İlişkililer kıbledaş · kıblesiz · kıbleli · kıbledaşlık -ğı · kahramanmaraş
Açıklama
Dönülen dön.
Örnek
Vatan anlamlı, boş değil / Hasretim, gönül hoş değil / Bonn, Kahramanmaraş değil / Kıblemsin yüzüm Ankara.
Kişi M Ali Gül
Yıl/Tarih 1985
İlişkililer kıbledaş · kıblesiz · kıbleli · kıbledaşlık -ğı · kahramanmaraş
Dönülen dön.
Vatan anlamlı, boş değil / Hasretim, gönül hoş değil / Bonn, Kahramanmaraş değil / Kıblemsin yüzüm Ankara.
Kişi M Ali Gül
Yıl/Tarih 1985
Arapça kıble kökünden gelen 4 sözcük:
kıbledaşkıblenümakıbledaşlık -ğıCami mescit vb yerlerde Kâbe yönünü gösteren duvarda bulunan ve imama ayrılmış olan oyuk ya da girintili yer Seccadelerde ve bazı halılarda bulunan kemer şeklindeki motif Umut bağlanan yer
Bazı ibadetler yerine getirilirken dönülen Kâbe nin bulunduğu yön Bulunulan yerden Kâbe nin bulunduğu yön Güneyden esen sıcak ve nemli yel Güney derecelik yön Sıkıntılı bir durumda yardım umarak başvurulan yer
Kuzey. İLE Güney. İLE Doğu. İLE Batı.
Güney ile güneybatı [Güneybatı ile güney arası]. [Türkiye'ye göre!] [Güney anlamına da kullanılır.] | Mekke'de Kâbe'nin batı köşesi ile altınok (Mizp) arasının doğrultusu. | Kabul etmek. | Güneyden esen rüzgâr. | Darlıkta başvurulan kapı.
Ardından gelebilecekler: e ile başlayan 1.281 sözcük →
Öncesine gelebilecekler: k ile biten 10.331 sözcük →
“kıble” sözcüğünün geçtiği bazı FaRkLaR ve ilişkiler... FaRkLaR.net
“kıble” sözcüğünün TDK sözlüklerindeki karşılıkları... [sozluk.gov.tr] İçeriğini görmek için aşağıdaki başlıkları tıklayınız...
Köken: Arapça ḳible
1. Bazı ibadetler yerine getirilirken dönülen Kâbe'nin bulunduğu yön
2. Bulunulan yerden Kâbe'nin bulunduğu yön
3. Güneyden esen sıcak ve nemli yel
4. Güney 180 derecelik yön
5. Sıkıntılı bir durumda yardım umarak başvurulan yer
Güneyden esen rüzgâr.
İng. south wind
“kıble” sözcüğünün lugatim.com'daki karşılıkları... İçeriğini görmek için aşağıdaki başlıkları tıklayınız...
( ﻗﺒﻠﻪ ) i. (Ar. ḳible ) 1. din. Müslümanların namazda yöneldiği cihet, Mekke şehrinin ve Kâbe’nin bulunduğu yön: Câmi kubbeleri ve minâreler üzerindeki alemler de kıbleyi gösterecek vaziyette konulmuşlardır. Bunların iki kıvrık kollarından geçen şâkūlî satıh dâima kıble istikāmetine amut bulunur (Celâl E. Arseven). ♦ teşmil. 2. (Türkiye’de) Kâbe’nin bulunduğu taraf, güney. 3. kısa. Güneyden esen rüzgâr. 4. mec. Sığınılan, baş vurulan, mukaddes tutulan yer, şey veya makam: Onun kapısının eşiğini kendine kıble etmedikçe sana yönelmez (Kâtip Çelebi’den Seç.). Tâ hâk-i derin kıble-i hâcât ederiz biz / Arş üzre varıp arz-ı münâcât ederiz biz (Leskofçalı Gālib). Ortada bir hakîkat varsa, bir zamanlar yeryüzünün fikir ve medeniyet târihine kıble olmuş bulunan İslâm tefekkür ve medeniyetinin artık gözlerinde fer, dizlerinde derman kalmamış olduğu keyfiyeti idi (Sâmiha Ayverdi). ● Kıble-gâh ( ﻗﺒﻠﻪﮔﺎﻩ ) tür. i. (Fars. yer bildiren -gāh ekiyle) 1. Kâbe’nin bulunduğu yer, kıble yönü. 2. mec. Sığınılan, baş vurulan yer: İmamlar kıble-gâhımdır (Pir Sultan Abdal). Tevekküldür fakîrin kıble-gâhı (Şeyhülislâm Yahyâ). Olsa çok mu ehl-i aşkın kıble-gâhı gözlerim (Cenap Şahâbeddin). ● Kıble-nüma Bk. KIBLENÜMÂ ● Kıbleteyn ( ﻗﺒﻠﺘﻴﻦ ) i. (Ar. tesniye eki -eyn ile) 1. İki kıble: “ Mescid-i zû-kıbleteyn: İki kıbleli mescit.” 2. Kudüsteki Beyt-i Mukaddes (Beyt-i Makdis) ile Mekke’deki Beyt-i Muazzam’a verilen isim. ● Kıblî ( ﻗﺒﻠﻰ ) sıf. (Ar. ḳible ’nin nispet eki -і almış şekli) Kıble ile ilgili, güney yönüne âit. ● Kıbliyye ( ﻗﺒﻠﻴّﻪ ) sıf. Kıblî kelimesinin tamlamalarda ortaya çıkan aynı mânâdaki müennes şekli: “Cihet-i kıbliyye.”