‘açık toprak rengiʼ / ‘bu renkte olanʼ / ‘açılmamış, sürülmemiş (toprak)ʼ
Ağızlarda bozan, bozlak, bozluk gibi türevleri ‘sürülmemiş, boz tarlaʼ olarak kullanılır.
~ Az boz. -Tkm boz 1. ‘kül rengi, boz, kırʼ; 2. ‘açılmamış, sürülmemişʼ. -Kzk boz. -Kklp boz. -Krg boz. -Nog boz. -TatK buz. -Tel, Alt, Kuğ pos.
Eski Türkçeden başlayarak kullanılır. Orta Türkçede bōz olarak geçer. Eski Kıpçakçada da bōz biçimi göze çarpar.
Türkçeden Moğolcaya boro ‘gris, gris foncéʼ olarak geçmiştir. Moğol diyalektlerinde de boro biçimi saklanmıştır.
Şorca, Sagayca pora, Altayca, Teleütçe poro biçimleri Moğolcadan alınmıştır.
Laude-Cirtautas (Farbbez 87) pora, poro biçimlerini boz sözüyle birleştirmişse de bu biçimlerin Moğolcadan alındığını kabul etmemiştir. Gombocz (NyK 35: 253; KSz 13: 10/25) Türkçe boz ile Moğolca boraʼyı ortak bir “Altayca” öge olarak birleştirmiştir.
Ramstedt (KWb 51b; SKE 211; Lautlehre 112) de boz ile bora biçimlerini sıklıkla birleştirmiştir. Poppe (UJb 6: 110) de bu birleştirmeye katılmıştır. Doerfer (TMEN 785) boz ile boraʼnın Altaycadan kalma ortak bir öge sayılamayacağını vurgulamış, renk adlarının (özellikle at renklerinin) kolaylıkla bir dilden başka bir dile geçtiğini dile getirmiştir. Ona göre Bangʼın ve Laude-Cirtautasʼın (87-90) Türkçe mor biçimini boz sözüyle birleştirmeleri de ses bakımından olanaksızdır. Räsänen (V 82a) Ramstedtʼe uyarak Türkçe boz sözünü Moğolca bora biçimiyle birleştirmiştir. Clauson (ED 388-399) Moğolca boro biçiminin Türkçe bozʼdan kalma çok eski bir alıntı olduğunu bildirmiş, Sevortyan (ÊSTJa 1978, 171-173) da belli başlı savları gözden geçirmiştir.