i. ( Eski Türkçe’den beri kullanılır ) Deriden sızan, kendine has kokulu, yapışkan, renksiz, tuzlu sıvı: Gāyet beyaz bir keten mendille terini siliyordu (Ömer Seyfeddin). Alınlardan akan ter / Sizin için (Orhan V. Kanık). Sık sık onların ıztırâbıyle uykusundan silkinerek ter içinde uyanıyordu (Ahmet H. Tanpınar). ѻ Ter basmak: Sıkıntıdan ter içinde kalmak. Ter dökmek: 1. Çok terlemek: Dizlerimin titrediğini, parmaklarımın ucuna kadar ter döktüğümü biliyorum (Hâlide E. Adıvar). 2. mec. Çok çalışıp gayret sarfetmek, zahmet çekmek: Artık öldürüyorsunuz… Son günlerimde beni hortlatıyorsunuz… Akşama kadar sizin için ter döküyorum, bir suyumu vermiyorsunuz (Mehmet Rauf). Göz yaşından ne çıkarmış, neye ter dökmediniz / Bâri müstakbeli kurtarmaya bir azmediniz (Mehmet Âkif’ten). Bizim nesil nice yıllar çürüttü dirsek, diz / Ne ter döküp ne emekler çekip yetiştik biz (Halil N. Boztepe’den). Tere batmak: Her tarafı ter içinde kalmak, çok terlemek: Sabahtan beri Toros’un dizgine alıştırdığı yarı vahşî taylarla uğraşmışlar, tere batmışlardı (Kemal Tâhir). Tere yatmak: Terlemek amacıyle sıkı sıkı örtünüp sıcak şeyler içerek yatağa girmek. Teri soğumak: Teri üzerinde kurumak. Terini alıştırmak: Teri kuruyuncaya kadar beklemek: Aman birâder, niye terini alıştırmadan çıktın, soğuk alacaksın… (Ahmet Râsim). Terini soğutmak: Terli iken oturup dinlenmek.