Sözlük › İ › iman

iman

Köken ailesi

Arapça іmān kökünden gelen 5 sözcük:

imanîmüminâmennââmentü

Köken ailesinin tümünü göreyim... →

Anlam/Değer ilişkileri

Eş anlamlıları inan I
Doğrudan ilişkili sözcükler İmansız

“iman” ile karşılaştırılan sözcükler

eşdeğer biçim aynı başlık parçasında seçenek olarak yazılmış (/)

yerine / değil biri ötekinin yerine düşünülmeli/kullanılmalı

eşit (=) birbirine eşit

öteki uç (><) birbirinin öteki ucu

köken / yönelim (< >) biri ötekinden kökenli ya da ona yönelimli

fark (ile) arasında önemli farklar var, karıştırılmamalı

Sözlüklerde (fethigedikli.com, TDK) “iman” ile ilişkili sözcükler

eş anlam fethigedikli sözlüğü: eş anlamlı

eski / yeni terim (TDK) TDK terim sözlükleri: eski terim ile yeni karşılığı

türetme fethigedikli sözlüğü: kökten türetilmiş

yazım / ses yakını fethigedikli sözlüğü: yazımı ya da sesi yakın

birleşik sözcük (TDK) Güncel Türkçe Sözlük: sözcükle kurulan birleşik sözcük

Fark kayıtları

fark (ile)İM'ÂN ile ÎMÂN

Bir işte çok ileri varma, çok dikkatli olma. | İnceden inceye araştırma. İLE İnancın pekişmişliği, emin olma. | İslâm dinini kabul etme.

köken / yönelim (< >)İLİM ve/> İMAN ve/> ÎKAN ve/> İHSAN ve/> İSLÂM

... ve/> ... ve/> Sağlam biliş. Kuşkudan uzak olma. ve/> ... ve/> ...

eşit (=)İMAN = SALİH AMEL

Salih ameli olmayan, iman edemez.

fark (ile)AKIL ve/<> MUHAYYİLE ve/<> İMAN

Zihnin yetilerine doymadıkça, muhayyile alanına (pek) geçilemez.

köken / yönelim (< >)İHLÂS ve/||/<>/> İSLÂM ve/||/<>/> İMÂN ve/||/<>/> İKÂN ve/||/<>/> İHSÂN

Elimizde ve dilimizde. VE/||/<>/> Zihnimizde.[İSLÂM: Bilinçli ihlâs.] VE/||/<>/> Kalbimizde. VE/||/<>/> Kalbimizde. VE/||/<>/> Kalbimizde.

fark (ile)BELIEF/İNANÇ/ITIKAT/İMAN ile/||/<> COMMUNITY/COMMUNAUTÉ/GEMEINSCHAFT/ORTAKLAŞALIK/CEMAAT

Kişiliğin derinliğine sızmış ve tüm öteki süreçlerde yansıması olan en süreğen biliş ve inanışlardan her biri. | Bir şeyi güvenle doğru sayma tutumu. Bu anlamda: Yeterince gerekçesi bulunmayan, kesin olmayan bir şeyi doğru sayma; us…

fark (ile)BELIEF/İNANÇ/ITIKAT/İMAN ile/||/<> BELIEF/CROYANCE/GLAUBE/İNANÇ/İTİKAT

Kişiliğin derinliğine sızmış ve tüm öteki süreçlerde yansıması olan en süreğen biliş ve inanışlardan her biri. @@ Bir şeyi güvenle doğru sayma tutumu. Bu anlamda: Yeterince gerekçesi bulunmayan, kesin olmayan bir şeyi doğru sayma; us…

fark (ile)İSLÂM ile/ve/<> İMÂN

Dış güven/ce. İLE/VE/<> İç/öz güven/ce.

fark (ile)İNAN ile İMAN
köken / yönelim (< >)NİYET ve/>/< İDRAK ve/>/< İMAN
fark (ile)İMAN ile/ve/<> AKIL

Bir elinden, bir eline. İLE/VE/<> ...

fark (ile)İMAN ile/ve İSLÂM

... İLE/VE İman ettiğin biçimde yaşamak.

köken / yönelim (< >)İSLÂM ve/> İMAN ve/> İHSAN

Saygı. VE/> Sevgi. VE/> Ahlâk.

köken / yönelim (< >)NİYET ve/< İDRAK ve/< İMAN
fark (ile)İMÂN ve/<> İLİM ve/<> TAKVÂ

Gövde. VE/<> Koruyucu giysi. VE/<> En dış koruyucu giysi.

fark (ile)İNANÇ ile/ve/<> İMAN

Düşüncenin pekişmişliği. İLE/VE/<> İnancın pekişmişliği.

köken / yönelim (< >)DÜŞÜNCE ile/ve/+/<>/> İNANÇ ile/ve/+/<>/> İMAN

Bilgi ve/+ yorum. [D] İLE/VE/+/<>/> Düşüncenin karesi. [D²] İLE/VE/+/<>/> Düşüncenin küpü. [D³]

köken / yönelim (< >)İMAN ile/ve/||/<>/< EMAN

Kendilik bilinci. İLE/VE/||/<>/< Güvenlik.

fark (ile)İMAN ile/||/<> AKIL

Skolastik düşüncede iman-akıl ilişkisi

köken / yönelim (< >)İMAN ve/||/<>/< ÖZGÜVEN

Sözcük oyunu nedir ›

Ardından gelebilecekler: n ile başlayan 534 sözcük →

Öncesine gelebilecekler: i ile biten 2.817 sözcük →

Bu sözcükle zincir kur

Türk Dil Kurumu sözlüklerindeki sonuçlar...

“iman” sözcüğünün TDK sözlüklerindeki karşılıkları... [sozluk.gov.tr] İçeriğini görmek için aşağıdaki başlıkları tıklayınız...

Güncel Türkçe Sözlük

Köken: Arapça īmān

1. ► inanç

2. Güçlü inanç, inan

Birleşik sözler: iman sahibi, iman tahtası

Kubbealtı sözlüğündeki sonuçlar...

“iman” sözcüğünün lugatim.com'daki karşılıkları... İçeriğini görmek için aşağıdaki başlıkları tıklayınız...

İM’AN

( ﺍﻣﻌﺎﻥ ) i. (Ar. ma‘n ’dan im‘ān ) İnceden inceye, dikkatle araştırma, bir şeyde çok dikkatli olma, bir şeyin derinliğine nüfuz etme: Her neye im’ân ile baksan olur iş âşikâr / Etmiş istîlâ cihânı hâb-ı gaflet perdesi (Kemterî’den). Baktığım her yerde bir vech-i hakîkat seyr eder / Dîde-i Haydar-nigâhım ol kadar im’anlıdır (Muallim Nâci). Hâce-i erbâb-ı gayret kuvvet-i im’andır (Cenap Şahâbeddin). Hırsın sademâtı / İm’ânını sarsıp yıkıyor (Tevfik Fikret). ѻ İm’ân-ı nazar: Çok dikkatli bakma: Âyâna arz ettikte âyan im’ân-ı nazarla mütâlaa kılarlar (Latîfî Tezkiresi). Birkaç dakîkada im’ân-ı nazar kifâyet eder (Nâmık Kemal).

lugatim.com/s/İM’AN
ÎMAN

( ﺍﻳﻤﺎﻥ ) i. (Ar. emn “emin olmak, güvenmek”ten іmān ) 1. Allah’a inanma, dînî inanç: Dîn ü îmânıma hayr eylemeyen / Hayr eder mi vatan u milletine (Kâzım Paşa’dan). Bilir misin, bence vatan îman ile berâberdir (Nâmık Kemal). Dili bir, gönlü bir, îmânı bir insan yığını / Görüyor varlığının bir yere toplandığını (Yahyâ Kemal). 2. Kuvvetli inanç: İtalya medeniyeti bir çocuk gibi inanılmayacak şeylere îman ile başlıyor (Cenap Şahâbeddin). Aynı zamanda güzelliğin kudretine îmanım kuvvetlendikçe kuvvetleşiyor (Refik H. Karay). 3. din. Allah’ın birliğini, melekleri, mukaddes kitapları, peygamberleri, kıyâmet gününü, kaderi, ölümden sonra dirilmeyi kalp ile tasdik ve dil ile ikrar etme, kalben inanma ve dil ile söyleme. ѻ Îman etmek: 1. Allah’a inanmak: Allah içinizden îman edenleri yükseltsin (Kâtip Çelebi’den Seç.). 2. Kuvvetle inanmak: Makbuzun altında imzâ merhum Hürmüz Binnaz Hanım’ın imzâsı, buna ben de îman ettim (Hüseyin R. Gürpınar). Dünyâda uzun sürmeyen her şey tatlıdır Kenan!… Ben buna kanâat değil âdeta îman ettim (Kerîme Nâdir). Son zamanlarda bunun geçerli bir hakîkat olduğuna îman ettim (Burhan Felek).   Îmâna gelmek: 1. İslâmiyet’i kabul etmek. 2. teşmil. Bir şeyi sonradan kabul edip uymak: Ha şöyle, îmâna gel (Sait Fâik). Îmânı bütün: Tam ve sağlam îmanlı. Îmânı gevremek: Çok yorulmak, çok sıkıntı çekmek: Zâhidin îmânı gevrer görse nâr-ı ruhların / Yele varır ser-be-ser zühd ü salâh u nâm u neng (Zâtî). Ben bu devreyi geçirinceye kadar îmânım gevremiştir (Sait Fâik). İmanım: argo. “ Kardeşim, arkadaşım, azîzim” anlamında kullanılır [Bu anlamda i ve a kısa okunur]: –Yâhu bu ne hal? Yine mi dem? dediler. Efendi: –Eyvallah imanım dedi, tedâvî bi’z-zehr… ihtiyarlık maskaralık… (Fahri Celâl). Yok be imanım. Karada kazâya uğradım (Refî C. Ulunay). Bir ben varım imanım, bir ben varım, bir tek ben (Enis B. Koryürek). İmanına kadar: argo. Tıka basa, ağzına kadar, alabildiği kadar. ● Îmânen ( ﺍﻳﻤﺎﻧﺎً ) zf. ( іmān ’ın tenvinli şekli) Îman bakımından, inanç yönünden: “Amelen ve îmânen.”

lugatim.com/s/ÎMAN
Paylaşayım... Facebook X LinkedIn WhatsApp