‘sincap’
Yerel ağızlarda daha çok teyin (ve teğin) olarak geçer.
~ Nog tıyın ‘sincap’. -Blk tıyın ‘sincap’. Balkarlar ‘kürk’ olarak da kullanırlar. -Kzk tıyın ‘sincap’. -Krg tıyın (veya tıyın çıçkan) ‘sincap; sincap kürkü’. -TatK tiyen. Tatarlar tīn biçimini de kullanırlar. -Alt, Tel, Şor tīŋ. -Alt tiyiŋ. -Sag tīn. -Tuv diyiŋ. Tuvalar sincaba sırbık adını da verirler. -Yak tīŋ.
En eski çağlardan beri kullanıldığını biliyoruz. Kâşgarlı Mahmud’a göre Orta Türkçede tegiŋ ‘samur’ olarak geçer. Ancak onun verdiği ‘samur’ anlamının düzeltilmesi gerektiği anlaşılıyor. Orta Türkçede samura kiş adı verilir. Bu ad çağdaş diyalektlerde de yaygın olarak geçer. O bakımdan Orta Türkçede samura tegiŋ ve kiş adlarının verildiği kolay kolay düşünülemez. Nitekim Eski Kıpçakçada da teyin ‘sincap’ olarak geçer.
Türkçe değin (teyin, teğin) adı yerel ağızlarda kalmıştır. Yazı dilimizde daha çok sincap adı kullanılır. bk. sincap. Anadolu’nun birçok yerinde sincaba çekelez adı da verilir. bk. çekelez. Yerel ağızlarda tirik adı da ‘sincap’ olarak geçer. Türkmenler sincaba avısiydik adını verirler.
Sibirya diyalektlerinde sincaba çırbık (~sırbık) adı verilir. Tobol Tatarcasında ise varta ‘das gestreifte sibirische Eichhörnchen’ olarak geçer. Bu yolda bilgi almak için bk. Räsänen: KCsA l: 411. Teleütler keremel (< Moğ keremün) adını kullanırlar.