Sözlük › R › renk -gi

renk -gi (rengi)

Anlam/Değer ilişkileri

Eş anlamlıları ishal sarısı
Doğrudan ilişkili sözcükler renkçi renkdaş renklenmek renkleşmek
Türkçe karşılıkları (Türkçesi varken...) boya

Sözcük oyunu nedir ›

Ardından gelebilecekler: k ile başlayan 3.464 sözcük →

Öncesine gelebilecekler: r ile biten 1.510 sözcük →

Bu sözcükle zincir kur

Aynı alandan (türkçesi varken) sözcükler tümü ›

Türk Dil Kurumu sözlüklerindeki sonuçlar...

“renk” sözcüğünün TDK sözlüklerindeki karşılıkları... [sozluk.gov.tr] İçeriğini görmek için aşağıdaki başlıkları tıklayınız...

Güncel Türkçe Sözlük

Köken: Farsça reng

1. Cisimler tarafından yansılanan ışığın gözde oluşturduğu duyum

2. ► nitelik

3. ► çeşitlilik

Birleşik sözler: renk bilimi, renk cümbüşü, renkgideren, renk kartelası, renk körü, renk küre, renkölçer, renk ölçme, renk skalası, renk yuvarı, basit renk, metalik renk, ölü renk, pastel renk, rengârenk, sağır renk, şekerrenk, açık kahverengi, alev rengi, altın rengi, bakır rengi, bal rengi, barut rengi, buğday rengi, çivit rengi, demir rengi, duman rengi, erguvan rengi, fes rengi, fildişi rengi, gurup rengi, fındık rengi, fıstık rengi, filiz rengi, gül rengi, gümüş rengi, hardal rengi, kahverengi, karamel rengi, kemik rengi, kestane rengi, kimyon rengi, kiremit rengi, koyu kahverengi, krem rengi, kurşun rengi, kül rengi, leylak rengi, lila rengi, limon rengi, menekşe rengi, nohut rengi, pas rengi, portakal rengi, safran rengi, saman rengi, siklamen rengi, sincap rengi, saz rengi, şarap rengi, tahin rengi, tarçın rengi, ten rengi, toprak rengi, tütün rengi, zeytin rengi, sıcak renkler, soğuk renkler

Aydınlatma Terimleri Sözlüğü, 1973

1. Duyulanmanın niteliğinde, ışığın tayfsal bileşim ayrımlarının doğurabilecekleriyle aynı cinsten olan ayrımları gözlemeyi ve ayırt etmeyi sağlayan, görsel bir duyulanmanın belirtisi, ıralayıcı niteliği. 2. "1" de tanımlanan görsel duyulanmayı doğuran ışık uyartılarının (ışık kaynağı ya da nesne) ıralayıcı niteliği. 3. '1" ya da "2" de tanımlanan ama, siyah, gri, beyaz gibi görüler dışında kalan ve bir renksel doymuşluğu olan kırmızı, yeşil, mavi vb. görülerle sınırlanan ıralayıcı nitelik, bk. algısal renk, ruhfiziksel renk.

İng. colour · Fr. couleur · Alm. Farbe

Bilgisayar Terimleri Karşılıklar Kılavuzu, 2007

bk. boya

Dilbilim Terimleri Sözlüğü, 1949

Açınıklar bazen bir takım renk sıfatlarıyla anılırlar: A parlak, Ü koyu, E duru, ö donuk açınık adını alır.

Fr. couleur

Gösterim Sanatları Terimleri Sözlüğü, 1983

Algılamanın niteliğinde, ışığın görüntüsel bileşim ayrımlarının doğurabilecekleriyle aynı türden olan ayrımları gözlemeyi ve ayırt etmeyi sağlayan, görsel bir algılanmanın belirtisi. Renk bir dalga uzunluğudur. Örnek ; kırmızı, görüntüsü açısından en uzun, mor ise en kısa dalga uzunluğu içindedir.

İng. colour, color · Fr. couleur · Alm. Farbe

Halkbilim Terimleri Sözlüğü, 1978

Halkbilimin en önemli konularından biri olan, insanlık çapında geniş bir uygulama alanı bulan, her toplumun kendi anlayış, yaşantı, gelenek ve göreneklerine göre doğa, doğaüstü ve kültürel olayları simgeleştirmekte kullanılan doğal oluşum, bk. halkbilim, gelenek, görenek, doğa, simge.

İng. color · Fr. couleur · Alm. Ferbe

Kimya Terimleri Sözlüğü, 1981

1. Doğrudan ya da üzerine düştüğü nesnelerde yansıma, kırılma, soğurulma gibi olaylar sonucu göze ulaşan ışığın, dalga boyuna göre bilinçte uyandırdığı imge. 2. Belli bir dalga boyundaki elektromıknatıssal ışınımın niteliği.

İng. colour · Fr. couleur · Alm. Farbe

Sinema ve Televizyon Terimleri Sözlüğü, 1981

<i>Sinema/TV.</i> Belirli dalga uzunluğundaki elektromıknatıs ışınımın gözün ağkatında yarattığı etkinin, merkez sinir dizgesince yorumundan doğan durum.

Eski levn · İng. colour (ABD: color) · Fr. couleur · Alm. Farbe

Etimoloji Sözlüğü

‘cisimler tarafından yansılanan ışığın gözde oluşturduğu duyum’

Yerel ağızlarda irenk ‘hile’, ‘eziyet, işkence’ olarak da geçer.
< Far rang ‘color’ (Pehl rang). Farsçada ‘stratagem, fraud, imposture; insincerity, perfidy, disloyalty; playfulness, innocent delusion or frolic, ridicule’ olarak da geçer.

Kubbealtı sözlüğündeki sonuçlar...

“renk” sözcüğünün lugatim.com'daki karşılıkları... İçeriğini görmek için aşağıdaki başlıkları tıklayınız...

RENK – RENG

( ﺭﻧﮓ ) i. (Fars. reng ) 1. Cisimler tarafından aksettirilen ışığın gözde yaptığı etki sonucu meydana gelen duyum: Hiç benim yüzümü böyle toprak renginde gördün mü? (Nâmık Kemal). Bunca asırlara rağmen hâlâ renkleri, altınları ve oymaları bozulmayan bu tavan (Ahmet Hâşim). Bu bir akşam saati değil, tek bir rengin türlü perdeleri üzerinde toplanan bir masal mûsikîsiydi (Ahmet H. Tanpınar). 2. Görünüş, tarz, şekil, sûret: Hikmet-i Hak’tır zuhûr-ı her dü âlemden murâd / Reng-i gûnâgûn-ı eşyâ muhtelif mebnâsı bir (Leskofçalı Gālib). Pek rengine aldanma felek eski felektir / Zîrâ feleğin meşreb-i nâ-sâzı dönektir (Ziyâ Paşa’dan). Betonun getirdiği bir yığın kolaylık meydanda. Fakat bu kolaylıklar bâzan da mîmârînin aleyhinde oluyor. Hele mahallî rengi bozuyorsa (Ahmet H. Tanpınar). 3. Nitelik, vasıf, mâhiyet, durum: Nihâyet keyfiyetin rengini, ehemmiyetini tahfif ederek işi yine doğrudan doğruya Talat Hanım’a açmayı muvâfık buldu (Hüseyin R. Gürpınar). Fukarâlık Ali Rızâ Bey için ne güzel bir mektep olmuştu. Her şeyi hakîkî rengiyle, hakîkî çehresiyle görmeye başladı (Reşat N. Güntekin). 4. mec . Düzen, oyun, hîle: İçmek ister bülbülün kanın meğer bir reng ile / Gül budağının mizâcına gire kurtara su (Fuzûlî). Gönlün alıp gonca-veş âl ile dil-teng ettiler / Bülbül-i şûrîdeye güller aceb reng ettiler (Bâkî – Ş.A.D.). Ekser evkātı ahbâba renk etmekle geçip lâğ u latîfesi meşhûr-ı cihandır (Sâlim Tezkiresi). 5. mus. Bir sesi ötekinden ayıran özellik: Meselâ nefesli sazlardan flüt ile trombon ayrı ayrı renk arz ederler. Ney ile girift yakın renkte sese mâliktirler (Yılmaz Öztuna). ѻ Renk cümbüşü: Değişik renklerin meydana getirdiği renk karışımı: Akşam vakitleri karşı sâhillerin hülyâlı gözler gibi bakan, bakarken de güneşin rengine boyanan pencereleri (…) varlıklarına ne de mağrur görünürdü. Ya sular… Bir renk cümbüşüne dalmış sular da öyleydi (Sâmiha Ayverdi). Renk renk: Çeşit çeşit renkli: “Renk renk elbiseler, ayakkabılar.” “Renk renk alacalı kumaş.” Renk renk reçeller, peynirler, zeytinler (Yusuf Z. Ortaç). Renk vermek (katmak): (Bir yere, bir toplantıya) Değişik ve hoşa giden bir hava kazandırmak, neşe ve canlılık getirmek: Fenerbahçelilik, Galatasaraylılık, Beşiktaşlılık Türk toplumuna renk katıyor, insanları heyecanlı kılıyor, şirin münâkaşalara yol açıyor (Rauf Tamer). Renk vermemek: Duygu ve düşüncelerini belli etmemek, hislerini veya bildiği bir şeyi açığa vurmamak: Her renge boyan da renk verme / Mir’ât-ı safâya jenk verme (Şeyh Gālib – Ş.A.D.). Öğle tâtilinden evvel ne yap yap Hâlet’i gör. Ağzını sıkı tutsun, hiç renk vermesin (Mahmut Yesâri). Yüreğim merhametten eziliyordu, renk vermemek için şakaya vurdum (Reşat N. Güntekin). Rengi atmak (kaçmak): 1. (Bir şeyin) Rengi solmak: Arkasında rengi atmış siyah bol çarşaf (Refik H. Karay). 2. (Bir kimsenin) Korku veya heyecandan benzi sararmak: Bir tarafta Sırrıcemal gözüne iliştiği zaman rengi atmaktaydı (Nâbîzâde Nâzım). Kalktığımı görünce arkadaşlarımın rengi attı (Reşat N. Güntekin). Kuruyayla’da Ali Osman’a rastladım deyince rengin atmıştı (Mahmut Yesâri). Rengi değişmek: 1. Bir dış etkiyle asıl rengini kaybedip başka bir renk almak: “Halının güneşten rengi değişti.” 2. mec. Bir olayın gidişi değişmek, başka bir hal almak: “Annem gelince konuşmanın rengi değişti.” Atış yedinci defaya varır varmaz muhârebenin rengi değişmekle Mısırlılar mızrakların ucuna mushaflar bend ederek… (Nâmık Kemal). Lâkin tam senin söylediğin köşe başında bir ikinci karaltı görünce meselenin rengi değişiverdi (Mahmut Yesâri). Rengi dönmek: Rengi değişmek, asıl rengi değişip başka bir renk almak: Rengi döner günden güne / Toprağa dökülür yine / Bu ibrettir anlayana / Bu ibreti ârif duyar (Yûnus Emre – Ş.A.D.). Rengi (yerine) gelmek: 1. Eski rengini kazanmak. 2. Yüzünün solgunluğu gitmek, sağlığını tekrar kazanmak. Rengi solmak (uçmak): (Hastalık, korku veya heyecandan) Yüzünün rengi sararmak, solgun bir durum almak: Rengi uçmuş yüzünün, gözleri çökmüş içeri / Elmacıklar iki baştan çıkıvermiş ileri (Mehmet Âkif – Ş.A.D.). Ve yalnız başıma bir köşeye ilişirdim, kımıldamazdım, susardım, beklerdim, korkudan büzülürdüm, rengimin uçtuğunu hissederdim (Peyâmi Safâ). Dert veren yıllardan rengi solmuştur (Ali M. Arolat). Rengi tutmak: Bir şeyin rengi yanındaki şeyin rengiyle uyuşmak. Rengine boyanmak: 1. Aynı rengi almak: Akşam vakitleri karşı sâhillerin hülyâlı gözler gibi bakan, bakarken de güneşin rengine boyanan pencereleri, kısacık saltanatıyle yere göğe sığmayan dâvetliler misâli varlıklarına ne de mağrur görünürdü (Sâmiha Ayverdi). 2. mec. Etkisinde kaldığı şeyin özelliklerini almak, aynı nitelikleri taşımaya başlamak: Gerçi ki yandı gerçeğe yandı / Rengine aşkın cümle boyandı (Hacı Bayram Velî). Renkten renge girmek: (Korkudan veya utançtan) Kızarıp bozarmak, kâh kızarmak kâh sararmak: Dürdâne derin derin düşündükten, renkten renge girdikten sonra… (Ahmed Midhat Efendi). Talat Hanım, renkten renge girerek halecanlı halecanlı birkaç dakîka gezinir (Hüseyin R. Gürpınar). Berber yüzüne baktıkça renkten renge girer (Reşat N. Güntekin). ● Reng-âmiz ( ﺭﻧﮓ ﺍﻣﻴﺰ ) birl. sıf. (Fars. āmіz “karışan, karışık” ile) Türlü renklerde, renk renk: Müsellesî, bükülüp kulakları örtmek şartıyle başa sarılmış beyaz veya reng-âmiz mendil… (Ahmet Râsim). ● Reng-â-renk Bk. RENGÂRENK ● Reng-âver ( ﺭﻧﮓ ﺁﻭﺭ ) birl. sıf. (Fars. āver “getiren” ile) 1. Renkli. 2. mec. Dalavereci, düzenbaz, hîlekâr. ● Rengin Bk. RENGİN

lugatim.com/s/RENK – RENG
Paylaşayım... Facebook X LinkedIn WhatsApp