Sözlük › H › hâb

hâb

2 ayrı başlık

1 a.Farsça

İlişkililer hab · hab merkezi · ervâh

Açıklama

uyku.

Örnek

"Ervâh-ı ezelde taksim bâbında / Herkese bir türlü ihsân ederler / Kimiler gam çeker hayâl hâbında / Kimini tahtında sultân ederler.", ? ? ?"

Köken ailesi

Arapça ḥabb kökünden gelen 6 sözcük:

haphububabdüllezizhabbüllezizkontrol hapı

Köken ailesinin tümünü göreyim... →

Anlam/Değer ilişkileri

Karıştırılmaması gerekenler hab hâb
Doğrudan ilişkili sözcükler hub II
Dolaylı ilişkili sözcükler (1) göbek

“hâb” ile karşılaştırılan sözcükler

yerine / değil biri ötekinin yerine düşünülmeli/kullanılmalı

fark (ile) arasında önemli farklar var, karıştırılmamalı

Sözlüklerde (fethigedikli.com, TDK) “hâb” ile ilişkili sözcükler

türetme fethigedikli sözlüğü: kökten türetilmiş

yazım / ses yakını fethigedikli sözlüğü: yazımı ya da sesi yakın

Fark kayıtları

fark (ile)HÂB

UYKU, RÜ'YÂ

fark (ile)HAB ile HAP

Sözcük oyunu nedir ›

Ardından gelebilecekler: b ile başlayan 2.236 sözcük →

Öncesine gelebilecekler: h ile biten 153 sözcük →

Bu sözcükle zincir kur

Türk Dil Kurumu sözlüklerindeki sonuçlar...

“hâb” sözcüğünün TDK sözlüklerindeki karşılıkları... [sozluk.gov.tr] İçeriğini görmek için aşağıdaki başlıkları tıklayınız...

Güncel Türkçe Sözlük

Köken: Farsça ḫvāb

► uyku

Kubbealtı sözlüğündeki sonuçlar...

“hâb” sözcüğünün lugatim.com'daki karşılıkları... İçeriğini görmek için aşağıdaki başlıkları tıklayınız...

HAB

( ﺣﺐّ ) i. (Ar. ḥabb ) 1. Tâne, tahıl tânesi: Râh-ı aşkında senin peykânına can verdiğim / Bu ki Kâbe yollarında habb-i rümman tatlıdır (Necâtî Bey). 2. Tâne hâlinde ilâç. Bk. HAP ѻ Habbü’l-gurab: Bk. HABBÜLGURAB . Habbü’l-leziz: Bk. HABBÜLLEZİZ.

lugatim.com/s/HAB
HÂB

( ﺧﻮﺍﺏ ) i. (Fars. ẖāb > ḫāb ) Uyku: Hâb-ı gafletten uyanmaz zâhidi gördüm dahi / Tuttu Zâtî on sekiz bin âlemi âvâz-ı aşk (Zâtî’den). Her neye im’ân ile baksan olur iş âşikâr / Etmiş istîlâ cihânı hâb-ı gaflet perdesi (Karagöz Gazeli). Bir sükût-ı amîk olur peydâ / Sanki hâba varır bütün eşyâ (Abdülhak Hâmit). ѻ Hâb-ı adem: “Yokluk uykusu” Ölüm uykusu: Rûh-bahş oldu Mesîhâ-sıfat enfâs-ı bahâr / Açtılar dîdelerin hâb-ı ademden ezhâr (Bâkî). Hâb-ı hargûş: 1. Tavşan uykusu, kuşkulu ve hafif uyku. 2. mec. Hîle, düzen: Mest edip şîre-i da’vî vü gurûr ile beni / Hâb-ı hargûş ile ol neşveyi teskîn etti (Esrar Dede). ● Hâb-âlûd (-âlûde) ( ﺧﻮﺍﺏﺁﻟﻮﺩﻩ – ﺧﻮﺍﺏﺁﻟﻮﺩ ) birl. sıf. (Fars. ālūd > ālūde “bulaşmış” ile) Uyku basmış, uykuya dalmış, uykusu gelmiş: Gamzesine çeşm-i hâb-âlûd-ı dilber yastanır / Şol dilâver gibi kim yattıkça hançer yastanır (dayanır) (Necâtî Bey). Nigâh-ı merhamet ümmîdin etmem çeşm-i cânânı / Humâr-ı bâde-i nahvetle hâb-âlûde gördüm ben (Fıtnat Hanım). ● Hâb-âver ( ﺧﻮﺍﺏ ﺁﻭﺭ ) birl. sıf. (Fars. āver “getiren” ile) Uyku getiren: Vatan hikâyesi hâb-âver oldu huzzâra / Ben ağladım yine te’sîr-i dâsitânımdan (Muallim Nâci). ● Hâb-dîde ( ﺧﻮﺍﺏ ﺩﻳﺪﻩ ) birl. sıf. (Fars. dіde “görmüş” ile) “Uyku görmüş” Rüyâ görmüş, bülûğa ermiş (genç). ● Hâb-gir ( ﺧﻮﺍﺑﮕﻴﺮ ) birl. sıf. (Fars. gіr “tutan” ile) Uykulu: Zavallı minderin âgûş-ı hâb-gîrinde (Hüseyin Sîret). ● Hâb-nâk ( ﺧﻮﺍﺑﻨﺎﻙ ) tür. sıf. (Fars. -nāk ekiyle) Uykulu, uykusu gelmiş olan.

lugatim.com/s/HÂB
Paylaşayım... Facebook X LinkedIn WhatsApp