‘kav mantarlarından elde edilen, çabuk tutuşan, süngerimsi madde’ / ‘yılanın deri değiştirirken attığı deri’
~ Az gov. -Tkm gov. -TatK ku. -Nog kuv. -Koy kabū. -Sag, Koy kabō. -Alt, Tel, Sart kū. -Kzk kū. -Krg kū. -Tur, Kûr, Bar kau. -Türki kau. -Tar kō. -Hak xabo. -Tuv xağ. -Soy kağ. -Yak kıa. -Çuv ăvă ‘kav, kav mantarı’ biçimi düşündürücüdür. Paasonen (CsSz 15) Çuvaşça ăvă’nın etimolojisini vermemiştir. Egorov (ÊS 39) ăvă’yı Türk diyalektlerinde yaşayan kav (kau > kō, kuv vb.) biçimleriyle birleştirmişir. Räsänen (V 508a) Çuvaşça ăvă biçiminin *ū’dan geldiğini dile getirmiştir. Onun bu görüşüne Menges (Jarring Arm 109) de katılmıştır.
Räsänen Çuvaşça biçimleri Moğolca ūla ‘kav’ biçimiyle birleştirmiştir. Ligeti (KSİNA 83: 19-20), Moğolca ula üzerinde durmuş ancak Türkçe kav’dan söz etmemiştir. bk. Joki: LwSS 147-148.
Türkçeden komşu dillere de geçmiştir (Doerfer: TMEN 1542).