Sözlük › V › vefâ

vefâ

Köken ailesi

Arapça vefā kökünden gelen 10 sözcük:

îfâvefîbivefaistîfâvefâdarvefakârvefeyatvefâdârîvefasızlık -ğı

Köken ailesinin tümünü göreyim... →

“vefâ” ile karşılaştırılan sözcükler

eşdeğer biçim aynı başlık parçasında seçenek olarak yazılmış (/)

yerine / değil biri ötekinin yerine düşünülmeli/kullanılmalı

köken / yönelim (< >) biri ötekinden kökenli ya da ona yönelimli

fark (ile) arasında önemli farklar var, karıştırılmamalı

Fark kayıtları

yerine / değilAŞK değil VEFÂ

NE MÜMKÜNDÜR VEFÂ BULMAK CİHANIN BÎ-VEFÂSINDAN MUHİB-İ SÂDIKI YEĞDİR KİŞİNİN AKRABASINDAN

köken / yönelim (< >)SAYGI/SEVGİ ve/> VEFÂ

... VE/> Arkanda bıraktığını, giderken yaktığını, yabana atmamak.

fark (ile)TÖVBE ile/ve/<> VEFÂ

İkisi de süreklidir/sürekli olmalıdır.

fark (ile)VEFÂ ile/ve/<> HİLM

Sözünde durma, sözünü yerine getirme. | Dostluğu devam ettirme. | Onun yanındayken nasılsan, uzaktayken de aynı olmak. İLE/VE/<> Kişinin doğasında olan yumuşaklık.

fark (ile)SADÂKAT ile/ve/<> VEFÂ

... İLE/VE/<> Sadakatin zirvesi.

fark (ile)İYİLİK ile/ve/||/<> DOĞRULUK ile/ve/||/<> CESÂRET ile/ve/||/<> VEFÂ

Kötülüğe karşın. İLE/VE/||/ Yanlışa karşın. İLE/VE/||/ Zorluğa karşın. İLE/VE/||/ Mesafeye karşın.

köken / yönelim (< >)BEKÂ ve/||/<>/>/< VEFÂ

Sözcük oyunu nedir ›

Ardından gelebilecekler: a ile başlayan 2.674 sözcük →

Öncesine gelebilecekler: v ile biten 58 sözcük →

Bu sözcükle zincir kur

Türk Dil Kurumu sözlüklerindeki sonuçlar...

“vefâ” sözcüğünün TDK sözlüklerindeki karşılıkları... [sozluk.gov.tr] İçeriğini görmek için aşağıdaki başlıkları tıklayınız...

Güncel Türkçe Sözlük

Köken: Arapça vefāʾ

Sevgiyi sürdürme, sevgi, dostluk bağlılığı

Matematik Terimleri Sözlüğü, 1983

Abu el Vefa, Horasanlı matematikçi ve astronom. Geometrik kurgulara ilişkin özgün yapıtları vardır. Ayrıca Diophant'in yapıtlarını da çevirmiştir.

İng. Vefa · Fr. Vefa · Alm. Vefa

Kubbealtı sözlüğündeki sonuçlar...

“vefâ” sözcüğünün lugatim.com'daki karşılıkları... İçeriğini görmek için aşağıdaki başlıkları tıklayınız...

VEFÂ

( ﻭﻓﺎﺀ ) i. (Ar. vefā’ ) 1. Sözünde durma, verilen sözü yerine getirme: Dünyâdan hiç kimse ummasın vefâ (Süleyman Çelebi). Şunlar ki görüp yüzünü bu dâra gelirler / Ol ahde vefâ eyleyip ikrâra gelirler (Niyâzî-i Mısrî). Her kim ki arar bûy-ı vefâ tab’-ı beşerde / Benzer ona kim devlet umar zıll-i hümâdan (Ziyâ Paşa). 2. Dostluk ve muhabbette sebat etme, sevgide süreklilik, bağlılık ve sadâkat: Ger derse Fuzûlî ki güzellerde vefâ var / Aldanma ki şâir sözü elbette yalandır (Fuzûlî). Sen vefâ kılmazsın ben sabr u âram / Sende hüsün bende muhabbet garib (Âşık Ömer). Ayrıca bu mânâlardan hareketle Arapça vefâya “sevgide bağlılık, dostlukta sebat ve sadâkat” şeklinde ifâde edilebilen yeni bir mânâ kazandırıp Türkçemizde onu umman gibi bir değer hâline getirmişiz (Hayri Bilecik). 3. tasavvuf. Ezelde bezm-i elestte Allah’a verilen söze sâdık kalma. ѻ Vefâ etmek (eylemek): 1. Sevgi ve dostluk göstermek: Hercâî yâr bize vefâ etmedi / Yâd eyledi hatırcığım gütmedi (Şâhinoğlu – Ö.T.S.). 2. Yetişmek, elvermek, kâfi gelmek [Daha çok olumsuz şekli kullanılır] : “Ömrüm vefâ ederse bu işi bitireceğim inşallah.” Şâyed vefâ ede deyü ol yâr-ı pür-cefâ / Sabr eyler idim eylese ömrüm eger vefâ (Şeyhülislâm Hüdâî Efendi’den). Kalfanın ihtiyâca vefâ etmez küçük cep lugatından başka bir kitap yoktu (Hâlit Z. Uşaklıgil). ● Vefâ-bîgâne ( ﻭﻓﺎ ﺑﻴﮕﺎﻧﻪ ) birl. sıf. (Fars. bіgāne “yabancı” ile) Sözünde, sevgisinde durmayan, vefâsız. ● Vefâ-dar Bk. VEFÂDAR ● Vefâ-kâr Bk. VEFÂKÂR ● Vefâ-perver ( ﻭﻓﺎ ﭘﺮﻭﺭ ) birl. sıf. (Fars. perver “besleyen” ile) Sevgisinde sebat eden, sözünde duran, vefâlı: İki hemşîre-i vefâ-perver (Hüseyin Sîret). ● Vefâ-şiar ( ﻭﻓﺎ ﺷﻌﺎﺭ ) birl. sıf. (Ar. şi‘ār “alâmet, âdet” ile) Âdeti vefâ olan, vefâ ile sıfatlanmış, vefâlı: Ey yâr-i vefâ-şiâr bekle / Çok dem edemez güzâr bekle!… (Abdülhak Hâmit). Şu bezm-i şevk-efzâda bir yâr-ı vefâ-şiârım olsa, geliverse karşıma (Hayâlî Küçük Ali).

lugatim.com/s/VEFÂ
Paylaşayım... Facebook X LinkedIn WhatsApp