Sözlük › L › Lisan

Lisan

Köken ailesi

Arapça lisān kökünden gelen 8 sözcük:

lüseynlisânenlisanıhâlsürçülisanlisan etmek -ilisan olmaklisanımünasip

Köken ailesinin tümünü göreyim... →

Anlam/Değer ilişkileri

Doğrudan ilişkili sözcükler lisanca
Dolaylı ilişkili sözcükler (1) dilce
Türkçe karşılıkları (Türkçesi varken...) Dil

“lisan” ile karşılaştırılan sözcükler

eşdeğer biçim aynı başlık parçasında seçenek olarak yazılmış (/)

fark (ile) arasında önemli farklar var, karıştırılmamalı

Sözlüklerde (fethigedikli.com, TDK) “lisan” ile ilişkili sözcükler

eski / yeni terim (TDK) TDK terim sözlükleri: eski terim ile yeni karşılığı

türetme fethigedikli sözlüğü: kökten türetilmiş

yazım / ses yakını fethigedikli sözlüğü: yazımı ya da sesi yakın

birleşik sözcük (TDK) Güncel Türkçe Sözlük: sözcükle kurulan birleşik sözcük

Fark kayıtları

fark (ile)FLEXIONAL LANGUAGE/LANGAGE À FLEXION/FLEXION SPRACHE/BÜKÜNLÜ DİL/BİTİŞKEN DİL/TASRİFİ LİSAN ile/||/<> LANGUAGE/SPEECH/LANGAGE/SPRACHE/DİL/YAŞAYAN DİL/LİSAN

Köklere eklenen ön ek ve soneklerin ilişkileriyle anlamlarını ya da anlamlarında oluşan değişiklikleri belirten dil türü. bk. bitişken dil, birleştici dil. krş. tekheceli dil, çekimli dil. | (Derleme.. tasrifli dil) Gramer görevleri ve…

yerine / değilLÎSAN değil LİSÂN

İstanbul ağzı. İLE Anadolu ağzı.

fark (ile)PLACE NAME/NOM DE LIEU/ORTSNAME/YER ADI ile/||/<> NATIONAL LANGUAGE/LANGUE NATIONALE/NATIONALSPRACHE/ULUSAL DİL ile/||/<> LANGUE/STANDESPRAEHE/DİL/DILLIK/LİSAN

İçinde bulunan coğrafya öğelerine, halka, sanat yapılarına göre bir yere verilen ad. | Şehir kasaba, köy gibi yerleşim birimleriyle buralardaki cadde, sokak, meydan vb. yerlere verilen ad: Ankara, Niğde, Kütahya, Düzce, Safranbolu,…

fark (ile)LANGUE/DİL/LİSAN ile/||/<> TONGUE/LANGUE/ZUNGE/DİL

(biyoloji, zooloji) @@ Ağız boşluğunun alt bölgesinde bulunan, çok tabakalı yassı epitelle sarılmış çizgili kastan yapılmış olduğu için serbestçe hareket edebilen, arka tarafta dil kemiğine bağlı olan bir organ.

fark (ile)LANGUAGE/LANGUE/SPRACHE/DİL/LİSAN ile/||/<> LANGUAGE/LANGUE/PAROLE/SPRACHE/DİL

İnsanların duygu ve düşüncelerini bildirmek üzere sözcüklerle ya da gereçlerle yaptıkları anlaşma: Türkçe, Fransızca, İngilizce, Almanca ya da işaret dili vb. @@ İnsanlar arasında karşılıklı haberleşme aracı olarak kullanılan; duygu,…

Sözcük oyunu nedir ›

Ardından gelebilecekler: n ile başlayan 534 sözcük →

Öncesine gelebilecekler: l ile biten 1.116 sözcük →

Bu sözcükle zincir kur

Aynı alandan (türkçesi varken) sözcükler tümü ›

FaRkLaR Kılavuzu'ndaki sonuçlar...

“Lisan” sözcüğünün geçtiği bazı FaRkLaR ve ilişkiler... FaRkLaR.net

Tüm sonuçları (45) FaRkLaR.net'te göreyim →

Türk Dil Kurumu sözlüklerindeki sonuçlar...

“Lisan” sözcüğünün TDK sözlüklerindeki karşılıkları... [sozluk.gov.tr] İçeriğini görmek için aşağıdaki başlıkları tıklayınız...

Güncel Türkçe Sözlük

Köken: Arapça lisān

► dil (I)

Birleşik sözler: lisanıhâl, lisanımünasip, sürçülisan

Kubbealtı sözlüğündeki sonuçlar...

“Lisan” sözcüğünün lugatim.com'daki karşılıkları... İçeriğini görmek için aşağıdaki başlıkları tıklayınız...

LİSAN

( ﻟﺴﺎﻥ ) i. (Ar. lisān ) 1. (Ağızdaki) Dil: Bir kez Allah dese aşk ile lisan / Dökülür cümle günah misl-i hazan (Süleyman Çelebi). 2. (Anlaşma vâsıtası olarak) Dil: Türklüğün vicdânı bir / Dîni bir, vatanı bir / Fakat hepsi ayrılır / Olmazsa lisânı bir (Ziyâ Gökalp’ten). Her lisânın incesi, kabası, terbiyelisi, terbiyesizi, düzgünü, doğrusu, muharrefi, bozuk şîvelisi vardır (Hüseyin R. Gürpınar). Kalp kelimesi her lisanda hem sevgi hem de cesâret mânâsına gelir (Ahmet Hâşim). 3. Bir yazara veya devreye âit ifâde tarzı, kelime dağarcığı ve söz diziminin meydana getirdiği o kişi veya döneme has anlatım üslûbu: “Tanzîmat lisânı.” “Servet-i fünun lisânı.” “Mehmet Âkif’in lisânı.” 4. Konuşma biçimi, söyleyiş tarzı: “Lisânı çok kaba.” “Lisânından nereli olduğu anlaşılıyor.” 5. Belli meslek, ilim ve uzmanlık dallarına has kelimelerden oluşan anlatım: “Denizci lisânı.” “Tıp lisânı.” Edebiyat lisânı duvarcılık ve marangozluk tâbîrâtıyle dolmuştu (Ahmet Hâşim). 6. Ana dilden başka olan diğer bir dil: “Lisan dershânesi.” “Lisan öğrenmek.” “Lisan bilmek.” Rumelili’yim, biraz lisan bilirim (Nâmık Kemal). 7. Sözsüz ve yazısız anlatım: “Renklerin lisânı.” “Lisân-ı tabîat.” ѻ Lisâna gelmek: 1. Sözü edilmek, zikredilmek, anılmak. 2. (Konuşmayan şeyler) Konuşmaya başlamak: “Dağ taş lisâna geldi.” Kemanın dört teli güyâ lisâna gelmiş (Hüseyin R. Gürpınar). 3. Dile gelmek, onun bunun diline düşmek: Yolunda aşktır sebep lisâna gelmemize / Değil lisâna belki cihâna gelmemize (…). Lisâna gelmiş kibar nisvandan biri, Volter’in bir mecliste kendisi için âşiftedir dediğini haber alınca Volter’e gidip îzâhat ister. Volter der ki: Madam, bana bühtan etmişler; çünkü benim öyle herkesin mâlûmu olan şeyleri söylemek hilâf-ı meşrebimdir (Fâik Reşat). Lisân-ı avam: Halk ağzı, halk dili. Lisân-ı edep: Edebiyat dili.   Lisân-ı münâsip: Uygun dil, karşısındakinin anlayacağı, onu kırmayacak uygun üslûp. ● Lisan-âşinâ ( ﻟﺴﺎﻥ ﺁﺷﻨﺎ ) birl. sıf. (Fars. āşinā “bilen” ile) Dil bilir. ● Lisânen Bk. LİSÂNEN ● Lisânî ( ﻟﺴﺎﻧﻰ ) sıf. (nispet eki -і ile) Dille ilgili, lisanla alâkalı: Türkçe, tıpkı Türk milleti gibi târihin son dokuz asrında dünyânın üç kıt’ası üzerinde lisânî bir imparatorluk kurmuş… (Nihad S. Banarlı). ● Lisâniyat Bk. LİSÂNİYAT ● Lisâniyye sıf. ( ﻟﺴﺎﻧﻴّﻪ ) Lisânî kelimesinin tamlamalarda ortaya çıkan aynı mânâdaki müennes şekli: Fakat aralarındaki vahdet-i dîniyye, vahdet-i ırkıyye, vahdet-i lisâniyye, vahdet-i örfiyye gibi revâbıt-ı kaviyyeye rağmen… (Cenap Şahâbeddin).

lugatim.com/s/LİSAN
Paylaşayım... Facebook X LinkedIn WhatsApp