İlişkililer Dön · dolanca · devirli · devirdaş · devrimlik · devrik · devriliş · devirhanlık -ğı · asr-ı saadet / asrısaadet · devirici · devir vekili
Örnek
devir tutmak / tutmamak 16.4.2014 M Canatar, Gaziantep
Yıl/Tarih 16.4.2014
İlişkililer Dön · dolanca · devirli · devirdaş · devrimlik · devrik · devriliş · devirhanlık -ğı · asr-ı saadet / asrısaadet · devirici · devir vekili
devir tutmak / tutmamak 16.4.2014 M Canatar, Gaziantep
Yıl/Tarih 16.4.2014
Arapça devr kökünden gelen 27 sözcük:
dâirdevrîedvardevrentedvirdevrisidevriyedevirhandevrilik –ğiistidâremütedâirtedevvür +14 ›bk. dönem. @@ Cansızlardan başlayarak Tanrı'ya doğru bütün varlıkların bir daire düzeninde oluşumuna inanan tasavvuf kuramı, bk. devriye. @@ Bir hakkın, bir hukuki çıkarın ya da bir nesnenin bir kimseden bir başka kimseye geçmesini…
... DEĞİL/YERİNE/= Sürekli ve düzenli değişme, devir. | Bir elektrik akımının, iletken üzerinde aldığı yol, devre.
Dönen bir cismin her noktasının çizdiği çemberlerin merkezlerinden geçen doğru. | Bir dönel oyutun ya da dönel yüzeyin oluşurken çevresinde döndüğü eksen. | Bir buzsul birim gözesi içinde bir doğrultu; buzsul öğecikleri bu doğrultuyu eksen…
bk. dönem. | Cansızlardan başlayarak Tanrı'ya doğru bütün varlıkların bir daire düzeninde oluşumuna inanan tasavvuf kuramı, bk. devriye. | Bir hakkın, bir hukuki çıkarın ya da bir nesnenin bir kimseden bir başka kimseye geçmesini sağlayan…
Bir katmanın oluştuğu zaman süresi. @@ Yazında, sanatta dünya görüşü, sanat anlayışı ve tutumu vb. bakımından temel özellikler gösteren zaman: Klasikler çağı, divan çağı, rokoko çağı, yeni çağ, çağımız... @@ Belirli özellikleri göz önünde…
bk. devir @@ Devir. @@ ... @@ ...
genel uygulayım: Bir şeyin kendi ekseni çevresinde bir tam devinimi. | mekanik: Bir tekerleğin tam dönmesi. @@ (I) fizik, elektrik: Elektrik alkımının gerilimini, yeğinliğini değiştiren aygıt. | Sıklıkta bir değişiklik yapmaksızın belirli…
Bir devinimi apansız uygulayan yarışmacının, olduğu yerde ya da karşı vuruşmacının yanından geçerken kendi çevresinde yaptığı dönüş. @@ Bir cismin, bir nokta ya da başka bir cisim çevresinde yaptığı devim. @@ bk. arkaya geçme. @@ (botanik)…
bk. dönme ekseni, döngesel koni, dönel oylum, dönel yüzey, dönel katı oyut. @@ (...)
Ardından gelebilecekler: r ile başlayan 528 sözcük →
Öncesine gelebilecekler: d ile biten 122 sözcük →
“devir” sözcüğünün TDK sözlüklerindeki karşılıkları... [sozluk.gov.tr] İçeriğini görmek için aşağıdaki başlıkları tıklayınız...
Köken: Arapça devr
1. Bir şeyin kendi ekseni etrafında yaptığı dolanma hareketi
2. ► aktarılma
3. ► çağ
4. Bir malın mülkiyetini veya bir mal üzerindeki hakkı bir başkasına geçirme
5. Bir görevin bir kimseden bir başkasına geçmesi
6. Sürekli ve düzenli değişme; çevrim
7. Bir hareket, birbirinin aynı olan ve eşit zamanlarda yapılan başka hareketlerden oluştuğunda hareketlerin her biri veya bunların yapılması için geçen her zaman aralığı; periyot
8. Bir şeyin etrafında başlangıç noktasına tekrar gelmek üzere dolanma
Birleşik sözler: devralmak, devredilmezlik, devretmek, devriâlem, devridaim, devrihindi, devrikebir, devrirevan, devrisaadet, devrolunmak, Cilalı Taş Devri, kuluçka devri, Maden Devri, Taş Devri, yetki devri, Yontma Taş Devri
Jeolojik zamanlarda bir çağın alt bölümü. Örnek: Jura devri, Mezozoik çağın bir alt bölümüdür. Periyot.
İng. period · Fr. période · Alm. Umlaufszeit
Bir hakkın, bir hukuki çıkarın ya da bir nesnenin bir kimseden bir başka kimseye geçmesini sağlayan işlem.
İng. transfer
Kendine özgü bir özellik taşıyan bir zaman parçası, periyot, dönem.
İng. period
Cansızlardan başlayarak Tanrı'ya doğru bütün varlıkların bir daire düzeninde oluşumuna inanan tasavvuf kuramı, bk. devriye.
bk. dönem.
“devir” sözcüğünün lugatim.com'daki karşılıkları... İçeriğini görmek için aşağıdaki başlıkları tıklayınız...
( ﺩﻭﺭ ) i. (Ar. devr ) 1. Dönme, kendi ekseni etrâfında hareket etme: “Dünyânın devri.” “Tekerleğin devri.” 2. Bir şeyin çevresinde dolaşma: O koca mahallenin etrâfında icrâ olunan devrin verdiği süratle araba mefrûşatçı Franko’nun mağazasının önüne kadar çıkar (Hüseyin R. Gürpınar). 3. Bir yerden bir yere aktarma. 4. Kendi üzerinde bulunan bir mülk, mal veya işi başkasının üstüne geçirme, başkasına bırakma. 5. Dönen bir şeyin dönüş hareketini tamamlayıp ilk hareket ettiği noktaya gelmesi işi: “Tekerlek dört devir yaptıktan sonra durdu.” 6. Bir geminin çeşitli sürat ve farklı dümen açısıyle çizdiği en küçük dâire [Savaş gemilerinin hangi yöne ne kadar dümen açısı ile devir yaptıklarını anlatmak için köprü üzerinden dışarıya uzatılıp sallandırılan gönderli sancaklara devir sancağı denir]. 7. Ayrı bir bölüm oluşturan, başı sonu belli zaman parçası, çağ, dönem: “Fâtih devri.” Kaç devre ses veren bu sultân-ı şuarânın mezârına eyvah ki bir mısrâı kadar bile himmet etmemişlerdi (Rûşen E. Ünaydın). Hayâtımda büyük bir devrin kapandığı korkunç yarına ilk adımı attığım an… (Peyâmi Safâ). Şimdiye kadar gördüğüm şehirler içinde Bursa kadar muayyen bir devrin malı olan bir başkasını hatırlamıyorum (Ahmet H. Tanpınar). 8. teşmil. Zaman: “Her devrin adamı.” Bunca dem beklediğim devr-i muhabbet geliyor (Cenap Şahâbeddin). Devir değişti (Peyâmi Safâ). Efendi, devrinin mühim sîmâlarındandı (Sâmiha Ayverdi). 9. Ölen bir kimsenin rûhu için birkaç kişi tarafından Kur’ân-ı Kerim’in cüz cüz okunması sûretiyle indirilen hatim: On nefer cüz okuduklarından gayri cuma günü devir okumağa tâyin oluna (Sultan II. Bâyezid Vakfiyesi). 10. mus. Klasik Türk mûsikîsinde bir eserin her ölçüsüne verilen isim [Genellikle büyük ölçüler ve peşrevler için kullanılmıştır]. 11. tasavvuf. İnsanın gayp âleminden ayrılıp maddî âleme gelmesi; su, hava, ateş, toprak, bitki ve hayvan devrelerini geçirdikten sonra tekrar geldiği yere dönüp “fenâfillâh” mertebesine erişerek Hak’la Hak olması hâdisesinin tâkip ettiği seyre verilen isim. Bk. KAVİS ѻ Devre çıkmak: Teftiş maksadıyle dolaşmak: Loş, esrârengiz ülkesini devre çıkmış bir orman melîkesi gibi dimdik azametle dinleniyordu (Refik H. Karay). İlk defa devre çıkıyordum (Reşat N. Güntekin). Durmadan civar kasaba ve köylere devre çıkıyor ve kadroya yeni yeni mektepler kazandırıyor (Sâmiha Ayverdi). Devri geçmek: Eskimek, zamânı geçmek, modası geçmek. Devrini sürmek: Zamânını yaşamak.