Sözlük › K › Kaba

Kaba

Anlam/Değer ilişkileri

Eş anlamlıları ilimsiz irfansız
Doğrudan ilişkili sözcükler Kabaca kabacık -ğı
3 - 9'lu ve çoklu ilişkileri Kök ve türevler (3 sözcük)

“kaba” ile karşılaştırılan sözcükler

eşdeğer biçim aynı başlık parçasında seçenek olarak yazılmış (/)

yerine / değil biri ötekinin yerine düşünülmeli/kullanılmalı

köken / yönelim (< >) biri ötekinden kökenli ya da ona yönelimli

fark (ile) arasında önemli farklar var, karıştırılmamalı

Sözlüklerde (fethigedikli.com, TDK) “kaba” ile ilişkili sözcükler

eş anlam fethigedikli sözlüğü: eş anlamlı

eş anlam (TDK) Güncel Türkçe Sözlük: tanımın sonunda verilen eş anlamlı

türetme fethigedikli sözlüğü: kökten türetilmiş

yazım / ses yakını fethigedikli sözlüğü: yazımı ya da sesi yakın

Fark kayıtları

fark (ile)CAHİL ile/ve KABA

Kişiyi/cahili, bilgili ya da bilgisizliğinden değil yaklaşımından tanırsınız/anlarsınız!

köken / yönelim (< >)KABA ile/ve/||/<>/> KUBAT

... İLE/VE/||/<>/> Kaba, biçimsiz. | Davranışları kaba olan.

yerine / değilKABA" değil GERÇEK
fark (ile)HUŞUNETLİ ile/||/<> KABA ile/||/<> SERT

Kaba, sert, kırıcı (kişi).

yerine / değilSERT değil KABA
yerine / değilKALIN/LIK / KABA/LIK değil/yerine İNCE/LİK

Kişinin, kırılma nedeni. >< Herşeyin kırıldığı nokta.

Sözcük oyunu nedir ›

Ardından gelebilecekler: a ile başlayan 2.674 sözcük →

Öncesine gelebilecekler: k ile biten 10.330 sözcük →

Bu sözcükle zincir kur

Benzer yazılışlı sözcükler

Türk Dil Kurumu sözlüklerindeki sonuçlar...

“Kaba” sözcüğünün TDK sözlüklerindeki karşılıkları... [sozluk.gov.tr] İçeriğini görmek için aşağıdaki başlıkları tıklayınız...

Güncel Türkçe Sözlük

1. Özensiz, gelişigüzel yapılmış, zevksiz olan, ince karşıtı

2. Taneleri iri

3. Görgüsü eksik, nezaketsiz (kimse)

4. Hafif olduğu hâlde kalın veya hacimli

5. Kuyruk sokumunun her iki yanındaki şişkin yer

6. Terbiyeye, inceliğe aykırı, çirkin, kötü olan; yoz, anif

Birleşik sözler: kababurun, kaba but, kabadayı, kaba düzen, kaba et, kaba kâğıt, kabakulak, kaba kurgu, kaba kuşluk, kaba kuvvet, kaba saba, kaba sakal, kaba sıva, kaba sofu, kaba su, kabaşiş, kabataslak, kaba tekne, kaba yapı, kaba yel

Kubbealtı sözlüğündeki sonuçlar...

“Kaba” sözcüğünün lugatim.com'daki karşılıkları... İçeriğini görmek için aşağıdaki başlıkları tıklayınız...

KABÂ

( ﻗﺒﺎﺀ ) i. (Ar. ḳabā’ ) Üste giyilen elbise, önü dâima açık duran kaftan, cüppe: Âr u nâmûsun bırak şöhret kabâsından soyun / Giy melâmet hırkasın kim ol nihân etsin seni (Niyâzî-i Mısrî). Aşkınla terketti tâc ü kabâyı / Seni seven gayri eşyâyı neyler (Âşık Ömer). Giymiş ol rûh-ı musavver kırmızı canfes kabâ / Lâle-veş gördüm seher açıldı gülşenden yana (Nedim’den). ѻ Kabâ-i âhenin: “Demirden kaftan” Zırh.

lugatim.com/s/KABÂ
KABA (1)

sıf. (< kaba ) mus.  Türk mûsikîsinde bâzı perdelerin bir sekizli aşağısını belirtmek için kullanılan sıfat, pest: “ Kaba rast .” “ Kaba dügâh .” “ Kaba segâh .”

lugatim.com/s/KABA
KABA (2)

sıf. (Eski Türk. kaba < kāpa ) 1. Hafif olduğu halde kalın veya hacmi büyük olan: “Kaba döşek.” “Kaba kumaş.” Ayaklarım gāyet kaba bir halıya basmıştı (Ahmed Midhat Efendi). 2. Özenilmeden yapılmış, gerektiği gibi ince işlenmemiş: Bir hayli kaba eşyâ rafları masa üstlerini doldurmuş (Rûşen E. Ünaydın). Ayaklarında kaba kunduralar var (Refik H. Karay). 3 . İri tâneli: “Kaba kum.” “Kaba çakıl.” “Kaba cevherli mâden.” 4. mec. Söz ve davranışları nâzik olmayan, insanlarla olan ilişkilerinde görgü kurallarının gerektirdiği incelik ve nezâket bulunmayan (kimse). 5 . mec. İncelikten mahrum, terbiyeye aykırı, terbiye dışı: Bunlardan biri kaba kelimeler kullanması (Reşat N. Güntekin). O kadar kaba, işinden bıkmış, sinirli bir soruşu vardı ki (Peyâmi Safâ). 6. i. Vücûdun kaba et denen kısmı. ѻ Kaba et: Kuyruk sokumunun iki yanındaki şişkin kısım, kaba. Kaba kaba: Nezâketsizce: Şövalye kalemi alayla gözden geçirdi, çok gülünç bir şeymiş gibi kaba kaba güldü (Kemal Tâhir). Kaba kâğıt: 1. Bakkalların paket yapmakta kullandıkları âdî ve kalın kâğıt, bakkal kâğıdı. 2. mec. Kof kimse: “Bırak şu kaba kâğıdı.” Kaba kirini almak: Üstünkörü temizlemek. Kaba koz: Gösterişi yerinde olduğu halde göründüğü gibi kuvvetli ve cesur olmayan kimseler için söylenir.   Kaba saba: 1. Hareketlerinde, durumunda bir incelik olmayan, görgüsüz, yontulmamış: Koruyucular kaba saba görünüyorlarsa da alelumum nâmuslu adamlar oldukları için onlara emniyet edilir (Ahmet Râsim). Bir çoban kaba saba / Omuzunda bir aba (Ali M. Arolat). Türk dilini değiştirme ve bozma emri almış olanları gāliba özenerek hep dangul dungul, kaba saba, hatta Türkçe’yi doğru dürüst konuşamayan kimselerden seçmek de bu hengâmede uygulanan kurnazlıklardır (Nihad S. Banarlı). 2. Îtinâ gösterilmemiş, özenilmemiş. Kaba sofu: Dîni sâdece şekilden ibâret gören, şekle âit hususlarda olması gerekenden fazla ve aşırı derecede titiz olan kimse. Kaba soğan: mec. Meziyetli sanıldığı halde göründüğü gibi olmayan kimse, kof adam, kaba koz.     Kabasını almak: 1. Biçime sokulacak bir şeyin göze batan ilk pürüzlerini şöylece bir gidermek. 2. Ayrıntıya inmeden üstte görünen kirini almak sûretiyle temizlemek.

lugatim.com/s/KABA
Paylaşayım... Facebook X LinkedIn WhatsApp