İkinci başlık goygun
İlişkililer koyuk · koymak · koyak -ğı · dokunaklı · derin
Açıklama
a.m. goygun. 1. Derin. 2. mec. Etkili, dokunaklı, hüzünlü.
Örnek
1 Babam oğlu goygun eder nadası. / Devirmiş cecini kalmış badası / Issız kalmış koçyiğidin odası / Odana gel yiğit ağam odana / Zalım eller öldü diyor adama.
Hekimler bulamadı çareler / Benim yüreğimde koygun yareler / Sılamda validem kendin yareler / Hasret kıyamete kaldı neyleyim? Dörtdivanlı Hilmi, 66
Zalim poyraz gıcım gıcım gıcılar / Yüreğime düşdü koygun acılar., Halk türküsü
O koygun, karanlık, keskin gözleriyle yüzümü süzdü.
Gözleri koygun, kaşları iyilik yönünde çatık, parmakları ince uzundu.
Kaynak Neslihan Köken, 1950li yıllar | C Bronte, Jane Eyre, 14. bs, İstanbul 2019, 171 | Reha Mağden, 2005, 37
Kişi Neslihan Köken · C Bronte · Reha Mağden
