( ﺗﻌﻠﻴﻢ ) i. (Ar. ‘ilm “bilmek, anlamak, öğrenmek”ten ta‘lіm ) 1. Öğretme, belletme. 2. Ders verme, okutma, öğretim, tedris: Her dem bana yâr arz-ı ruhsâr eyler / Hüsnüne beni beter giriftâr eyler / Gûyâ ki kemâl-i aşk dersin okutur / Her dem bana ta’lîmini tekrâr eyler (Fuzûlî). 3. Bir şeyi öğretmek için yapılan düzenli çalışma, alıştırma, egzersiz: “Yazı tâlîmi.” “Şarkı tâlîmi.” “Ney tâlîmi.” “Atış tâlîmi.” 4. asker. Orduda askerî idman uygulama, öğrenim ve eğitim: Nöbette tâlimde ayakta kış yaz / Memleket nâmusu ondan sorulur (Câhit S. Tarancı). Halil Hâmid Paşa sür’at topçularına çok ehemmiyet verdi; kendisinden evvel iki yüz elli mevcutlu olan bu ocak kadrosunu iki bine çıkardı; ocağın ilk kuruluşunda tâlim görmüş olan topçuları yeni yazılan efrat üzerine zâbit ve tâlim çavuşu tâyin ettirmişti (İsmâil H. Uzunçarşılı). Ersagun, “Gece tâlimine gidiyoruz deriz” dedi (Mustafa N. Sepetçioğlu). 5. Kur’ân’ı tecvit kaidelerine göre düzgün şekilde okuma: “Sesi güzel ama tâlim bilmiyor.” ѻ Tâlim etmek: 1. (Bir şeyi birine) Öğretmek: Bülbüle bu sözü ta’lîm edeyim (Süleyman Çelebi). Fakat misyonerlerin Protestanlığı neşretmek için ibraz ettikleri derecede bir taassupla kendi milletinin lisânını herkese tâlim etmek ister (Sâmipaşazâde Sezâî). Lâkin bu oyunların şekilleri neye zaptolunmuyor, neye tâlim edilmiyor? (Ahmet H. Müftüoğlu). 2. (Bir şeyi birinden) Öğrenmek: …kendisinden Tanzîmat sonrası alafranga Türk hanımefendiliğini bir nebze tâlim ettim (Ergun Göze). (Bir şeye) Tâlim etmek: 1. Devamlı aynı şeyi yemek zorunda kalmak: Kuru ekmeğe tâlim ettik, iki su, bir ekmeğe tâlim ettik, tâlîmâtın bu olsun anam dayanırız (Hulki Aktunç). 2. İstenenden daha azıyle yetinmek zorunda kalmak, az bir para karşılığında çalışmak: Çocuklar son derece iyi niyetliydiler, üstelik o güne kadar iki yüz, üç yüz bine tâlim ettikleri köşelerinde birden bire keşfedilmiş olmanın heyecânını yaşıyorlar (Engin Ardıç). ● Tâlîmî ( ﺗﻌﻠﻴﻤﻰ ) sıf. (nispet eki -і ile) Öğretmeyle ilgili, öğretici.