Sözlük › C › car

car

a.ar. izār "futa, peştemal" > zar’dan.türkçesi varken

İlişkililer car II · car car · car car ötmek · canfescar

Açıklama

kadınların sokağa çıkarken üzerlerine aldıkları bir tür çarşaf. ayn. m. canfescar

Örnek

Gökten düşmüş ay, yıldız, / Bunu zincirli bir kız / Bulup dikmiş carına, / Götürüyor yarına.
Köyde, on bir yaşına giren kızlar, üslük denilen örtülerle başlarını örterlerdi. On beş yaşına gelince de 'car' denilen çarşaflarla sokağa çıkarlardı.

Kaynak Gökalp, Kızılelma, Yeşil Boncuk, 96 | G Dayıoğlu, Fadiş, 104

Kişi Ziya Gökalp · Gülten Dayıoğlu

Köken ailesi

Arapça cerr kökünden gelen 9 sözcük:

cercerrarmecrurictirarcaraskalcereskaljaraskalcer hocası

Köken ailesinin tümünü göreyim... →

Arapça izār kökünden gelen 4 sözcük:

zarçarizar

Köken ailesinin tümünü göreyim... →

Anlam/Değer ilişkileri

Dolaylı ilişkili sözcükler (1) canfescar

“car” ile karşılaştırılan sözcükler

eşdeğer biçim aynı başlık parçasında seçenek olarak yazılmış (/)

yerine / değil biri ötekinin yerine düşünülmeli/kullanılmalı

fark (ile) arasında önemli farklar var, karıştırılmamalı

Sözlüklerde (fethigedikli.com, TDK) “car” ile ilişkili sözcükler

yazım / ses yakını fethigedikli sözlüğü: yazımı ya da sesi yakın

birleşik sözcük (TDK) Güncel Türkçe Sözlük: sözcükle kurulan birleşik sözcük

köken ailesi fethigedikli sözlüğü: aynı kökten

Fark kayıtları

fark (ile)CÂR ile/||/<> CÂRİ ile/||/<> MERİYET/MERİYYET

Komşu. İLE/||/ Uygulanan. İLE/||/ Yürürlük.

fark (ile)CANNA/CAR/CORÉNE/KIEL DES SCHIFFES/KARİNA ile/||/<> CARINATED BIRDS/CARINATES/CARINATUS/KIELBRUSTVÖGEL/KARİNALILAR

Bir takım yıldızın adı. | Kuşların gemi omurgası biçiminde olan göğüs kemiği çıkıntısı, 2. Bazı kemiklerin çıkıntılı parçası. | Kuşların gemi omurgası biçiminde olan göğüs kemiği çıkıntısı. | Bazı kemiklerin çıkıntılı parçası. | Gemi…

fark (ile)CAR ile/||/<> CAR ETMEK ile/||/<> CAR CAR ile/||/<> CAR CAR ÖTMEK

Kadınların örtündükleri çarşaf; zar (III). @@ Nara atmak, haykırmak. duyurmak. @@ Çok ve yüksek sesle, gürültülü bir biçimde (konuşmak). @@ Boş ve gereksiz yere sürekli konuşmak.

yerine / değilCAR yerine ARABA
fark (ile)CANNA/CAR/CORÉNE/KIEL DES SCHIFFES/KARİNA ile/||/<> KEEL/BRÉCHET/CARINA/CARINA/KARİNA ile/||/<> KEEL/BRÉCHET/CARINA: OMURGA ŞEKLINDE/CARINA/KARİNA ile/||/<> CARINA/KARİNA ile/||/<> CARINA/KARİNA

Bir takım yıldızın adı. @@ Kuşların gemi omurgası biçiminde olan göğüs kemiği çıkıntısı, 2. Bazı kemiklerin çıkıntılı parçası. @@ Kuşların gemi omurgası biçiminde olan göğüs kemiği çıkıntısı. | Bazı kemiklerin çıkıntılı parçası. @@ Gemi…

Sözcük oyunu nedir ›

Ardından gelebilecekler: r ile başlayan 528 sözcük →

Öncesine gelebilecekler: c ile biten 31 sözcük →

Bu sözcükle zincir kur

Aynı alandan (türkçesi varken) sözcükler tümü ›

Türk Dil Kurumu sözlüklerindeki sonuçlar...

“car” sözcüğünün TDK sözlüklerindeki karşılıkları... [sozluk.gov.tr] İçeriğini görmek için aşağıdaki başlıkları tıklayınız...

Güncel Türkçe Sözlük (1)

1. Tellal ile duyurma

2. ► duyuru

3. Tehlike durumu

Birleşik sözler: carcar, car car

Güncel Türkçe Sözlük (2)

Kadınların örtündükleri çarşaf; zar (III)

Zanaat Terimleri Sözlüğü, 1976

1. Eteklik. (Yeşilköy *Gelendost -Isparta) 2. Başörtüsü. (Çaltı *Gelendost -Isparta; Başköy *Tavşanlı -Kütahya)

Kubbealtı sözlüğündeki sonuçlar...

“car” sözcüğünün lugatim.com'daki karşılıkları... İçeriğini görmek için aşağıdaki başlıkları tıklayınız...

CAR (1)

( ﺟﺎﺭ ) i. (Ar. izār “futa, peştemal” > zar ’dan) Kadınların, vücutlarını baştan aşağı örtecek şekilde büründükleri çarşaf, bir nevi büyük şal, çar, zar: Yolda siyah carları altında ördek vâri yürüyen hanımları görmüyor musunuz? (Ahmet H. Müftüoğlu). Sırtında hâlâ o diyârın carı ve ellerinde o toprağın pabuçları (Rûşen E. Ünaydın). ѻ Car başta, çarık ayakta: Hazır vaziyette.

lugatim.com/s/CAR
CAR (2)

i. ( Moğ. car ) halk ağzı. Tellâl ile duyurma.

lugatim.com/s/CAR
CÂR

( ﺟﺎﺭّ ) sıf. (Ar. cerr “çekmek”ten cārr ) Çeken, sürükleyen. ● Cârre ( ﺟﺎﺭّﻩ ) sıf. Câr kelimesinin tamlamalarda ortaya çıkan aynı mânâdaki müennes şekli: “ Hurûf-ı cârre .”

lugatim.com/s/CÂR
CAR (3)

( ﺟﺎﺭ ) i. (Ar. civār “komşuluk”tan cār ) Komşu: Memlekette pâdişeh olalı adlinden anın / Gürg ü mîş ü bâz u kaz oldu birbirine câr (Ahmedî). O hazretin saâdethânesi iki câr-ı câir arasında vâki olmuş idi. Biri Ebû Leheb, biri Atebe bin Ebi Muayt (Fuzûlî). Bir binânın fevkānîsi yâni üst katı birinin ve tahtânîsi yâni alt katı diğerinin mülkü olduğu sûrette yekdiğere câr-ı mülâsık addolunur (Cevdet Paşa).

lugatim.com/s/CAR
Paylaşayım... Facebook X LinkedIn WhatsApp