Örnek
"Sükûta sarıldım âleme küstüm / Uzlete çekilip daima sustum / Yürüdüm yolları rüzgarla estim / Bu güzel memleket beni eğliyor"
Kaynak Yasin Şen, Bir sevda türküsü, 79
Kişi Yasin Şen
"Sükûta sarıldım âleme küstüm / Uzlete çekilip daima sustum / Yürüdüm yolları rüzgarla estim / Bu güzel memleket beni eğliyor"
Kaynak Yasin Şen, Bir sevda türküsü, 79
Kişi Yasin Şen
Toplum yaşayışından kaçıp tek başına yaşama Görünüşte halkla olduğu hâlde gerçekte kalben onlardan ayrı olma
Ardından gelebilecekler: t ile başlayan 1.960 sözcük →
Öncesine gelebilecekler: u ile biten 840 sözcük →
“uzlet” sözcüğünün geçtiği bazı FaRkLaR ve ilişkiler... FaRkLaR.net
“uzlet” sözcüğünün TDK sözlüklerindeki karşılıkları... [sozluk.gov.tr] İçeriğini görmek için aşağıdaki başlıkları tıklayınız...
Köken: Arapça ʿuzlet
1. Toplum yaşayışından kaçıp tek başına yaşama
2. Görünüşte halkla olduğu hâlde gerçekte kalben onlardan ayrı olma
“uzlet” sözcüğünün lugatim.com'daki karşılıkları... İçeriğini görmek için aşağıdaki başlıkları tıklayınız...
( ﻋﺰﻟﺖ ) i. (Ar. ‘uzlet ) 1. Bir köşeye çekilip toplumdan, insanlardan uzak, yalnız başına yaşama. Karşıtı: ÜLFET : Kûşe-i uzlette oldum ihtiyar (Sâmipaşazâde Sezâî). Ülfet belâlı şey, fakat uzlet sıkıntılı / Bilmem nasıl geçirmeliyim son beş on yılı (Yahyâ Kemal). Bana sorma ki niçin uzletteyim (Yâkup K. Karaosmanoğlu). 2. tasavvuf. Görünürde halkın içinde olduğu halde kalben onlardan ayrı olma: Uzlet kalabalık arasına girmek, fakat Hakk’ı bırakıp halk ile meşgul olmasın diye sırrı korumak, nefsi günahtan uzaklaştırmak, sırrı (kalbi) Hakk’a bağlamaktır (Kuşeyrî Risâlesi Terc.). Adamın biri Zünnûn’a sordu: “Uzletim ne zaman sıhhatli ve sağlam olur?” Zünnûn adama şu cevâbı verdi: “Kendini kötü huylardan uzaklaştıracak kadar güçlü bulduğun zaman” (Kuşeyrî Risâlesi Terc.). ● Uzlet-gâh (-geh) ( ﻋﺰﻟﺘﮕﻪ – ﻋﺰﻟﺘﮕﺎﻩ ) tür. i. (Fars. -gāh > -geh ekiyle) Uzlet yeri, yalnızlık köşesi: Ben çekileyim, varıp bulayım cihânın ucunda bir uzlet-gâh (Ahmed Vefik Paşa). ● Uzlet-güzin ( ﻋﺰﻟﺘﮕﺰﻳﻦ ) birl. sıf. ve i. (Fars. güzіn “seçen” ile) Uzleti seçen, yalnızlık köşesine çekilen (kimse): Güzel bir köyde uzlet-güzin olmuştu (Şemseddin Sâmi). ● Uzlet-nişin ( ﻋﺰﻟﺖ ﻧﺸﻴﻦ ) birl. sıf. ve i. (Fars. nişіn “oturan” ile) Yalnız yaşayan (kimse), münzevî.