İlişkililer akıllı · usluluk -ğu · mecit · ussuz · upuslu · akıllı uslu · yatımlı · dölek durmak
Açıklama
Akıllı.
Örnek
Erenlerin çoktur yolu / cümlesine dedik beli / gören bizi sanır deli / usludan yeğdir delimiz., 21.7.2021 ?
Yıl/Tarih 21.7.2021
İlişkililer akıllı · usluluk -ğu · mecit · ussuz · upuslu · akıllı uslu · yatımlı · dölek durmak
Akıllı.
Erenlerin çoktur yolu / cümlesine dedik beli / gören bizi sanır deli / usludan yeğdir delimiz., 21.7.2021 ?
Yıl/Tarih 21.7.2021
Üniversite Öğretim Üyesi. İlk, orta öğrenimini İstanbul'da yaptı. İ.Ü. Orman Fakültesinden 1950'de "Orman Yüksek Mühendisi" olarak mezun oldu. Bir süre Orman Teşkilatından çalıştıktan sonra açılan sınavı kazanarak 1952'de "Ormancılık…
Ağırbaşlı, uslu, ağır davranışlı olan. Düz, engebesiz olan (toprak parçası).
Çaban bile boş. İLE/DEĞİL/YERİNE/>< Dursa da hoş.
Ardından gelebilecekler: u ile başlayan 426 sözcük →
Öncesine gelebilecekler: u ile biten 840 sözcük →
“uslu” sözcüğünün TDK sözlüklerindeki karşılıkları... [sozluk.gov.tr] İçeriğini görmek için aşağıdaki başlıkları tıklayınız...
1. Toplumu, çevresini rahatsız etmeyen; edepli, terbiyeli, müeddep, yaramaz karşıtı
2. Uysal bir biçimde
3. Akıllı, zeki olan
Birleşik sözler: uslu akıllı, uslu uslu, akıllı uslu
“uslu” sözcüğünün lugatim.com'daki karşılıkları... İçeriğini görmek için aşağıdaki başlıkları tıklayınız...
sıf. ( us+lu “akıllı”) 1. Başkalarını rahatsız edecek davranışlarda bulunmayan, söz dinleyen, edepli, terbiyeli. Karşıtı: YARAMAZ: Gelip oturalım edepli uslu / İkimiz arası pek muhabbetlü (Karacaoğlan). Hayret ettim, sessiz, uslu oturuşuma mı telmih ediyordu? (Peyâmi Safâ). Artık bundan sonra uslu çocuk olacaksın değil mi küçük Nihal? (Hâlit Z. Uşaklıgil). 2. (Hayvan için) Huysuz olmayan, uysal: Ayakları dibinde zincirsiz ve uslu yürüyor (Refik H. Karay). 3. E. T. Türk. Akıllı: Uslu değil delidir yüce saraylar yapan / Âkıbet vîran olur cümlenin imâreti (Yûnus Emre – Ö.T.S.). Dil-i âşüfteden çün geldi bu fâl / Dedim dîvâneden uslu haber al (Câfer Çelebi). Erenlerin çoktur yolu / Cümlesine dedik belî / Ko desinler bize deli / Usludan yeğdir delimiz (Muhyî – Ö.T.S.). ѻ Uslu durmak (oturmak): 1. (Çocuk için) Yaramazlık etmemek, rahat oturmak: Niçin Mıstık öyle uslu dururdu? (Ömer Seyfeddin). 2. Harekete kalkışmamak, baş kaldırmamak, sâkin durmak. Uslu uslu: Bir taşkınlık yapmadan, sâkin sâkin, terbiyeli terbiyeli: Ders esnâsında komşularımı lakırdıya tutmamayı, uslu uslu muallimi dinlemeyi öğreninceye kadar orada bir sürgün hayâtı geçirmeye mahkûmdum (Reşat N. Güntekin). Kalbim ılık ve biraz nemli havada uslu uslu çalışıyordu (Reşat N. Güntekin). ● (Up) Uslu Bk. UPUSLU