Sözlük › P › parlamak

parlamak

f.

İlişkililer parlayış · par par yanmak · parıldayıvermek · Parlamentolu · parlamentarist · par par parlamak · aylanmak I · balkımak · parlayıvermek · yıldır yıldır etmek

Açıklama

Kızmak, öfkelenmek, hiddetlenmek.

Örnek

Demişler: 'Gürültünün neydi sebebi? ' / Demiş Hoca: 'Ev hali, herkesin gibi.' / 'Ben hanıma, hanım bna parladı / Cübbemi merdivenden bir yuvarladı.'
Bir müddet seni seyrettim. Ben de dalmışım. Sarsıntıyla uyandım. Atın parladığını anlamıştım. Terbiyelere sarıldım. Aynı zamanda senin bağırarak düştüğünü gördüm.

Kaynak Y A Ayçiçek, Nasrettin Hoca, 2009, 56 | FAtabek, DK, 167

Kişi Y A Ayçiçek · F Atabek

Yıl/Tarih 2009

Anlam/Değer ilişkileri

Dolaylı ilişkili sözcükler (6) aylanmak I balkımak par par yanmak parıldayıvermek parlayıvermek yıldır yıldır etmek

“parlamak” ile karşılaştırılan sözcükler

yerine / değil biri ötekinin yerine düşünülmeli/kullanılmalı

fark (ile) arasında önemli farklar var, karıştırılmamalı

Sözlüklerde (fethigedikli.com, TDK) “parlamak” ile ilişkili sözcükler

eş anlam (TDK) Güncel Türkçe Sözlük: tanımın sonunda verilen eş anlamlı

yazım / ses yakını fethigedikli sözlüğü: yazımı ya da sesi yakın

Fark kayıtları

yerine / değilSHINE yerine PARLAMAK
fark (ile)FİTİLİ ALMAK ile/||/<> PARLAMAK ile/||/<> TEPESİ ATMAK

birdenbire telaşlanmak, kaygılanmak, öfkelenmek

Sözcük oyunu nedir ›

Ardından gelebilecekler: k ile başlayan 3.464 sözcük →

Öncesine gelebilecekler: p ile biten 163 sözcük →

Bu sözcükle zincir kur

Benzer yazılışlı sözcükler

Türk Dil Kurumu sözlüklerindeki sonuçlar...

“parlamak” sözcüğünün TDK sözlüklerindeki karşılıkları... [sozluk.gov.tr] İçeriğini görmek için aşağıdaki başlıkları tıklayınız...

Güncel Türkçe Sözlük

1. ► parıldamak

2. Bir ışık kaynağından gelen ışınları yansıtmak; delepmek

3. Tutuşup alev çıkarmak

4. Mevkisi yükselmek

5. Ün, san kazanmak, herkesçe tanınmak, meşhur olmak

6. Birdenbire öfkelenmek

7. Ortaya çıkmak

Kubbealtı sözlüğündeki sonuçlar...

“parlamak” sözcüğünün lugatim.com'daki karşılıkları... İçeriğini görmek için aşağıdaki başlıkları tıklayınız...

PARLAMAK

geçişsiz f. ( parıl > par ’dan par+la-mak ) 1. Kuvvetli ışık çıkarmak, ışık saçmak, ışıldamak: Asistanlar ellerinde parlayan mâdenlerle yaklaştılar (Peyâmi Safâ). Şimdi yıldızlar, uzaklarda birer gizli emel gibi müphem müphem parlıyor (Tahsin Nâhit). Kemal Fâhir, iki parmağının ucunda parlayan bu henüz sâhipsiz servetin adını koydu (Yusuf Z. Ortaç). 2. Aldığı ışınları yansıtmak: Bu târihî vâkıayı bildiğim için mi, bu üç heceyi her işitişimde gözlerimin önünde fecre tutulmuş sihirli bir ayna parlıyor (Ahmet H. Tanpınar). Güneşlerde parlayan bu yeşil su (Enis B. Koryürek). 3. Alev almak, tutuşup alevlenmek: “Kibriti tutunca çıra birdenbire parladı.” “Benzinin yanında ateş yakmaya gelmez, hemen parlayıverir.” 4. (Giyeceklerin bâzı yerleri) Çok giyilmekten, sürtünmekten veya ütüden tabiî olmayan parlak bir görünüş almak: Ceketin dirsekleri de amma parlamış (Yusuf Z. Ortaç). Hayır, bu kunduraların ökçeleri, o diz kapakları parlamış pantolonun altında bu kadar çarpık değildi (Yusuf Z. Ortaç). ♦ mec. 5. Birdenbire öfkelenmek, hiddetlenip bağırmak: Saman alevi gibi birden parladı (Mahmut Yesâri). Bacanak parlayıverecek gibi oldu (Târık Buğra). 6. Şöhret kazanmak, yükselip tanınmak: Sekiz aylık bir zaman içinde renk renk, çeşit çeşit mecmualar parlayıp sönüyor (Hâlit Z. Uşaklıgil). Îlân-ı Meşrûtiyet’in birdenbire parlayıveren Nûreddin Şefkatî Bey’ine bile mağlûp olmadı (Fahri Celâl). 7. Açıkça görünmek, kendini göstermek, belirmek: “Memleket sathında parlayan zafer ümîdi.” Parlardı şebâb gözlerinde / Hiç yoktu bu haller serinde (Abdülhak Hâmit). Gözlerinde yaşlı tebessümler parlıyor (Yâkup K. Karaosmanoğlu). 8. halk ağzı. (Kuş) Fırlayıp uçmak: Sazların arkasından bir keklik havaya doğru parladı (Derleme Söz.). ► Parlamak fiiliyle deyimler: Gözleri parlamak / Yıldızı parlamak.

lugatim.com/s/PARLAMAK
Paylaşayım... Facebook X LinkedIn WhatsApp