Sözlük › E › ekmek

ekmek

f.etmek

İlişkililer çörek · ekmeksiz · namet · nan · bakery · pitta ekmeği · arı ekmeği · siyez ekmeği · aftat · patso · tuz · Ekmekçik –ği · +28 ›

Açıklama

Argo. Söz verdiği halde sözünü tutmamak.

Örnek

Seni çok seviyoruz Şafak. ... Sana, Milliyet Çocuk Kulübü üyelerinin sevgilerini gönderiyor, dönüşünü özlemle bekliyoruz. Ha bu arada, son buluşmamızda bizi ekmiş olduğunu sana hatırlatmakta yarar görüyorum.
Odun ekmeği, sarı buğday ekmeği, tava ekmeği, çiçek ekmeği, baget ekmeği, balina ekmeği, tandır ekmeği, çavdar ekmeği, mısır ekmeği, kepek ekmeği, t. Buğday ekmeği, Trabzon ekmeği, tuzsuz ekmek, örgü ekmeği, sandviç ekmeği, simit ekmeği, pide, simit, poğaça, açma, kuru yufka, kurabiye, galeta. Zeytinburnu

Kaynak Y Ural, Temel Reis, 12 | Sümer mahallesi, 17.6.2023

Kişi Yalvaç Ural

Yıl/Tarih 17.6.2023 · 17.6.2023

“ekmek” ile karşılaştırılan sözcükler

eşdeğer biçim aynı başlık parçasında seçenek olarak yazılmış (/)

yerine / değil biri ötekinin yerine düşünülmeli/kullanılmalı

fark (ile) arasında önemli farklar var, karıştırılmamalı

Sözlüklerde (fethigedikli.com, TDK) “ekmek” ile ilişkili sözcükler

Türkçe / yabancı karşılık fethigedikli sözlüğü: biri ötekinin Türkçe ya da yabancı karşılığı

eş anlam fethigedikli sözlüğü: eş anlamlı

eş anlam (TDK) Güncel Türkçe Sözlük: tanımın sonunda verilen eş anlamlı

kapsayan fethigedikli sözlüğü: biri ötekini kapsar

türetme fethigedikli sözlüğü: kökten türetilmiş

Fark kayıtları

fark (ile)EKMEK ile/ve/||/<> EKMEK MEYVESİ

... İLE/VE/||/ Pasifik okyanusundaki yüzlerce adada temel besin kaynağı, bol nişastalı bu meyve, pişirildiğinde ekmek gibi besleyici bir gıdaya dönüşüyor. Ayrıca, öğütülüp un haline getirilerek glütensiz ekmek yapımında da…

fark (ile)EKMEK ile/||/<> MAKARNA

Yumuşak buğdaydan. @@ Durum buğdayından.

fark (ile)EKMEK/EKİP ile/ve/||/<> DİKMEK

Tohum, ekilir. İLE/VE/||/ Ağaç, dikilir.

fark (ile)SÖZÜNDEN ÇIKILMAYANLAR: SU ile/ve/<> EKMEK ile/ve/<> ÖLÜM

Çocuklukta. İLE/VE/<> Yetişkinlikte. İLE/VE/<> Yaşlılıkta.

yerine / değilBREAD yerine EKMEK
fark (ile)EKMEK ve/||/<> SU

Elden. @@ Gölden.

fark (ile)OCAĞINA DÜŞMEK ile/||/<> OCAĞINA İNCİR/DARI DİKMEK/EKMEK ile/||/<> OCAĞINA SU DÖKMEK

İstemediği hâlde birinin yardımına muhtaç kalmak. @@ Birinin evini barkını dağıtmak. @@ Adını, soyunu kurutmak, ocağını söndürmek. ocağını söndürmek birinin evinin barkının, ailesinin yok olmasına, dağılmasına sebep olmak.

Sözcük oyunu nedir ›

Ardından gelebilecekler: k ile başlayan 3.464 sözcük →

Öncesine gelebilecekler: e ile biten 2.230 sözcük →

Bu sözcükle zincir kur

Türk Dil Kurumu sözlüklerindeki sonuçlar...

“ekmek” sözcüğünün TDK sözlüklerindeki karşılıkları... [sozluk.gov.tr] İçeriğini görmek için aşağıdaki başlıkları tıklayınız...

Güncel Türkçe Sözlük (1)

1. Bir bitkiyi üretmek için toprağa tohum atmak veya gömmek

2. Toprağı ekip biçmek için kullanmak

3. ► serpmek

4. Bir şeyin başlamasına yol açacak sebepleri hazırlamak

5. Birini uydurma bir sebeple bırakıp gitmek; savuşmak, atlatmak

6. Parayı boşuna harcamak

7. Yarışta geçmek

Güncel Türkçe Sözlük (2)

1. Tahıl unundan yapılmış hamurun fırında, sacda veya tandırda pişirilmesiyle yapılan yiyecek; nan, nanıaziz

2. İnsanı geçindirecek iş; kazanç

3. ► yemek (I)

Birleşik sözler: ekmek ağacı, ekmek arası, ekmek ayvası, ekmek dolması, ekmek düşmanı, ekmek kadayıfı, ekmek kapısı, ekmek kavgası, ekmek kaygısı, ekmek kırıntısı, ekmek küfü, ekmek mayası, ekmek parası, ekmek tahtası, ekmek tatlısı, ekmek ufağı, ekmeği dizinde, etli ekmek, kuru ekmek, soğan ekmek, tam ekmek, taş ekmek, tuz ekmek düşmanı, tuz ekmek hakkı, zengin ekmek, arı ekmeği, arpa ekmeği, çarşı ekmeği, çavdar ekmeği, dürüm ekmeği, er ekmeği, ev ekmeği, glüten ekmeği, halk ekmeği, köy ekmeği, kuşekmeği, mısır ekmeği, sac ekmeği, tandır ekmeği, taş fırın ekmeği, tava ekmeği, tost ekmeği, yufka ekmeği

Kubbealtı sözlüğündeki sonuçlar...

“ekmek” sözcüğünün lugatim.com'daki karşılıkları... İçeriğini görmek için aşağıdaki başlıkları tıklayınız...

EKMEK (1)

geçişli f. ( Eski Türkçe’den beri kullanılır ) (-i / -e) 1. (Ürün elde etmek için) Toprağa tohum atmak veya gömmek: “Arpa ekmek.” “Buğday ekmek.” Ekmeyen biçmedi bu mezraada velhâsıl / Kime lâzım ise ekmek ona lâzım ekmek (…). 2. (Bir şeyi) Belli bir maksatla serpmek: “Yemeğe tuz ekmek.” “Çorbaya biber ekmek.” Sana bir toz vereyim de yarana ek (Burhan Felek). ♦ (-i) 3. (Toprağı) Ekip biçmek, üzerinde tarım yapmak. ♦ argo. 4. (Birini) Bırakıp savuşmak, bir bahâne ile atlatıp ayrılmak: Yolda sevdiklerini eke eke kendini Suşehri’nde veya Sivas’ta bulmuş (Ahmet H. Tanpınar). 5. Önündekileri geçip geride bırakmak: “İkinci turda bütün yarışçıları ekti.” 6. Düşürerek, unutarak yitirmek, telef etmek. 7. (Dövmek kastı ile) Vurmak, yapıştırmak, çarpmak: İki tâne ekersem ağzın burnuna karışır (Reşat E. Koçu). Birini yakaladım, bir sağına, bir soluna ekerken, “Ulan it dedim, bir daha bu civarda görüneyim deme!” (Bediî Fâik). ѻ Eker biçer tâifesi: Eskiden toprakla uğraşanlar, çiftçiler. Ekip biçmek: Zirâatla uğraşmak, tarım yapmak: Çok defa Ankara ovasına bakarken Hacı Bayram’ın ömrünün sonuna kadar müritleriyle ekip biçtiği tarlaları düşünürüm (Ahmet H. Tanpınar). Ekmediğin yerde biter: Her yerde hemen karşına çıkar: Buralarda hekîmin, hâkimin işi ne? Ya deliler başı Deli Ömer’dir, ya da ekmediğin yerde biten Keloğlan’dır (Eflâtun C. Güney). Ektiğini biçmek: Yaptığının karşılığını görmek: Kişi ektiğini biçer (Mahmut Yesâri). ► Ekmek fiiliyle deyimler: Arpa ektim, darı çıktı / Buğday ekip darı biçmek / Dibine darı ekmek / Rüzgâr ekip fırtına biçmek / (Bir şeye) Tuz biber ekmek / Yarasına tuz (biber) ekmek.

lugatim.com/s/EKMEK
EKMEK (2)

i. (Eski Türk. etmek ’ten benzeşme ile ekmek ) 1. Unun su ile yoğrulmasından elde edilen hamurun fırın, saç veya tandırda pişirilmesiyle yapılan ve insanın başlıca gıdâsı olan yiyecek: Sofrada dikkat ediyorum, önündeki bir dilim ekmeğini bile bitiremiyor (Hüseyin R. Gürpınar). Kuru ekmekle bayat peyniri lezzetle yiyen / Çeşmeden her su içerken şükür Allâh’a diyen (Yahyâ Kemal). Desem ki sen benim için / Ekmek kadar mübâreksin (Câhit S. Tarancı). 2. halk ağzı. Yemek: “Bu gece ekmeği bizde yiyelim mi?” ♦ mec. 3. Faydalanılan imkân, nîmet: Sen bu vatanın ekmeğini yemedin mi? (Nâmık Kemal). Ben kendi ekmeğimi onunla paylaşırım, sana ne? (Sait Fâik). 4. teşmil. Geçim, geçim parası, geçim sağlayan iş [Kelimenin bu anlamları daha çok deyimlerde ortaya çıkmaktadır]: Görüyor ki Ali mektepten çıkmayana bundan sonra ekmek yok (Reşat N. Güntekin). İstanbul artık bundan böyle ekmeğini çalışarak kazanan bir şehirdir (Ahmet H. Tanpınar). ѻ Ekmek aslanın ağzında: İş bulmak, geçimi sağlamak çok zor. Ekmek çarpsın (ki): Yemin sözü. Ekmek düşmanı: şaka. Bir erkeğin ekmeğine ortak olan karısı, eşi, kaşık düşmanı. Ekmek elden, su gölden: Çalışmadan başkasının sağladığı imkânlarla geçinme durumunu anlatır: Bu misâfirperver memlekete uğradıkça, yolda hastalandıklarını yâhut fenâlığını bahâne ederek günlerce kendilerini besletmeye ve ekmek elden su gölden bir nevi kür yapmaya başlamışlar (Reşat N. Güntekin). Ekmek istemez, su istemez: İleride kullanılmak üzere alınıp bir kenara konan eşyâ veya mallar için söylenir. Ekmek kapısı: Geçim sağlanan yer, iş yeri: Bu şirket benim için son bir ekmek kapısı idi (Reşat N. Güntekin). Ekmek kavgası: Geçimini sağlamak için çalışıp uğraşma, geçim mücâdelesi. Ekmek parası: Bir kimse veya âilenin geçimini sağlayan para, nafaka: Yağmur kış demiyorum, sokak sokak dolaşıyorum, ekmek paramı çıkarıyorum (Burhan Felek). Ekmek ufağı: Ekmekten dökülen küçük parçacıklar, ekmek kırıntısı. Ekmeğinden etmek – Ekmeğini elinden almak: İşini elinden almak, işinden çıkmasına sebep olmak: Benim ekmeğimi elimden almak bu mâsumları aç bırakmak demektir (Reşat N. Güntekin). Aman dedi, etmeyin, ekmeğinden edeceksiniz (Sait Fâik). Ekmeğinden olmak: İşini kaybetmek: Sarhoşluğundan dolayı ekmeğinden olmuş (Ahmet Râsim’den). Kimsenin ekmeğinden olması, ekmeğinden edilmesi istenilemez (Mukbil Özyörük). Ekmeğine göz koymak (dikmek): (Birinin) Geçimini sağlayan işini elinden almaya çalışmak: Hırsızlık yapmak, başkasının ekmeğine göz dikmek günah (Sait Fâik). (Birinin) Ekmeğine kan doğramak: (Ona) Çok ıztırap çektirmek. Ekmeğine mâni olmak: Kazancına engel olmak. Ekmeğine yağ sürmek: Farkında olmadan birinin işine yarayacak, menfaatine uygun düşecek tarzda davranmak: Hâsılı kim söylediyse işime yaradı. Ekmeğimize yağ sürdü; memnûniyetten uçuyorum (Ahmed Vefik Paşa). Türkler’le müsâlahaya yaramadıktan başka siyâsî düşmanlarının ekmeğine yağ sürmüş olacak (Yahyâ Kemal). Otur, ehemmiyet verme… Gidersen onların ekmeğine yağ sürmüş olursun (Mahmut Yesâri). Ekmeğini ayağıyle tepmek: Önüne gelen bir fırsattan kendi hatâsı yüzünden faydalanamamak. Ekmeğini çıkarmak: Geçimini sağlayacak kadar para kazanmak: Çoluğunun çocuğunun ekmeğini çıkardı (Ömer Seyfeddin). Ekmeğini eline almak: Geçimini kazancıyle sağlayacak duruma gelmek, eli ekmek tutmak: Kenan Bey, bugün mektebini bitirmiş, ekmeğini eline almış bir zâbitsin (Kerîme Nâdir). Ekmeğini kazanmak: Geçimi için para kazanmak: Kendilerine mahsus bâzı hünerlerle ekmeğini kazananlar da vardı (Reşat N. Güntekin). Ekmeğini taştan çıkarmak: Hiç işsiz kalmayacak kadar becerikli olmak: Bu elinden her iş gelir, ekmeğini taştan çıkarır bir adam (Hâlit Z. Uşaklıgil). Rahmi öyle değildir. Bugün kazanır, bugün yer; ekmeğini taştan çıkarır (Burhan Felek). (Birinin) Ekmeğini yemek: Sâyesinde geçinmek: Bildiği tek şeyin, ekmek yediği ve nîmetine gömüldüğü kapıya sadâkat ve Ermeni cemâatine üstün imkânlarla refah sağlamış olan devlete bağlılık olacağı tabiî idi (Sâmiha Ayverdi). Ekmeğiyle (Ekmek parası ile) oynamak: Kazanç veya gelir sağladığı işini veya malını elinden almaya kalkmak.

lugatim.com/s/EKMEK
Paylaşayım... Facebook X LinkedIn WhatsApp