Sözlük › D › doğa

doğa

a.tr. doğ-ayeni

İlişkililer doğacı · doğaca · doğacılık -ğı · doğuvermek · mimesis · torf · figüratif · betili

Açıklama

  1. 1. tabiat. 2. tabiat, huy.
  2. doğayla özdeş

Örnek

"Doğaldır ki, bu yaptıklarıyla sahibini ele verebileceğinin bilincinde değildi
hayvan olarak kendi doğasına düşeni yapıyordu o."
Doğayla özdeş hükümet lazım / Doğayla Özdeş / Ana başlık niyetine kullandığımız bu iki kelime 'milli meslek' haline getirdiğimiz ticari haydutluğun sihirli sözcükleridir. Bir ürün için 'doğayla özdeş' dendimi akan sular durur. SDuman

Kaynak O Şahin, Bütün Öyküleri II, 90 | Hür, 20.8.2015

Kişi Osman Şahin

Yıl/Tarih 20.8.2015 · 20.8.2015

Anlam/Değer ilişkileri

Benzerleri doğaca
Doğrudan ilişkili sözcükler doğacı
3 - 9'lu ve çoklu ilişkileri Kök ve türevler (3 sözcük)

“doğa” ile karşılaştırılan sözcükler

eşdeğer biçim aynı başlık parçasında seçenek olarak yazılmış (/)

yerine / değil biri ötekinin yerine düşünülmeli/kullanılmalı

öteki uç (><) birbirinin öteki ucu

köken / yönelim (< >) biri ötekinden kökenli ya da ona yönelimli

fark (ile) arasında önemli farklar var, karıştırılmamalı

Sözlüklerde (fethigedikli.com, TDK) “doğa” ile ilişkili sözcükler

eş anlam (TDK) Güncel Türkçe Sözlük: tanımın sonunda verilen eş anlamlı

yakın / benzer fethigedikli sözlüğü: yakın ya da benzer anlamlı

türetme fethigedikli sözlüğü: kökten türetilmiş

yazım / ses yakını fethigedikli sözlüğü: yazımı ya da sesi yakın

birleşik sözcük (TDK) Güncel Türkçe Sözlük: sözcükle kurulan birleşik sözcük

Fark kayıtları

fark (ile)NATURE/NATUR/DOĞA/KÜLTÜR/TABİAT ile/||/<> NATURE/NATUR/DOĞA/TABİAT ile/||/<> NATURE/NATURA/NATUR/DOĞA/TABİAT ile/||/<> NATURE/DOĞA ile/||/<> NATURE/NATURA: DOĞA/NATUR/DOĞA ile/||/<> NATURA/DOĞA

İnsan yaratısı kültürün dışında kalan, içinde insanın da bulunduğu tüm canlılarla cansız nesneler, dünya, evren ve bunlarla ilgili olaylardan oluşan düzen. bk. kültür, çevre. @@ İnsan etkisi ve katkısının dışında varolan öğeler, nesneler,…

fark (ile)NATURE/NATUR/DOĞA/KÜLTÜR/TABİAT ile/||/<> NATURAL SCIENCES/DOĞA BİLİMLERİ/TABİİ İLİMLER

İnsan yaratısı kültürün dışında kalan, içinde insanın da bulunduğu tüm canlılarla cansız nesneler, dünya, evren ve bunlarla ilgili olaylardan oluşan düzen. bk. kültür, çevre. | İnsan etkisi ve katkısının dışında varolan öğeler, nesneler,…

fark (ile)AKIL ile/ve/<> DOĞA

Doğa, kolayı değil en kolayı tercih eder.

fark (ile)DOĞA ve/<> KÜLTÜR

Birincil düzen/doğa. VE/<> İkincil düzen/doğa.

öteki uç (><)DOĞA ile/>< TARİH
fark (ile)İNSAN ve/<> DOĞA

Doğa, senin herşeyindir. Herşey, senin doğandır!

fark (ile)İNSAN/KİŞİ: DOĞA ve/<> TARİH

Dirimsel[biyolojik] yanı, gövdesi itibariyle. VE/<> Zihni, bilgisi, deneyimleri, görgüsü, dili ve kültürü itibariyle.

fark (ile)İNSAN ile/ve DOĞA

Kişiler, başağa benzer. İçi boşken havadadır, doldukça eğrilir.

yerine / değilFITRAT değil/yerine/= DOĞA

Varoluş özellikleri.

köken / yönelim (< >)DOĞA ile/ve/> İNSAN

Geleceği olmaz. İLE/VE/> Geleceği vardır.

fark (ile)DOĞA ile/ve TARİH/TOPLUM DÜNYASI

Süreklilik. İLE/VE Süreksizlik.

yerine / değilDOĞA/TABİAT değil/= RAHMET/RAHMAN

Şuurlu. İLE/VE Şuur.

fark (ile)DOĞA ve/<> BİLGİ ve/<> KILAVUZ

Rahman. VE Rahmet. VE Rahim.

fark (ile)HAKK: DOĞA ve/<> TARİH

HAKK: Doğa ile tarihin birliği.

fark (ile)DOĞA ile/ve/||/<> TARİH

Hepimizin[tüm varolanların] mekânı. İLE/VE/||/ Kişinin mekânı.

fark (ile)DOĞA ile/ve/<> ALLAH

Allah'ın sözü. İLE/VE/<> ...

fark (ile)DOĞA ile/ve/||/<> YAŞAM

Aynı. İLE/VE/||/ Ayrı.

köken / yönelim (< >)DOĞA ile/> TİN

... İLE/> Doğadan ayrılan.

köken / yönelim (< >)DOĞA ile/ve/||/<>/> NEFS
yerine / değilNATURE yerine DOĞA
fark (ile)YERKÜRE/YERYUVARLAĞI ile/||/<> NATURA/YERKÜRE/DOĞA

bk. yeryuvarlağı. @@ Doğa.

Sözcük oyunu nedir ›

Ardından gelebilecekler: a ile başlayan 2.674 sözcük →

Öncesine gelebilecekler: d ile biten 122 sözcük →

Bu sözcükle zincir kur

Türk Dil Kurumu sözlüklerindeki sonuçlar...

“doğa” sözcüğünün TDK sözlüklerindeki karşılıkları... [sozluk.gov.tr] İçeriğini görmek için aşağıdaki başlıkları tıklayınız...

Güncel Türkçe Sözlük

1. Kendi kuralları çerçevesinde sürekli gelişen, değişen canlı ve cansız varlıkların hepsi; tabiat, natür

2. İnsan eliyle büyük değişikliğe uğramamış, doğal yapısını koruyan çevre; tabiat

3. ► huy

Birleşik sözler: doğa bilgisi, doğa bilimleri, doğa dışı, doğa kanunu, doğaötesi, doğasever, doğaüstü, doğa yasası, doğa yürüyüşü, doğa zekâsı, ölüdoğa

Biyoloji Terimleri Sözlüğü, 1998

İçinde canlıların yaşadığı yerküre, çevre. Tabiat.

İng. nature · Fr. nature · Alm. Natur · Lat. natura: doğa

Felsefe Terimleri Sözlüğü, 1975

1. Her var olanın doğuşunda özünü kuran şey. 2. İnsanın koyduğu kuruluşlar, biçimlerle (kültür, sanat, teknik) karşıtlık içinde, kendi kendine oluşan, biçimlenen. 3. İnsanın karşısında olan, ona yabancı, bu yüzden de bilinmeyen, kendi gücünün üstünde olan, onun dışında olan. 4. Koyumların (konulmuş olanının = thesei) karşısında, kendiliğinden olan; yapma olana karşı doğal olan. 5. Duyulur, algılanır dış nesnelerin tümü. 6. Evren. 7. Herşeyi kuşatan gerçekliğin tümü (doğa ya da Tanrı). 8- Yaratıcı, oluşturucu güç. 9- Doğurucu, besleyici, koruyucu "doğa ana." 10- Doğa bilimlerinin konusu olarak, değerlerin dışında olan gerçeklik: canlı ve cansız doğa. 11. Nedensellik yasasının egemen olduğu alan. 12- Düşüncel (ideal) varlıklardan ayrı olarak gerçek olanın varlıkbilimsel ilkesi. 13. Bir bireyin kendine özgü çizgilerinin tümü; bir bireye özgü olan nitelikler, özel belirtiler. 14-Bir varlık türünde bireysel ya da toplumsal deneylerle kazanılmış olana karşıt olarak, onda doğuştan olan, kendiliğinden olan her şey. 15-(Varoluşçu felsefede) Bireyde özgür istençten bağımsız olan; ama insan, özü bakımından özgürlük olduğuna göre, onda baştan olmayan, Özgürlük, insanın kendisine bir doğa kazandırmasıdır, ya da sonsuz doğa olanaklarından birini seçmesidir.

Eski tabiat · İng. nature · Fr. nature · Alm. Natur · Lat. natura

Halkbilim Terimleri Sözlüğü, 1978

İnsan yaratısı kültürün dışında kalan, içinde insanın da bulunduğu tüm canlılarla cansız nesneler, dünya, evren ve bunlarla ilgili olaylardan oluşan düzen. bk. kültür, çevre.

Eski tabiat · İng. nature · Fr. nature · Alm. Natur

İktisat Terimleri Sözlüğü, 2004

1. İnsan etkinliklerinin dışında kendi kendini sürekli yeniden üreten ve değiştiren, canlı ve cansız maddelerden oluşan, doğal kaynakları sağlayan ortam. 2. Bir üretim faktörü olarak üretimin gerçekleştirildiği toprak, deniz, göl, ırmak, atmosferin bir bölümü gibi her türlü ortam.

İng. nature

Kimya Terimleri Sözlüğü, 1981

İnsan etkisi ve katkısının dışında varolan öğeler, nesneler, olaylar ve etkileşimlerin tümü.

Eski tabiat · İng. nature · Fr. nature · Alm. Natur

Su Ürünleri Terimleri Sözlüğü, 2007

Canlı ve cansız maddelerden oluşan varlıkların hepsi, yer küre, tabiat.

Lat. natura

Kubbealtı sözlüğündeki sonuçlar...

“doğa” sözcüğünün lugatim.com'daki karşılıkları... İçeriğini görmek için aşağıdaki başlıkları tıklayınız...

DOĞA

i.  (Nasıl türetildiği belli değildir;  doğ-mak ’tan - a  ekiyle yapılmış olabilir; Eski Türkçe’de  toġa  “hastalık” demektir )  yeni. 1.  Tabiat. 2.  mec.   Yaratılışta var olan karakter, mizaç:  Benim kanaatime göre, memnuniyetsizlik insanın doğasında var  (Mustafa Argunşah).

lugatim.com/s/DOĞA
Paylaşayım... Facebook X LinkedIn WhatsApp