i. 1. İnce olma durumu. Karşıtı: KALINLIK. “Kumaşın inceliği.” “Borunun inceliği.” 2. Duygululuk, hassaslık. 3. Zarâfet, nezâket, kibarlık: Ulviye aynı incelikle karşıladı (Ahmed Midhat Efendi). Zekâsı, inceliği, zarâfeti, nüktedanlığı ve bilhassa mûsikî kültürü ile bir anda alâkayı üstünde toplayan müstesnâ bir kimseydi (Sâmiha Ayverdi). Diz çöküp elini göğsüne koyup saray adamlarının inceliğiyle nasıl eğilmez, nasıl derdini dile getirmezdi (Mustafa N. Sepetçioğlu). 4. Bir şeyin özelliğini teşkil eden, yapabilmek veya görebilmek için özel bir dikkat isteyen ince tarafı: Niçin? Bu incelikleri akıl edecek yaşta değildim (Reşat N. Güntekin). I. Kılıç Arslan’da başlayan çizgiler onda yerine oturmuş zevkle, şiirler ve bin türlü incelikle tamamlanmıştır (Ahmet H. Tanpınar). Türkçe’nin bütün incelik ve güzelliklerini benimseyerek… (Nihad S. Banarlı). 5. Ayrıntı, en ince taraf: Tiyatro, bilhassa mânevî elemleri bütün incelikleri ve derinlikleriyle teşrih, bâzan da onlara devâ arar (Reşat N. Güntekin).