İlişkililer ihsanlı · asansör · hazne · eş zamanlı
Açıklama
- Ancak, bunun yerine, tüm şehre, hatta tüm bölgeye özgü daha önemli bir şey ise,
- ihsan adı verilen hayır lokması dağıtımıydı.
- 17.10.2017,
Yıl/Tarih 17.10.2017 · 4.7.2019
İlişkililer ihsanlı · asansör · hazne · eş zamanlı
Yıl/Tarih 17.10.2017 · 4.7.2019
Arapça ḥusn kökünden gelen 21 sözcük:
ahsenhasnâhüsnâhüsünhassantahsinmahâsinhüsnühâlhüsnühathüsnüzanistihsanhüsnükabul +8 ›ihsanıhümayun İyilik etme iyi davranma Bağışlama bağışta bulunma lütuf iyilik
... ve/> ... ve/> Sağlam biliş. Kuşkudan uzak olma. ve/> ... ve/> ...
Elimizde ve dilimizde. VE/||/<>/> Zihnimizde.[İSLÂM: Bilinçli ihlâs.] VE/||/<>/> Kalbimizde. VE/||/<>/> Kalbimizde. VE/||/<>/> Kalbimizde.
Fazlasıyla vermek. İLE/VE/||/<>/< Kendi muhtaçken vermek.
Elinden, dilinden ve belinden emin olan/olunan. İLE/VE/<> ... İLE/VE/<> ...
İsteyene verilen/vermek. İLE/VE/DEĞİL/YERİNE İstenmeden verilen/vermek.
Ardından gelebilecekler: n ile başlayan 534 sözcük →
Öncesine gelebilecekler: i ile biten 2.818 sözcük →
“ihsan” sözcüğünün geçtiği bazı FaRkLaR ve ilişkiler... FaRkLaR.net
“ihsan” sözcüğünün TDK sözlüklerindeki karşılıkları... [sozluk.gov.tr] İçeriğini görmek için aşağıdaki başlıkları tıklayınız...
“ihsan” sözcüğünün lugatim.com'daki karşılıkları... İçeriğini görmek için aşağıdaki başlıkları tıklayınız...
( ﺍﺣﺴﺎﻥ ) i. (Ar. ḥusn “güzel olmak”tan iḥsān ) 1. Bağışlama, bağışta bulunma: İhsan adâletin üstünde bir fâzilettir. Bir âyet-i kerîmede, “İhsan ediniz, şüphe yok ki Allah Teâla muhsin olanları sever” buyurulmuştur. Diğer bir âyet-i celîle de, “Allah Teâla sana ihsan ettiği gibi sen de ihsan et” meâlindedir (Ömer N. Bilmen). 2. Bağışlanan şey, bahşiş, atiye: Gündelik, haftalık, bahşiş, ihsan ne adla olursa olsun eline her kaç para girerse kumbaraya attığı için… (Ahmed Midhat Efendi). Devletin haysiyetinden ziyâde alacağı ihsânı düşünür (Ömer Seyfeddin). Lâkin fazlaca para canlısıydı. Pâdişah ihsanları yetmiyormuş gibi bir gün (…) serveti gibi keremi de dillere destan olan Abdullah Çelebi’ye bir manzum arîza yazdı (Sâmiha Ayverdi). 3. Lutuf, kerem, iyilik: Tanrı rızâsından ayırmaya, ihsânı ve keremi hakkıçün: Âmin (Kâtip Çelebi’den Seç.). Bâb-ı ihsânın girilmez bir celâdet bâbıdır (Muallim Nâci). 4. tasavvuf. Allah’a O’nu görüyormuş gibi ve O’nun huzûrunda olmanın şuûrunda olarak ibâdet etme. ѻ İhsan etmek (eylemek, buyurmak): 1. Bağışlamak, armağan etmek, vermek, bahşetmek: Her ki diler bu duâda buluna / Fâtiha ihsân ede ben kuluna (Süleyman Çelebi). Kim ki dost yolunda terk-i cân eder / Dost ana dîdârını ihsân eder (Eşrefoğlu Rûmî). Esirleri kendi için alıkoyup geri kalan malları gāzilere ihsan etti (Kâtip Çelebi’den Seç.). Allah ona emsalsiz bir eş ve bir de evlât ihsan ederek gençliğinde çektiğini unutturdu (Burhan Felek). 2. Lutfetmek, kerem etmek: Allah’ın ihsan ettiği kolaylık ve onun sonsuz feyzinden gelen kuvvetle… (Kâtip Çelebi’den Seç.). İhsân edin, inâyet edin, dinleyin şunu (Abdülhak Hâmit). İhsân-ı şâhâne: Pâdişah ihsânı: Bir hayli zaman da böylece netîceyi almak intizârıyle geçtikten sonra nihâyet başmâbeyinci selâm ve ihsân-ı şâhâneyi hâmil olarak suçsuz olduğunu tebliğ etti (Sâmiha Ayverdi). ● İhsan-dîde ( ﺍﺣﺴﺎﻥ ﺩﻳﺪﻩ ) birl. sıf. (Fars. dіde “görmüş” ile) Bir kimsenin ihsânını görmüş olan, ona minnettar bulunan.
( ﺍﺣﺼﺎﻥ ) i. ( Ar. ḥaṣāne t “sağlam olmak, iffetli olmak”tan iḥṣān ) 1. (Kale vb.ni) Sağlamlaştırma, tahkim etme. 2. Nâmuslu olma. 3. İslâm cezâ hukūkunda zinâ yapan, zinâ isnat edilen bir suçlunun hükme göre cezâlandırılabilmesi için var olması şer’an gerekli olan niteliklerin bütünü.