İlişkililer durakçı · terminal · duraklı · Duraksız · duraklayış · durmak · duraklamalı · Duraklama · duruş · durma · duralı · dururluk –ğu · +11 ›
Açıklama
1. durma, ara verme, istirahat. 2. (turak) Yurt, eyleşilen mahal, makar. 3. Kur’ân-ı Kerim okunurken kısa bir süre durulması gereken yerlerden her biri. 4. Mushaflarda âyet aralarında ve eski yazmalarda cümle sonlarında durulması gereken yerlere konan tezhipli motif. 5. mus. Tekke mûsikîsinde âyin veya zikir sırasında ara verilen yerlerde okunduğu için bu isimle anılan ve sâdece durak evferi denen usûlle ölçülen, sözleri meşhur tasavvufî şiirlerden alınmış, ağır ve îtinâlı bir çeşit ilâhî. 6. duran, hareket etmeyen.
Örnek
2 Bu şehir kanalın tahminen yarısında bir büyük havuz yapılmış ve durak halinde gemilerin eksikliklerini tamamlamaya ve istirahatlerini temin etmek için bir merkez olduğu anlaşılıyor
3 Kabri nur, durağı cennet olsun.
4 O Kur'anın sure başlıklarında, duraklarında o kadar güzel renkli şekiller var ki...
5 Durak okumaktaki ustalığı sebebiyle 'Durakçı' diye anılan Nâfiz Bey 19 Kasım 1849 tarihinde İstanbulun Aksaray semtinde Kazancı Sâdi mahallesinde doğdu. Mâliye Nezâreti kâtiplerinden Mehmed İshak Efendinin oğludur.
Sadullah'ın sesi, perde perde yükseliyordu. Ve şu durakı söylüyordu.
6 yaşlı ve durak bir hayvan oturur böğründe ki yine de ıslaktır", enderemiroğlu, kararan, 24
Kaynak M N Ak, Hac Yolunda, 31 | S Süzek, 07.02.2011 | Kırımer, 1967, 65 | Z Şakir, Sadullah Ağa, 20
Kişi M N Ak · S Süzek · Kırımer · Ziya Şakir
Yıl/Tarih 07.02.2011 · 1967 · 06.08.2015
