Açıklama
1. duru olma hali. 2. mec. Dil veya üslubun karışık olmama hali
Örnek
Kaşlar siyah, hafif çatık, birbirleriyle birleşecek kadar yakındı; bu bakışın ifadesi irade ile duruluğun bir kaynaşmasıydı, bu bakış o kadar genç ve tazeydi ki, bir çocuk bakışı denebilirdi.
duruluğu var / aralarında / çocuk masallarındaki oyunların.
Kaldırım taşları, çakıl duruluğunda, güneşte ışıl ışıl parlıyordu.
Duruluğu var / aralarında / çocuk masallarındaki oyunların. VK, 22
O yaman sorgulama izdüşümüyle kahırlanmaktan başka geriye ne kalıyordu peki? Doğru olan, güneşin ışınlarından bile keskin bir durulukla insanın gözüne gönlüne dolarken, hakikat muştulu bir sabahın perçemindeki çiğ damlası kadar saf ve pakken, bunca hile ve düzenbazlık hangi şeytan üçgeninde palazlanıyordu?
İnsanın ve hukukun doğasına aykırı düşen uygulamalar, toplumsal değerleri yıpratmakta, güven ve duruluk ögelerini geriletmektedir.
Denizden sert bir rüzgar esiyordu. Her yan, kış gecelerine özgü bir duruluk, parlaklık yenilik içindeydi.
Kaynak Loti, CCT, 251 | Dağlarca, VK, 22 | A Özyalçıner, Sur, 54 | N A Gökduman, 59 | Güney Dinç, 112 | T Uyar, Dön Geri Bak, 1997, 27
Kişi Loti · Fazıl Hüsnü Dağlarca · Adnan Özyalçıner · Nehir Aydın Gökduman · Güney Dinç · Tomris Uyar
