kullanılmalı

eşit (=) birbirine eşit

fark (ile) arasında önemli farklar var, karıştırılmamalı

Sözlüklerde (fethigedikli.com, TDK) “parça” ile ilişkili sözcükler

eş anlam fethigedikli sözlüğü: eş anlamlı

eş anlam (TDK) Güncel Türkçe Sözlük: tanımın sonunda verilen eş anlamlı

eski / yeni terim (TDK) TDK terim sözlükleri: eski terim ile yeni karşılığı

türetme fethigedikli sözlüğü: kökten türetilmiş

Fark kayıtları

fark (ile)TANE | PASAJ | NESNE/PARÇA ile/||/<> PARÇA | TANE/PARE

parça başına parça bohçası parça bölük parça parça parça pürçük parça pinçik bir parça yedek parça ahu parçası ateş parçası ay parçası daire parçası doğru parçası Bir bütünden ayrılan ayrı sayılan ya da artakalan şey pare Bir bütünden…

fark (ile)SEGMENT/SEGMENTUM/ABSCHNITT/STRECKE/PARÇA/KITA ile/||/<> SEGMENT/PARÇA/KITA'

Bir eğri ile bir kirişinin sınırladıkları alan. | iki koşut düzlem arasında kalan yuvar parçası. | E bir gerçek doğrusal uzay ve a, ( )iki durgan nokta olduğunda, R den E ye ( )işlevi altında, [0,1] aralığının görüntüsü. @@ (matematik)

fark (ile)FRAGMENT/PARÇA ile/||/<> FRAGMENT/FRANGERE= KIRMAK/BRUCHSTÜCK/PARÇA

Yazılı bir yapıttan alınan bir bölüm. | Tümü değil de bir bölümü bize kalabilmiş yapıt. Örn. Büchner'in "Woyzek". @@ (Resim, Heykel, Mimarlık) Eski bir yapıtın bize kalan parçası. | Kırılmış bir heykelin her parçası. | Yazılı bir yapıttan…

fark (ile)FRAGMENT/FRANGERE= KIRMAK/BRUCHSTÜCK/PARÇA ile/||/<> FRAGMENT/PARÇA

(Resim, Heykel, Mimarlık) Eski bir yapıtın bize kalan parçası. | Kırılmış bir heykelin her parçası. @@ Yazılı bir yapıttan alınmış bir bölüm. | Bir kısmı yitirilerek yalnızca bir bölümü kalmış olan yapıt.

yerine / değilBÜTÜN değil PARÇA

Bir kavramın, bireylerinin toplamı, bütünü vermez.

fark (ile)PARÇA ile/ve/||/<> ASKAT

... İLE Herhangi bir ölçü biriminin bölündüğü eşit parçalardan her biri.

yerine / değilPARÇA/SEGMENT değil SEKME/TAB

Bölüm. | Kesit. | Parça. İLE/VE/DEĞİL/||/ Bölüm.

yerine / değilPIECE yerine PARÇA
yerine / değilPARÇA değil BAĞLAM
yerine / değilPARÇA değil/yerine/= TANE | PASAJ | NESNE

parça başına parça bohçası parça bölük parça parça parça pürçük parça pinçik bir parça yedek parça ahu parçası ateş parçası ay parçası daire parçası doğru parçası Bir bütünden ayrılan ayrı sayılan ya da artakalan şey pare Bir bütünden…

fark (ile)SEGMENT/SEGMENTUM/ABSCHNITT/STRECKE/PARÇA/KITA ile/||/<> CRACKING/CRAQUAGE/KRACKEN/PARÇALANMA/KRAKİNG

Bir eğri ile bir kirişinin sınırladıkları alan. | iki koşut düzlem arasında kalan yuvar parçası. | E bir gerçek doğrusal uzay ve a, ( )iki durgan nokta olduğunda, R den E ye ( )işlevi altında, [0,1] aralığının görüntüsü. | (matematik) @@…

fark (ile)ELEMENT/ÖGE ile/||/<> PARÇA/ÖGE

[boş] | ... @@ bk. öge

fark (ile)FRAGMENT/FRAGMAN ile/||/<> FRAGMAN/PARÇA

Kırılmış küçük kemik parçası. @@ ...

Sözcük oyunu nedir ›

Ardından gelebilecekler: a ile başlayan 2.674 sözcük →

Öncesine gelebilecekler: p ile biten 163 sözcük →

Bu sözcükle zincir kur

Benzer yazılışlı sözcükler

Türk Dil Kurumu sözlüklerindeki sonuçlar...

“parça” sözcüğünün TDK sözlüklerindeki karşılıkları... [sozluk.gov.tr] İçeriğini görmek için aşağıdaki başlıkları tıklayınız...

Güncel Türkçe Sözlük

Köken: Farsça pārçe

1. Bir bütünden ayrılan, ayrı sayılan veya artakalan şey; pare

2. Bir bütünden kopma, kırılma, yırtılma vb. yoluyla ayrılmış bölüm; lime, şerha

3. Birkaçı bir araya geldiğinde bir bütünü oluşturan şeylerin her biri; uzuv, modül

4. ► tane

5. ► pasaj

6. Müzik eseri

7. ► nesne

8. Küçümseme ve değersiz sayma bildiren bir söz

9. Güzel, alımlı kız veya kadın

Birleşik sözler: parça başına, parça bohçası, parça bölük, parça parça, parça pürçük, parça pinçik, bir parça, yedek parça, ahu parçası, ateş parçası, ay parçası, daire parçası, doğru parçası

Bilgisayar Terimleri Karşılıklar Kılavuzu, 2007

bk. öge

Gösterim Sanatları Terimleri Sözlüğü, 1983

1. Yazılı bir yapıttan alınmış bir bölüm. 2. Bir kısmı yitirilerek yalnızca bir bölümü kalmış olan yapıt.

İng. fragment · Fr. fragment · Alm. Fragment

Güzel Sanatlar Terimleri Sözlüğü, 1968

(Resim, Heykel, Mimarlık) 1. Eski bir yapıtın bize kalan parçası. 2. Kırılmış bir heykelin her parçası.

İng. fragment · Fr. fragment · Alm. Bruchstück · Lat. frangere= kırmak

Matematik Terimleri Sözlüğü, 1983

1. Bir eğri ile bir kirişinin sınırladıkları alan. 2. iki koşut düzlem arasında kalan yuvar parçası. 3. E bir gerçek doğrusal uzay ve a, (…)iki durgan nokta olduğunda, R den E ye (…)işlevi altında, [0,1] aralığının görüntüsü.

Eski kıta · İng. segment · Fr. segment · Alm. Abschnitt, Segment, Strecke · Lat. segmentum

Metalbilim İşlem Terimleri Sözlüğü, 1972

Biçimlendirilmiş, işlenmiş ya da hiç işlem görmemiş her türlü metal nesne.

İng. piece · Fr. piéce · Alm. Stück

Tiyatro Terimleri Sözlüğü, 1966

1. Yazılı bir yapıttan alınan bir bölüm. 2. Tümü değil de bir bölümü bize kalabilmiş yapıt. Örn. Büchner'in "Woyzek".

İng. fragment · Fr. fragment · Alm. Fragment

Yapıt Hakları Terimleri Sözlüğü, 1971

Bir yapıtın, iyesine özgü özellikleri taşıyan bölümü.

İng. fragment · Fr. fragment

Yazın Terimleri Sözlüğü, 1974

Bir yazının ya da yapıtın içinden alınan herhangi bir birim.

Fr. passage

Zanaat Terimleri Sözlüğü, 1976

Ayakkabı altına çakılan gön. (*Yalvaç -Isparta)

Etimoloji Sözlüğü

‘bir bütünden ayrılan, ayrı sayılan veya artakalan şey’

~ Az parça. -Tkm parça. -Nog parşa.
< Far pārça (pār veya pāra’nın küçültmesi) ‘a piece, segment, section, morsel’.

Kubbealtı sözlüğündeki sonuçlar...

“parça” sözcüğünün lugatim.com'daki karşılıkları... İçeriğini görmek için aşağıdaki başlıkları tıklayınız...

PARÇA

i. (Fars. pārçe < pār+çe – pāre+çe ) 1. Bir bütünden ayrılmış kısım: Bıçağıyle dörde böldü, parçalarını çatalına takarak soymaya başladı (Refik H. Karay). Tuğla parçaları yerlere serilmiş (Refik H. Karay). Bugün cuma / Büyükannemi hatırlıyorum / Dolayısıyle çocukluğumu / Uzun olaydı o günler / Yere düşen ekmek parçasını / Öpüp başıma götürdüğüm günler (Câhit S. Tarancı – Ö.T.S.). 2. Bir bütün içindeki bir bölüm: Yüksekcezîre’nin Türkiye–Irak arasına sıkışmış bir parçası… (Refik H. Karay). Etlerinin her parçası aynı pembelikte, sıhhatli bir baş (Peyâmi Safâ). Tıpkı Rumeli’de, Tuna’nın bizim tarafa düşen şehit ana vatan parçası kısmında olduğu gibi tam bir toprak aristokrasisi kurmuşlardı (Ahmet H. Tanpınar). 3. Bir bütün meydana getiren şeylerden her biri: “Bu yemek takımı kaç parça?” “Oda takımı sehpâları ile berâber sekiz parça.” Elli iki parça kadırga (Kâtip Çelebi’den Seç.). 4. Bir edebî eserden alınmış bölüm: “Okuduğunuz parçayı çok beğendim, Nâmık Kemal’den mi?” 5. Kendi başına bir bütün oluşturan sanat eseri veya kıymetli eşyâ: “Müzedeki en kıymetli parça bu halıdır.” “Çoktan beri elimize böyle bir parça düşmedi.” G. B. her parçayı îtinâ ile eline alıyor (Ahmet Hâşim). 6. mus. Kendi içinde bir bütün oluşturan mûsikî eseri: “Hacı Ârif Bey’den güzel bir parça okudu.” “Ordumuz etti yemin / Titredi hâk ü zemin” parçasını tekrarlayarak geçiyorlardı (Ömer Seyfeddin). İkincisi Yıldız türküsü diye tanıdığımız parçadır (Ahmet H. Tanpınar). Ve istenilen havaya göre laternanın dişleri ayar edilerek müşterinin istediği parça çalınırdı (Sâmiha Ayverdi). 7. (Sayı ile) Tâne: “Beş parça havlu.” Yalnız Afganistan’dan kendisine seksen yedi parçasını ben sattım (Refik H. Karay). 8. Bir makineyi meydana getiren öğelerden her biri: “Yedek parça.” “Kırılan parçanın yerine yenisini taktırdım.” 9. (İsim tamlamasının ikinci öğesi olarak) Kişiler hakkında kullanıldığında küçümseme bildirir; kendisine değer verilmeyen sıradan kimse: Aman efendim, hiçbir hizmetçi parçasından özür dilenir mi? (Hüseyin R. Gürpınar). Bir çoban parçasısın, olmasan bile koyun / Dâima eğeceksin başkalarına boyun (Kemâleddin Kamu – Ö.T.S.). Ciğeri beş para etmez bir halayık parçasıyle efendinin kızına bu oyunu oynadı ha! (Sâmiha Ayverdi). 10. argo. Genç, hoş ve güzel kadın: “Yaman parça doğrusu.” ѻ Parça almak: Teşhis ve inceleme için gerekli durumlarda vücûdun hastalık şüphesi taşıyan yerinden bir doku parçası almak, biyopsi yapmak. Parça başına: Her bir parça için. Parça buçuk: Az bir şekilde, azar azar: “Borcunu parça buçuk ödedi.” Parça parça: 1. Parçalanmış durumda: Ellerim parça parça (Yâkup K. Karaosmanoğlu). 2. Çok eskimiş ve yıpranmış durumda, lime lime: Önüne bir sürü patlak, sökük, parça parça ayakkabı dizdiler (Refik H. Karay). 3. Parçalar hâlinde, bölüm bölüm, bölük bölük: Ben ona parça parça bütün hayâtımı söyledim (Reşat N. Güntekin). Ve bizim ilk büyük şâirlerimiz de bu destanı o kadar saf bir dille parça parça veren Âşık Paşazâde, Neşrî, Lutfi Paşa gibi müverrihlerimizdir (Ahmet H. Tanpınar). En az kırk sene evvelki İstanbul’un şahsiyeti (…) tertip ve âhengi (…) parça parça gösterilmek istenmiştir (Sâmiha Ayverdi). Parça parça etmek: Parçalara ayırmak, kırmak, yırtmak, parçalamak: Zarfı da mektubu da parça parça etti (Sait Fâik). Bakınız kendinize bu kırık aynada siz / Sonra onu büsbütün parça parça ediniz (Enis B. Koryürek). Parça parça olmak: Parçalara ayrılmak, parçalanmak: Göğsüm parça parça olmadıkça bir taşına kimsenin elini dokundurmayacağım (Nâmık Kemal). Parçasını ayrı koy: Fincan, tabak vb. bir cam eşyânın kırılma sesi duyulduğu zaman kırana söylenen alaylı söz.

lugatim.com/s/PARÇA
Paylaşayım... Facebook X LinkedIn WhatsApp