geçişsiz f. ( Eski Türkçe’den beri kullanılır ) 1. (Hava için) Bir yönden bir yöne doğru hissedilir şekilde hareket etmek: Esti seher yeli söküldü seller (Karacaoğlan). Esti nesîm-i nevbahâr açıldı güller subh-dem (Nef’î). Bu sazların duyulur her telinde sâde vatan / Sihirli rüzgâr eser dâimâ bu topraktan (Yahyâ Kemal). 2. mec. ( Daha önce düşünülmeyen bir şeyi) Birdenbire yapmaya karar vermek, (o işi) yapma hevesine kapılmak: İşte bizim Benito babamız şövalyem… Nedense esmiş, kendini dağlara vermiş, ne kadar dolandıysa dolanıp bize konuk gelmeyi istemiş (Kemal Tâhir). ѻ Eser ama yağmaz: 1. Bol bol vâdeder fakat yapmaz. 2. Öfkelenip bağırır çağırır ama öfkesi çabuk geçer. Esip savurmak: Çok öfkelenip atıp tutmak: Gittikçe coşarak esip savurmaya devam ediyordu (Reşat N. Güntekin). ► Esmek fiiliyle deyimler: Aklına eseni yapmak / Aklına esmek / Başında kavak yeli (yelleri) esmek / Yel ese, eyyam ola / Yerinde yeller esmek.