Sözlük › E › Eğin

Eğin

a.

İlişkililer eyin · eğn

Açıklama

  1. bk. Eyin. egin – eyin < eg-mek
  2. eğmek. Sırt, arka:

Örnek

Koçyiğit gömleğini giydim eğnime.

Kaynak Tecer, 1969, 24

Bu sözcüğe gönderme yapan başlıklar

Anlam/Değer ilişkileri

Eş anlamlıları eğn eyin
3 - 9'lu ve çoklu ilişkileri Eş ve yakın anlamlılar (3 sözcük)

“eğin” ile karşılaştırılan sözcükler

eşdeğer biçim aynı başlık parçasında seçenek olarak yazılmış (/)

yerine / değil biri ötekinin yerine düşünülmeli/kullanılmalı

fark (ile) arasında önemli farklar var, karıştırılmamalı

Sözlüklerde (fethigedikli.com, TDK) “eğin” ile ilişkili sözcükler

eş anlam fethigedikli sözlüğü: eş anlamlı

yazım / ses yakını fethigedikli sözlüğü: yazımı ya da sesi yakın

Fark kayıtları

fark (ile)EĞİM ile EĞİN

Eğilmiş olma durumu. | Bir yüzeyin, yatay düzleme doğru eğilmesi, eğiklik. İLE Arka, sırt. | Gövde. | Boy bos, endam.

eşit (=)EĞİN =

arka, sırt

yerine / değilEĞİN değil/yerine/= VÜCUT | BOY POS

vücut boy pos

fark (ile)SIRT/EĞİN ile YAĞIR

... İLE Sırt, arka, iki kürek kemiği arası. | Atın omuzları arasındaki yer. | Kel.

Sözcük oyunu nedir ›

Ardından gelebilecekler: n ile başlayan 534 sözcük →

Öncesine gelebilecekler: e ile biten 2.230 sözcük →

Bu sözcükle zincir kur

Türk Dil Kurumu sözlüklerindeki sonuçlar...

“Eğin” sözcüğünün TDK sözlüklerindeki karşılıkları... [sozluk.gov.tr] İçeriğini görmek için aşağıdaki başlıkları tıklayınız...

Güncel Türkçe Sözlük

1. ► vücut

2. ► boy pos

Etimoloji Sözlüğü

‘arka, sırt’

Ağızlarda eyin biçimi de geçer. Yerel ağızlarda eğin ~ eyin ‘üst baş, giyecek’ olarak da kullanılır.
~ Az ǝyin 1. ‘bedenin baş dışında kalan bölümü’; 2. ‘giysi, üst baş’. -Tkm eğin. -TatK īn, iŋ. -Tara iŋ. -Nog iyin. -Kklp iyin. -Kzk iyin. -Krg iyin, iyn. -Sart egin. -Bar igin. -Alt īn. -Şor eŋin, egin. -Tuv egin. -Yak iän. -Çuv an.
Eski Türkçeden başlayarak kullanılır. Orta Türkçede egin olarak geçer. Eski Kıpçakçada eyin biçimi kullanılır.
Türkçe eg- kökünden geldiği anlaşılıyor: eg- + -in eki (Clauson: ED 109a; Sevortyan: ÊSTJa 1974, 225-227). Doerfer (TMEN 652) -n ekiyle yapılmış bir türev olduğunu dile getirmekle yetinmiştir. Türkçe burun, taban, karın gibi.
Ramstedt (NyK 42: 73-74) eğin’in *egen ‘omuz’ biçiminden geldiğini bildirmiştir. Daha sonra (KWb 130b) eğin’i Moğolca egem biçimiyle birleştirmiştir. Poppe (Lautlehre 60, 126, 154) Ramstedt’in birleştirmesine katılmışsa da Doerfer’in özlü eleştirilerine uğramıştır (TMEN 652). Ancak daha sonra Doerfer (TDAY 1980-1981, 12) eğin ile egem’i “ortak oldukları söz götürmeyen temel sözler” olarak değerlendirmiştir. bk. Doerfer: UAJb. N.F. l: 137.
Egorov’un Çuvaşça an (an puśśi ‘sırt’) biçiminin en (Çuv an) ‘genişlik’ sözüyle bağlı olduğu yolundaki savı yanlıştır (ÊS 26).

Kubbealtı sözlüğündeki sonuçlar...

“Eğin” sözcüğünün lugatim.com'daki karşılıkları... İçeriğini görmek için aşağıdaki başlıkları tıklayınız...

EĞİN

i. (Eski Türk. egin – eyin “eğmek”) Sırt, arka: Eğnine almıştır gaflet gömleğin / Ömrünün gelip geçtiğin bilmez (Yûnus Emre). Soyarlar eğninden atlas kabâyı / Uryan gelip yine uryan giderler (Aziz Mahmud Hüdâyî). Bu akıncılar, bu serdengeçtiler, çelik kuşaklarıyle demir çarıklarını bir yana atıp keyif ve rahat sedirine yaslandıkları günden beri (…) ipekli gömlekleri eğinlerine kefen, somaki banyo tekneleri cesetlerine mezar olmuştu (Yâkup K. Karaosmanoğlu).

lugatim.com/s/EĞİN
Paylaşayım... Facebook X LinkedIn WhatsApp