Sözlük › Y › yemek

yemek

a.

İlişkililer yemek –e V · yemek I · yemek II · yemek III · yemek IV · yemek VI · yemek VII · aş · kayıntı · lokmalamak · yemekli · yemeksever · +28 ›

Açıklama

  1. T taam. ana yemek Başlangıçlar ve salata, garnitür dışındaki esas yemek
  2. Yemeğin salçalısı J-LO'nun kalçasızı

Örnek

Örneğin, ister 'salata' olsun, ister 'ana yemek' olsun, ne olursa olsun fark etmez..., RTahiroğlu, T, 31.8.2010 yemeğin salçalısı kadının kalçalısı yemek salçalı kadın kalçalı olmalı, böyle olan yemek ve kadın güzeldir anlamında bir kalıp söz

Kaynak HürriyetPazar, 30.9.2012

Yıl/Tarih 31.8.2010 · 30.9.2012

Anlam/Değer ilişkileri

Eş anlamlıları aş kayıntı
Doğrudan ilişkili sözcükler yemekli
Dolaylı ilişkili sözcükler (1) salata
Yabancı karşılıkları lokmalamak

“yemek” ile karşılaştırılan sözcükler

eşdeğer biçim aynı başlık parçasında seçenek olarak yazılmış (/)

yerine / değil biri ötekinin yerine düşünülmeli/kullanılmalı

köken / yönelim (< >) biri ötekinden kökenli ya da ona yönelimli

fark (ile) arasında önemli farklar var, karıştırılmamalı

Sözlüklerde (fethigedikli.com, TDK) “yemek” ile ilişkili sözcükler

Türkçe / yabancı karşılık fethigedikli sözlüğü: biri ötekinin Türkçe ya da yabancı karşılığı

eş anlam fethigedikli sözlüğü: eş anlamlı

eş anlam (TDK) Güncel Türkçe Sözlük: tanımın sonunda verilen eş anlamlı

kapsayan fethigedikli sözlüğü: biri ötekini kapsar

Fark kayıtları

fark (ile)GIDA ile YEMEK

Gıdanın ahlâkı bizde kalır, posası dışarı çıkar.

yerine / değilCIRILMAK değil/yerine YEMEK

Çatlayıncaya kadar yemek. İLE/DEĞİL/YERİNE/>< Az, ölçülü ve sağlıklı yemeği yeğleyelim!

yerine / değilBOL EKMEK, AZ YEMEK değil/yerine YEMEK, AZ EKMEK

Para/olanak olmayınca. DEĞİL/YERİNE Her koşulda.

yerine / değilTOK/LUK/YEMEK değil/yerine AÇ/LIK

Öldürür. İLE/VE/DEĞİL/YERİNE/||/></< Öldürmez.

köken / yönelim (< >)EMEK ile/ve/||/<>/> YEMEK( ile/ve/||/<>/> EMEK)

Emek olmadan, hiçbir şey olmaz. [Lat.] Nil sine labore.

fark (ile)YEMEK ile DAVET
yerine / değilÂŞ değil/yerine/= YEMEK

Muharrem ayında pişirilen aşure.

fark (ile)YEMEK ile ZÎYÂFET

... İLE Konuk kabul etme. | Konuğa yedirip içirme, şölen. | Değişik ve karışık olma.

yerine / değilYUTMAK değil/yerine YEMEK

Hayvanlarda. İLE/VE/YERİNE/||/<>/> İnsanda.

yerine / değilDINING yerine YEMEK
fark (ile)DOMUZ GİBİ ile/||/<> DOMUZ GİBİ TIKINMAK/YEMEK ile/||/<> DOMUZ ARABASI ile/||/<> DOMUZ DİKENİ ile/||/<> DOMUZ OTU ile/||/<> DOMUZ YAĞI ile/||/<> DOMUZ DERİSİ ile/||/<> DOMUZ GRİBİ

Kötü huylu ve hain. adamakıllı, iyice. @@ Oburcasına çok yemek. @@ Ağır yükleri yakın yerlere taşımak için kullanılan, ufak tekerlekli, üstü düz, alçak araba. @@ Yaprakları sapsız ve dikenli, çiçekleri etli, otsu bir bitki. @@ Kumsallarda…

fark (ile)KAYMAĞINI ALMAK/YEMEK ile/||/<> ASLAN PAYINI ALMAK ile/||/<> KAYMAK TABAKASI

bir şeyin en büyük payını, kârını ele geçirmek

fark (ile)TAÂM ile YEMEK, AŞ

Cennet taamı. @@ ...

Sözcük oyunu nedir ›

Ardından gelebilecekler: k ile başlayan 3.464 sözcük →

Öncesine gelebilecekler: y ile biten 135 sözcük →

Bu sözcükle zincir kur

Türk Dil Kurumu sözlüklerindeki sonuçlar...

“yemek” sözcüğünün TDK sözlüklerindeki karşılıkları... [sozluk.gov.tr] İçeriğini görmek için aşağıdaki başlıkları tıklayınız...

Güncel Türkçe Sözlük (1)

1. Yemek yeme, karın doyurma işi

2. Yenmek için pişirilip hazırlanmış yiyecek; aş, taam, ekmek (I), lokma, manca

3. Günün belli saatlerinde yenilen besin

4. Konuklara yiyecek verilerek yapılan ağırlama

Birleşik sözler: yemekaltı, yemek borusu, yemek çizelgesi, yemek dolabı, yemek duası, yemekhane, yemek hizmeti, yemek listesi, yemek masası, yemek odası, yemek salonu, yemek tablası, yemek takımı, alaminüt yemek, ana yemek, başyemek, hazır yemek, seçmeli yemek, seçmesiz yemek, sulu yemek, akşam yemeği, ev yemeği, güveyi yemeği, iftar yemeği, kuşluk yemeği, orospu yemeği, öğle yemeği, ölü yemeği, sahur yemeği, tencere yemeği

Güncel Türkçe Sözlük (2)

1. Ağızda çiğneyerek yutmak

2. ► kemirmek

3. ► ısırmak

4. ► dalamak

5. Hoşa gitmeyen kötü bir duruma uğramak, tutulmak

6. Hakkı olmayan ve kendisine yasak edilmiş bulunan bir şeyi kabul etmek

7. Harcayıp bitirmek

8. Yasal yoldan cezalandırılmak

9. Birine alacağını vermemek, ödememek

10. Başkasının parasını harcamak

11. ► kullanılmak

12. Sürekli üzmek, tedirgin etmek

13. Gücünü kırmak, perişan etmek, mahvetmek

14. ► kandırmak

Birleşik sözler: mirasyedi, otyiyenler, balyemez, etyemez, hüryemez, varyemez, karıncayiyen

Kubbealtı sözlüğündeki sonuçlar...

“yemek” sözcüğünün lugatim.com'daki karşılıkları... İçeriğini görmek için aşağıdaki başlıkları tıklayınız...

YEMEK (1)

geçişli f. (Eski Türk. yі-mek ) 1. Ağızda çiğneyerek yutmak: Hasankalesi’nde yedim yoğurdu / Süngü çala çala kolum yoruldu (Türkü). Kuru ekmekle bayat peyniri lezzetle yiyen / Çeşmeden her su içerken şükür Allâh’a diyen (Yahyâ Kemal). Dünyânın etini, ekmeğini buraya yığmışlardı; halk birikmiş, yemekle, almakla bitiremiyordu (Refik H. Karay). 2. Yenecek bir şeyle karnını doyurmak: Bugün öğle yemeğini bir aydan beri ilk defa konuşan bir sofrada yedim (Yusuf Z. Ortaç). Akşam yemeğini neşesiz yemiştik (Kerîme Nâdir). Yemek yemelisin, ben seni burada şişmanlatacağım (Peyâmi Safâ). 3. Kemirmek, aşındırmak, oymak: Suları kumlar içti, güneş yedi ekini (Fâruk N. Çamlıbel). 4. Isırmak: “Yüzümü sinekler yedi.” 5. mec. Harcamak, tüketmek, bitirmek: “Parası var ama yemiyor.” Elime geçeni ben barda, baloda yiyip sizi bu halde bıraksam bana bir şey demeye hakkınız olur (Reşat N. Güntekin). Ben, o senin elindekinin paket paket beş yüzlüklerini bir gecede yemiş adamım (Burhan Felek). 6. mec. Hoşa gitmeyecek bir duruma uğramak, mâruz kalmak, dûçar olmak: “Azar yemek.” “Bıçak, kurşun yemek.” Geceleyin yediği yağmurdan bozulmuş fesini ikide birde çıkarıp elleriyle açmaya, parmaklarıyle püskülünü taramaya çalıştıkça düşünüyor (Ahmet Râsim). Yermiş koca sakallı adam, karısından süpürge ile dayak yermiş (Reşat N. Güntekin). Yâsin de iki fenâ gol yemiş (Burhan Felek). 7. Kendisine yasaklanan ve hakkı olmayan bir şeyi almak, kabul etmek: “Rüşvet yemek.” “Haram yemek.” “Başkasının hakkını yemek.” Bir alay mürteşîlerdir ki yerler amma yedirmezler (Âlî Mustafa Efendi). 8. Hakkı olan bir şeyi vermemek: Taşımı ağaç yedi (Orhan V. Kanık). Hakem penaltımızı yemiş (Burhan Felek). 9. mec. (Genellikle yıl, ay gibi zaman bildiren kelimelerle) Kānun yoluyle cezâya çarptırılmış olmak: Of be, beraat edeceğime altı ay yiyeyim de kelepçesiz gidip geleyim (Bediî Fâik). 10. mec. Perîşan etmek, mahvetmek, harcamak: “Piyasa birçok küçük esnafı yedi.” Hüseyin Fellâh’tan intikāmımızı almak için pek ehemmiyetli bir sûretle davranmalıyız. Çünkü herif iki tânemizi yedi (Ahmed Midhat Efendi). Bu ekran, isimlerini saymaya dilim varmayan nice büyük sanatkârları yedi (Burhan Felek). 11. (Dert, düşünce, sıkıntı, merak vb.) İçin için üzüp durmak: Bir dal gibi sel alsın / Bizi yiyen elemi (Necip F. Kısakürek). ѻ Ye kürküm ye: Şahsî kıymete değil giyim kuşama îtibar edildiği zaman söylenir. Ye ye bitmez: Yemekle tükenmez, çok bol. Yedi kaçtı: Yemek yer yemez giden kimseler için söylenir: “Yedi kaçtı demezseniz kalkabilir miyim?” Yediği (Yediği içtiği) ayrı gitmemek: Çok samîmî olmak, hep berâber bulunmak:  Rumeli’nden kovulmadan önce Hıristiyanlarla yiyip içtiklerinin ayrı gitmediğini anlatır (Beşir Ayvazoğlu).   Yediği ekmek gibi bilmek: Çok iyi bilmek. Yediği helâl, giydiği haram: Üstünü başını çok kötü ve pis kullananlar için söylenir. Yediği nâneye bak: Olmayacak bir iş yapanlara, yersiz bir davranışta bulunanlara söylenir: Ne dedin? Gidecek misin? Yediğin nâneye bak. Ağzını kulaklarına kadar yırtarım da asıl o vakit kıyâmete kadar gidersin (Reşat N. Güntekin). “Akrabâlardan…” demiş, yediği nâneye bak (Sait Fâik). Ben bunu kat’iyen hazmedemem. Yediği nâneye bak (Peyâmi Safâ). Yediği önünde, yemediği ardında: Bolluk içinde yaşayan, her istediğini yiyebilen, her istediğini alabilen kimseler için söylenir. Yediğini göstermek: İyi beslendiği, iştahının iyi olduğu vücûdunun gelişmesinden belli olmak, aldığı besin yaramak. Yeme de yanında yat: Çok lezzeti olan, çok beğenilen şeyler için kullanılır. Yemeden içmeden: Hiç vakit geçirmeden, hemen: Ben boş bulunup ağzımdan lâf kaçıracağım, onlar da yemeden içmeden etrâfa yayacaklar (Mahmut Yesâri). Yemeden içmeden (Yemekten içmekten) kesilmek: İştahı kalmamak, yemek yiyemez duruma gelmek: Kesildi kardeşim artık yemekten, içmekten (Mehmet Âkif). Kâmuran Bey aylarca yemeden içmeden kesilmiş (Reşat N. Güntekin). On – on beş gün kimse ile konuşmaz, yemekten içmekten kesilir (Sait Fâik). Yemediği herze kalmamak: Girip çıkmadığı, karışmadığı şey kalmamak, her türlü kötülüğe bulaşmak: Yirmi senedir İstanbul’daydı, yemediği herze kalmamıştı (Sait Fâik). Yemek (Yiyip) içmek: Karnını doyurmak: Yemezler, içmezler, evlerinde dâima yırtık elbiselerle gezerler (Reşat N. Güntekin). Yemedik bulgurundan, boğulduk dumanından: Eziyetini çektik, ama safâsını süremedik. (Servet için) Yemekle tükenmemek: Ne kadar harcansa bitmeyecek kadar çok olmak. Yemezler: argo. Bende kanacak göz var mı? Beni kandıramazlar. Yersen!: argo. Cesâret edebilirsen! Yiyecek gibi bakmak: Çok dikkatli bir şekilde ve kötü niyetle bakmak: Niçin yiyecek gibi bakıyorlardı? (Sait Fâik). Yiyip bitirmek: 1. Tüketmek. 2. mec. Yıkımına, helâk olmasına sebep olmak: Ey bahr, kenâra sen getirdin / Ey hâk, onu sen yedin bitirdin (Abdülhak Hâmit). 3. Devamlı olarak üzüntü vermek, sürekli tedirgin etmek, hırpalamak: Yine oğlumu vır vır yiyip bitiriyor (Hüseyin R. Gürpınar). ► Yemek fiiliyle deyimler: Adam eti yemek / Akından kakından yemek / Aklını peynir ekmekle mi yedin? / Ayvayı yemek / Az ye de (kendine) bir hizmetçi (uşak) tut / Başını yemek / Başının etini yemek / Bir yiyip bin şükretmek / Birbirini yemek / Bok yemek / (Birine) Bok yemek düşmek / Bok yemenin Arapçası / Borç yemek / Boşan da semerini ye / (Birini) Çiğ çiğ yemek / Çiğ yemedim ki karnım ağrısın / Çimdik yemek / Damga (Damgayı) yemek / Darbe yemek / Dayak yemek / Dilini fâre mi yedi? / Dil otu mu yedin? / Dut yemiş bülbüle dönmek / (Birinin) Ekmeğini yemek / Feleğin sillesini yemek / Gam yemek / Gâvura kızıp oruç yemek / Gözle (Gözüyle) yemek / Gözü yememek / Halt yemek / Hazırdan yemek / Herze yemek / İçi içini yemek / İçini kurt yemek / Karga kakasını yemeden / Kazık yemek / Kedi yavrusunu yerken fâreye benzetir / Kendini yemek / Kendini (Kendi kendini) yiyip bitirmek / Lokman hekimin ye dediği / Misâfir umduğunu değil bulduğunu yer / Mîras yemek / Ne yer ne yedirir / Sille yemek / Tencerede pişirip kapağında yemek / Zılgıt yemek / Ziftin pekini yemek.

lugatim.com/s/YEMEK
YEMEK (2)

i. 1. Yemek işi. 2. Yenmek için pişirilmiş, hazırlanmış yiyecek, aş, taam: Yemeğinizi yerim, paranızı alırım, elbisenizi giyerim (Hüseyin R. Gürpınar). Ellerinde yemek çıkınları / Rejiye giden işçi kızlar (Orhan V. Kanık). Yengem bile sofrada tabağıma yemek koyarken bu işinden zevk aldığını hissettiriyor (Peyâmi Safâ). 3. Günün belli saatlerinde, genellikle öğle ve akşam vakitlerinde yenen yiyecek: Yemeği beş dakîka sonra yeseniz olmaz mı? (Nâmık Kemal). Akşam yemeğini neşesiz yemiştik (Kerîme Nâdir). 4. Dâvetliler için çeşitli yiyeceklerle düzenlenmiş ikram: “Partinin yemeğinde buluştuk.” “Okulun yemeği çok kalabalıktı.” ѻ Yemek çıkarmak: Misâfire yemek ikram etmek.  Doğru yemek odasına gidiyoruz (Yusuf Z. Ortaç). Yemek seçmek: Bâzı yemekleri sevip bâzılarını sevmemek ve yememek. Yemek vermek: Misâfirleri yemeğe dâvet etmek. Yemek yemek: Karnını doyurmak: Hangi lokanta hoşuna giderse orada yemek yiyelim (Ahmed Midhat Efendi). Orada hem dinlenirsin hem yemek yeriz (Peyâmi Safâ). Yemeği (ocağa) vurmak: Yemeği pişmek üzere ocağa koymak: Civar komşuların hanımları hanım teyzeye yardıma koşuyorlar, yemekleri ocağa vurup yatağı yorganı havalandırıp ortalığı süpürüp çekiliyorlardı (Fahri Celâl).

lugatim.com/s/YEMEK
Paylaşayım... Facebook X LinkedIn WhatsApp